رده بندى بر مبناى ساخت معنايى: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی زروان
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[ ]]
'''[[سادگى منشها]]'''


[[منشهای علمی]]
[[منشهای علمی]]
خط ۱۳: خط ۱۳:




[[اثر بر ساير منشها]]
'''[[اثر بر ساير منشها]]'''


: الف)‌[[منش خودكامه]]


[[منش خودكامه]]
: ب)‌[[منشهاى روادار]]
منش خودكامه، در افراطى ترين بيان، آن منشى است كه حضور هيچ منش ديگرى را در مغزِ حامل خود تحمل نكند. ناگفته پيداست كه اين
 
تعريف فرضى است و هيچ منشى با اين درجه از خودكامگى وجود ندارد، اما قصدمان از تعريف چنين منشى، نشان دادن حالتى حدى از اندركنشمنشها با هم است.
 
دستور منش خودكامه طوري است كه گذشته از تشويقِ حامل براي
'''[[مجرای انتقال منشها]]'''
تكثير كردن خودش، تكثير ساير منشها را مهار مىكند. منش خودكامهى
 
مطلق، منشى است كه مىكوشد تا تنها همانندساز سپهر فرهنگى باشد.
 
با توجه به اين كه سپهر فرهنگى شبكهاى از منشهاى متداخل در هم
[[منشهای نوشتی و نانوشتنی]]
است و سطح روانشناختى هم تنها با درونى شدن بخشی از اين شبكه
 
پايدار مىماند، هيچ منش خودكامهى مطلقى در انسانهاى سالم وجود
[[منشها و حافظه هاى غيرعصبى]]
ندارد. شايد شيزوفرنى كاتاتونيک حاد و حالت تفكر اجبارى و تكرارى در آن
 
را بتوان به عنوان حالتى تجربى از حضور منشهاى خودكامهى خطرناک
[[شیوه تکثیر منش در مجاری ارتباطی]]
پذيرفت. آن داستانِ بورخس كه در آن انديشهي يک سكهي عادي تمام
 
فضاي ذهنی راوي را اشغال میكند هم میتواند شكلی ادبی و خالقانه از
[[منشها و مخاطبانشان]]
منش خودكامه دانسته شود.
 
اما معموالً منشها رفتاري تحملپذيرتر را در قبال ساير منشها از خود
 
نشان مىدهند. خودكامهترين منشهايى كه در افراد سالم عادى ديده
[[شیوه انتشار منشها]]
مىشوند، معموالً شعرگونه و ناخودآگاه هستند و منجر به بروز حالتى
شهودى و اشراقى ناگهانى مىشوند كه در نتيجهى آن شبكهاى پيچيده ا

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۲