تنش عادی - تنش بنیادین: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
* اما تنش بنیادین، شکافی سهمگین و پرناشدنی در میان دو وضعیت یاد شده است، که سازمان یافتگی عمومی [[من]] و حضورِ عناصر پایه ی سه قلمرو زیستجهان را تهدید میکند. <br /> | * اما تنش بنیادین، شکافی سهمگین و پرناشدنی در میان دو وضعیت یاد شده است، که سازمان یافتگی عمومی [[من]] و حضورِ عناصر پایه ی سه قلمرو زیستجهان را تهدید میکند. <br /> | ||
تنشهای بنیادین اصلی بر مبنای سه حضورِ مرکزی تعریف میشوند: | * تنشهای بنیادین اصلی بر مبنای سه حضورِ مرکزی تعریف میشوند: | ||
:# یکپارچگی و تداوم من | : # یکپارچگی و تداوم من | ||
:# بازى برنده/ برنده با دیگرى | : # بازى برنده/ برنده با دیگرى | ||
:# نظم و قانونمندی جهان | : # نظم و قانونمندی جهان | ||
* غیاب یا عدم قطعیت در مورد این سه به ترتیب تنشهاى | * غیاب یا عدم قطعیت در مورد این سه به ترتیب تنشهاى [[مرگ]]، [[اعتماد]] و [[عقلانیت]] را پدید مى آورند. | ||
<br /> | |||
<br /> | |||
==='''کوری تنشهای بنیادين'''=== | ==='''کوری تنشهای بنیادين'''=== | ||
* این فرض که پیوستگی و انسجام و تداوم من در | * این فرض که پیوستگی و '''انسجام و تداوم من در زمان'''، '''اعتمادپذیریِ دیگری''' و '''قاعده مندیِ جهان''' اصولی خدشه ناپذیر هستند، به نادیده انگاشتن تنشهای بنیادین منتهی میشود. | ||
* باور به جاودانگی، اعتمادپذیری و قانونمندی به شکلی رسیدگی ناپذیر پذیرفته میشوند و بخش مهم از عناصر | * باور به جاودانگی، اعتمادپذیری و قانونمندی به شکلی رسیدگی ناپذیر پذیرفته میشوند و بخش مهم از عناصر «[[جعبه ی سیاه]]» را تشکیل میدهند. | ||
<br /> | |||
<br /> | <br /> | ||
| خط ۲۱: | خط ۲۳: | ||
* به این ترتیب مدیریت نسبی تنشهای عادی دستمایه ی تعمیم این قضیه و کنترل پذیریِ تنشهای کلان و بنیادین فرض می شوند و هر آنچه از این ساز و کارِ جذب و سلطه بر تنشها بیرون بماند، نادیده انگاشته میشود. | * به این ترتیب مدیریت نسبی تنشهای عادی دستمایه ی تعمیم این قضیه و کنترل پذیریِ تنشهای کلان و بنیادین فرض می شوند و هر آنچه از این ساز و کارِ جذب و سلطه بر تنشها بیرون بماند، نادیده انگاشته میشود. | ||
* به این ترتیب برخی از تنشها که قابل مدیریت هستند در مرکز توجه قرار می گیرند و بقیه با دورنمایى، عادى نمایى، بزرگنمایى، وابستگى به بخت، ارجاع به دیگرى و معنازدایى محو و نادیدنی می شوند. | * به این ترتیب برخی از تنشها که قابل مدیریت هستند در مرکز توجه قرار می گیرند و بقیه با دورنمایى، عادى نمایى، بزرگنمایى، وابستگى به بخت، ارجاع به دیگرى و معنازدایى محو و نادیدنی می شوند. | ||
<br /> | |||
<br /> | |||
==='''[[راهبرد]] [[نَرسه]]'''=== | ==='''[[راهبرد]] [[نَرسه]]'''=== | ||
* استفاده از تنشهای بنیادین به عنوان مراکزی برای زایش [[معنا]] و بهره جستن از آنها به عنوان گرانیگاه های تولید و پشتیبانی از [[خواست]] و [[آرمان]]، تنها زمانی ممکن میشود که همیشگی بودن و پایداری این تنشها و ناممکن بودنِ سازگاری کامل و مطلق با آنها فهمیده شود. | |||
<br /> | |||
<br /> | |||
==='''پرسش'''=== | ==='''پرسش'''=== | ||
| خط ۳۶: | خط ۴۱: | ||
* رویکردهای مرسوم برای رفع تنش مرگ و اعتماد و آشوب را شناسایی کرده و تحلیل کنید. | * رویکردهای مرسوم برای رفع تنش مرگ و اعتماد و آشوب را شناسایی کرده و تحلیل کنید. | ||
* آیا این روشها به سازگاری با این تنشها میپردازند یا گریزی از آن محسوب میشوند؟ | * آیا این روشها به سازگاری با این تنشها میپردازند یا گریزی از آن محسوب میشوند؟ | ||
[[File:48.JPG|center]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۲۳
اصل تنش بنیادين
- تنش عادی، فاصله ی کوچکِ میان وضعیت موجود و مطلوب است که در زندگی روزمره و در اثر دگرگونی شرایط و موقعیت ها به طور مداوم تجربه شده و با گریز یا سازگاری رفع و رجوع می شود.
