فرهمندی - نافرمندی

اصل فرّه

میانگین میزانِ قلبمی که من از آن برخوردار است یا توانایی تولیدش را دارد، در قالب متغیری عام و کیفی به نام فرهمندی نمود مییابد. فرهمندی عبارت است از متغیری ترکیبی و پیچیده که قابلیت عمومی من برای تولید و مصرف قلبم را نشان میدهد. فرهمندی از این رو موقعیت اجتماعی من را تعیین میکند و درجه ی نفوذ رفتاری من، و تأثیر کردار من بر محیط اجتماعی را نشان می دهد.

توهم مهندسی فره

فره به مجموعه ای از رمزگان اجتماعی فرو کاسته می شود و بنابراین ساخته شدنی و مصنوعی تلقی میشود. باور به این که فره عنصری زبانی و نمادین است، برساخته شدنش در سطحی اجتماعی را ممکن می نماید.

تله ی افراسیاب

• تلاش برای به دست آوردنِ فره، در غیابِ برخورداری از هنر و فنِ تولید و مصرف قلبم، به نمایشِ فرهمندی دروغین منتهی می شود.
• من در شرایطی که از فره بی بهره است، میکوشد خود را فرهمند بنماید، از این رو، خودانگاره و انگاره ای دروغین می یابد.

راهبرد کیخسرو

ت:مرکز بر سازوکارهای تولید و مصرف قلبم، و دقت در بازنمایی راستین درجه ی فرهمندیِ من، به بازخوردی مثبت منتهی میشود که پیشرفت تدریجی من و افزایش گام به گامِ فرهمندی را به دنبال دارد.

پرسش

• نمودهای فرهمندی در جامعه تان چیست؟
• سابقه ی این مفهوم در تمدن ایرانی به چه دورانی باز میگردد؟
• سیر تکامل و الگوهای تحول این مفهوم در [[نهادهای هنجار ساز] چگونه بوده است؟

تمرین

• میزان فرهمندی خود را تعیین کنید.
• بخشهای دروغین آن را تشخیص دهید. دلایل فقر فرهّ را ریشه شناسی کنید.