رده بندى بر مبناى ساخت معنايى
نبرد منشهای شعرگونه و علمی با یکدیگر
- الف)منش خودكامه
با رشد روند فنآورى، به تدريج امكان ثبت بخش بيشترى از منشهاى عاطفى فراهم شده است. مثلا ضبط صوت امكان ثبت موسيقى و ضبط
ويدئويى امكان ذخيره ى رقص يا تئاتر را فراهم آورده است. اين به آن معناست كه با گذر زمان، حوزه ى منشهاى نوشتنى در حال چيره شدن بر منشهاى نانوشتنى هستند و بخش بزرگترى از محتواي آن را در خود جذب مى نمايند.
پس يک راه براى رده بندى منشها، تقسيم بندى شان بر حسب ذخيره شدن يا نشدنشان در حافظه هاى غيرعصبى (كتاب، رايانه، فيلم، نوار
كاست،...) است.
راه ديگر، به شيوه ى تكثير شدنشان در اين مجارى ارتباطى مربوط مى شود. معيار اين رده بندى مى تواند بر مبناى دو نوع متغيرِ متفاوت تعريف شود:
- نخست، ساختى كه منش در آن بستهبندى و رمزگذارى مىشود و براى
مخاطبان ديگر فهميدنى مىگردد. منشها را بر مبناى مسيرى كه براى
تكثير خود انتخاب مىكنند، مىتوان به دو دستهى اصلى تقسيم كرد.
برخی در نظامهاي نمادينِ قراردادى - مانند زبان - صورتبندي مىشوند و
از مجراى آنها تكثير مىگردند. برخی ديگر تنها در سطح شبكهى عصبى
رمزگذارى مىشوند و توسط رفتارهاى حركتى به افراد ديگر منتقل
مىگردند. اين دو دسته با منشهاى خودآگاه و ناخودآگاه همخوانی دارند.
با توجه به غنى بودن ساختار نشانگانى- معنايیِ سطح خودآگاه، مجارى
ارتباطىِ شكل گرفته در اين سطح بسيار پيچيدهترند، چرا كه ابزار بيانشان
و تصويرهايى مانند ASL241 مىتواند گفتار، نوشتار، زبانهاى اشارهاى مانند
فيلم باشد.