- اما تنش بنیادین، شکافی سهمگین و پرناشدنی در میان دو وضعیت یاد شده است، که سازمان یافتگی عمومی من و حضورِ عناصر پایه ی سه قلمرو زیستجهان را تهدید میکند.
- تنشهای بنیادین اصلی بر مبنای سه حضورِ مرکزی تعریف میشوند:
- # یکپارچگی و تداوم من
- # بازى برنده/ برنده با دیگرى
- # نظم و قانونمندی جهان
کوری تنشهای بنیادين
- این فرض که پیوستگی و انسجام و تداوم من در زمان، اعتمادپذیریِ دیگری و قاعده مندیِ جهان اصولی خدشه ناپذیر هستند، به نادیده انگاشتن تنشهای بنیادین منتهی میشود.
- باور به جاودانگی، اعتمادپذیری و قانونمندی به شکلی رسیدگی ناپذیر پذیرفته میشوند و بخش مهم از عناصر «جعبه ی سیاه» را تشکیل میدهند.
تله ی مَرشون
- به ویژه در تمدن مدرن، این ترفند برای محو ساختن تنشهای بنیادین مورد استفاده قرار میگیرد.
- بر تنشهای عادی و خُرد تأکید میشود و چرخه هایى بازخوردى در اطرافشان فرو نهاده میشود که در آن انباشتی از اطلاعات، پیش بینی ها و پیشگیریها پدیدار می آید.
- به این ترتیب مدیریت نسبی تنشهای عادی دستمایه ی تعمیم این قضیه و کنترل پذیریِ تنشهای کلان و بنیادین فرض می شوند و هر آنچه از این ساز و کارِ جذب و سلطه بر تنشها بیرون بماند، نادیده انگاشته میشود.
- به این ترتیب برخی از تنشها که قابل مدیریت هستند در مرکز توجه قرار می گیرند و بقیه با دورنمایى، عادى نمایى، بزرگنمایى، وابستگى به بخت، ارجاع به دیگرى و معنازدایى محو و نادیدنی می شوند.
راهبرد نَرسه
- استفاده از تنشهای بنیادین به عنوان مراکزی برای زایش معنا و بهره جستن از آنها به عنوان گرانیگاه های تولید و پشتیبانی از خواست و آرمان، تنها زمانی ممکن میشود که همیشگی بودن و پایداری این تنشها و ناممکن بودنِ سازگاری کامل و مطلق با آنها فهمیده شود.
پرسش
- چرا مرگ، تهدیدِ دیگری و آشوبِ حاکم بر طبیعت تا این پایه تنشزا هستند؟
- آیا اینها ارتباطی با پایداری و استحکام خودانگاره برقرار می کنند؟
- فرهنگها و تمدنهای گوناگون چگونه این سه متغیر بنیادین را محو میسازند؟
- چه تنشهای بنیادین دیگری شبیه به این سه سراغ دارید؟
تمرین
- رویکردهای مرسوم برای رفع تنش مرگ و اعتماد و آشوب را شناسایی کرده و تحلیل کنید.
- آیا این روشها به سازگاری با این تنشها میپردازند یا گریزی از آن محسوب میشوند؟
