https://wiki.soshians.net//index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%A7%D9%89_%D8%B4%D8%B9%D8%B1%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87منشهاى شعرگونه - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-15T10:50:50Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.39.7https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D9%85%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%A7%D9%89_%D8%B4%D8%B9%D8%B1%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87&diff=3275&oldid=prevMehrdad.akhavan: صفحهای جدید حاوی «با اين همه، زبان كودکنماى علمى تنها شيوه ى صورتبندي منشها نيست. راهبرد دومى ه...» ایجاد کرد2022-05-21T21:00:25Z<p>صفحهای جدید حاوی «با اين همه، زبان كودکنماى علمى تنها شيوه ى صورتبندي منشها نيست. راهبرد دومى ه...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>با اين همه، زبان كودکنماى علمى تنها شيوه ى صورتبندي منشها نيست. راهبرد دومى هم وجود دارد كه با كم كردن تعداد واژگان و بالا بردن تراكم ارتباطات بيناواژگانى همراه است. اين راهبرد زيرمجموعه اى از منشها را در بر میگيرد كه حالتى استعارى، مبهم و <br />
شاعرانه دارند.<br />
<br />
كم بودن تعداد عناصر معنايى به كار گرفته شده در اين منشها به بسط دامنه ى معنايشان مى انجامد و اين همان عاملى است كه از سويى ارتباطات درونى غنى و چندسويه را ممكن مى سازد، و از سوى ديگر - به کمک همين عامل نخست - ابهام و چندمعنايى منش را رقم مى زند.<br />
<br />
منشهاى شعرگونه از واحدهاى معنايى پيچيده (واژگانى مبهم) تشكيل شده اند، اما خودشان ساده تر از منشهاى گاه غول آساى علمى هستند، و فاقد سلسله مراتب بسيار و شاخه هاي انبوهِ آنان هستند. نظريه هاي علمی می توانند ميان شماري نامتناهی از منشهاي كوچک و روشن و دقيق همنشينی و تركيب ايجاد كنند، اما در مورد منشهاي مبهمِ شعرگونه چنين امكانی وجود ندارد. هر چه ابهام و تراكمِ ارجاع هاي درونیِ ميان نمادها در يک منش شعرگونه بيشتر باشد، معنايی بيش از پيش مستقل و كنده شده از زمينه را حمل خواهد كرد و چفت و بست شدنش به سايرمنشها دشوارتر خواهد نمود. <br />
<br />
<br />
منشهاى شعرگونه، به دليل ابهام درونى شان، در ميان كنشگرهاى انسانىِ متفاوت - بسته به زمينه ى منشهاى موجود در مغزشان - معانى <br />
متفاوتى را ايجاد مى كنند. پس اين منشها كاركردِ ارتباطى چندانى ندارند و براى تنظيم كنش متقابل افرادى كه با زمينه ى ذهنى يكديگر آشنايى ندارند، ناكارآمد هستند.<br />
<br />
در جوامع سنتى و كشاورزى، كه تراكم جمعيت در شهرها و روستاها اندک بود و همه به شكلى با همديگر خويشاوند يا آشناى نزديک بودند، همين منشها براى تنظيم كنشهاى اجتماعى نيز بسنده می نمودند. اما با وقوع انقلاب صنعتى و پيچيده شدن جوامع انسانى، تراكم جمعيت درواحدهاى شهرى به قدرى بالا رفت كه آن اندركنش هاى عاطفىِ گذشته در زمينه اى از روابط [[عقلانی]] بين بيگانگان گم شد. استفاده از منشهاى شعرگونه براى انتقال معنا بين كنشگرانى كه با يكديگر آشنايى چندانى ندارند به بروز سوءتفاهم ها و برداشت هاى نادرستى مى انجامد و نظام اجتماعى را ناپايدار مى سازد.</div>Mehrdad.akhavan