اهمیت عدد سی و سه در میان هندوایرانیان: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
(صفحهای جدید حاوی «در بندِ دهم یسنهی نخست، آنگاه که دومین موج از صورتبندی امور قدسی پایان ی...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
[...] عدد سی و سه، در دینِ کهن هندوایرانی اهمیت زیادی داشته است. چون هند و ایرانیان باستان به جهانی سهلایهای باور داشتند که از زمین، هوا و آسمان تشکیل یافته و در هریک از آنها منزلگاه یازده ایزدِ مهم بود. | [...] عدد سی و سه، در دینِ کهن هندوایرانی اهمیت زیادی داشته است. چون هند و ایرانیان باستان به جهانی سهلایهای باور داشتند که از زمین، هوا و آسمان تشکیل یافته و در هریک از آنها منزلگاه یازده ایزدِ مهم بود.<ref>یاجورودا، ۷، ۱۹.</ref> به همین دلیل هم در متون ودایی از سی و سه ایزد مهم نام برده شده است. | ||
<references /> | |||
<small>وکیلی، شروین. ''اسطورهشناسی ایزدان ایرانی''. نشر شورآفرین، تهران، ۱۳۹۵ (ص ۴۱)</small> | <small>وکیلی، شروین. ''اسطورهشناسی ایزدان ایرانی''. نشر شورآفرین، تهران، ۱۳۹۵ (ص ۴۱)</small> | ||
نسخهٔ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷، ساعت ۱۸:۲۰
در بندِ دهم یسنهی نخست، آنگاه که دومین موج از صورتبندی امور قدسی پایان یافته و ضرورت جمعبندیای احساس شده، این عبارت را میبینیم که: «ستایش به جا میآورم همهی این رَدان (پیشوایان) را که سی و سه رَدان اشونیاند.»
[...] عدد سی و سه، در دینِ کهن هندوایرانی اهمیت زیادی داشته است. چون هند و ایرانیان باستان به جهانی سهلایهای باور داشتند که از زمین، هوا و آسمان تشکیل یافته و در هریک از آنها منزلگاه یازده ایزدِ مهم بود.<ref>یاجورودا، ۷، ۱۹.</ref> به همین دلیل هم در متون ودایی از سی و سه ایزد مهم نام برده شده است.
<references />
وکیلی، شروین. اسطورهشناسی ایزدان ایرانی. نشر شورآفرین، تهران، ۱۳۹۵ (ص ۴۱)