رده بندى بر مبناى دستور: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی زروان
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱۱: خط ۱۱:
: [[تفاوت منشهای ناخودآگاه با منشواره ها]]
: [[تفاوت منشهای ناخودآگاه با منشواره ها]]


پ) [[كاركرد تکاملى]]:
پ) [[كاركرد تکاملى]]


'''منشهاى سودمند'''؛
[[منشهاى سودمند]]




[[منشهاى اخلاقى]]؛
[[منشهاى اخلاقى]]
اين دسته از منشها هم معموالً سودمند هستند.
 
مشهورترين مثال در اين ميان، منشِ جهانگيري است كه كشتنِ خويشاوند
 
يا همقبيلهاي را امري غيراخالقی قلمداد میكند. به اين شكل، عالوه بر باال
[[منشهاى زيانبار]]
رفتنِ بختِ بقاى افراد همدودمان، امكان تكثير منشهاى مشترک در افراد
 
همسايه و خويشاوند نيز افزايش مىيابد.
 
منشهاى زيانبار؛ اما در برابر منشهاي يادشده، منشهايى هستند كه
[[منشهاى خنثا]]
قدرت/ لذت/ معنا و احتمال بقاى كنشگر انسانىِ حاملشان را كاهش
 
دهند. اين منشها هنگامى ايجاد مىشوند كه راهبردهاى تكثير
 
همانندسازهاى فرهنگى )منشها( و زيستى )بدنها( با هم تداخل و تعارض
[[همانندسازهای سه گانه ژنوم]]
پيدا كند. در اين شرايط دو حالت میتواند رخ دهد. نخست آن كه،
همانندسازهاى انسانى به يارى منشهايى سركوبگر، تكثير منشهايى خاص
را محدود كنند. اين پديده را سانسور مىناميم و به زودى بيشتر به آن
خواهيم پرداخت. ديگرى آن است كه منشها بخت بقاى كنشگران انسانى
را محدود كنند، و در اين حالت زيانبار خوانده مىشوند.
منشهاى زيانبار مىتوانند دو شكل داشته باشند. اگر ساختارى ساده
داشته باشند و بدون بيشتر كردن قدرت تكثير خود تنها در راستاى حذف
حامالنشان عمل كنند عمرى بسيار كوتاه پيدا مىكنند. چنين منشهايى
به صورت رفتارهايى موضعى و محدود، و معموالً خودويرانگر، در سطح

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۰۱