https://wiki.soshians.net//index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%B6%D9%85%D9%88%D9%86 2026-06-15T13:18:19Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.39.7 https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D9%85%D8%B6%D9%85%D9%88%D9%86&diff=3443&oldid=prev 2022-05-25T03:33:18Z

<p>صفحه‌ای جدید حاوی «انديشمند ديگرى كه &#039;&#039;&#039;<a href="/index.php?title=%D8%B9%D9%86%D8%B5%D8%B1_%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%D9%89&amp;action=edit&amp;redlink=1" class="new" title="عنصر فرهنگى (صفحه وجود ندارد)">عنصر فرهنگى</a>&#039;&#039;&#039; را تعريف كرده نيكلاس لومان است. او نظريه ...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>انديشمند ديگرى كه &#039;&#039;&#039;[[عنصر فرهنگى]]&#039;&#039;&#039; را تعريف كرده نيكلاس لومان است. او نظريه ى معنايى دارد كه در آن مفهومى به نام &#039;&#039;&#039;مضمون&#039;&#039;&#039; را معرفى مىكند و آن را به عنوان واحدي از معنا در نظر مىگيرد كه در يک كنش ارتباطى نهفته است. لومان بخشى از كتاب مهمش، سيستمهاى اجتماعى،را به تحليل اين مضمونها و بررسى عوامل مؤثر بر تحولشان اختصاص داده است.<br /> <br /> به نظر لومان، رخدادهاى قابل مشاهده توسط كنشگران انسانى در دو سطحِ متفاوتِ روانشناختى و جامعه شناختى روى مىدهند. در سطح <br /> جامعه شناختى، عمده ى آنچه رخ مىدهد، تبادل معنايى است كه در قالب شبكه اى پيچيده و خودزاينده از كنشهاى ارتباطى قابل صورتبندي است. اين تبادل معنا، كه لومان با نام ارتباطبه آن اشاره مىكند، در سه محورِ &#039;&#039;&#039;اطلاعات&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;بيان&#039;&#039;&#039; و &#039;&#039;&#039;فهم&#039;&#039;&#039; عمل مىكند. لومان اين سه سطح را با الهام از فلسفه ى زبانِ جان آستين از هم متمايز كرده است، و مىتوان با كمى آسان گیری آنها را با کنش بیانی، غيربيانى و پيرابيانىِ آستین يکسان گرفت: <br /> &lt;br /&gt;<br /> <br /> * &#039;&#039;&#039;اطلاعات&#039;&#039;&#039;، آن ماده ى خامِ بنيادينى است كه انتخاب هاى سيستم را رقم مىزند و تغيير رفتار در گيرنده ى پيام را ممكن مىسازد<br /> * &#039;&#039;&#039;بيان&#039;&#039;&#039;، آن فرآيند خاصى است كه انتقال اطلاعات و صورتبندي شدن اش در قالب پيامى فهميدنى را ممكن مىكند<br /> * &#039;&#039;&#039;فهم&#039;&#039;&#039;، آن انتظار و اميدى است كه سيستم فرستنده به طور پيشينى در قبال فهميده و پذيرفته شدن پيامش دارد.<br /> &lt;br /&gt;<br /> <br /> از ديد لومان، هر &#039;&#039;&#039;كنش ارتباطى&#039;&#039;&#039; با مضمونى از بقيه تفكيک مىشود كه حامل معناى پيامِ منتقل شده است. اين مضمون، از حاملانِ انسانىاش متمايز است و مىتواند بيش از ايشان در زمان تداوم يابد. به عبارت ديگر، ممكن است مضمون يک پيام عمرى بيش از عمر هر يک از فرستندگان و گيرندگان منفردش داشته باشد. لومان براى مضمون چند ويژگى مهم برمىشمرد، كه &#039;&#039;&#039;اشباع پذيرى&#039;&#039;&#039; و &#039;&#039;&#039;نيمه عمر داشتن&#039;&#039;&#039; مهمترين هايشان هستند:<br /> &lt;br /&gt;<br /> <br /> * &#039;&#039;&#039;اشباع پذيرى&#039;&#039;&#039;، به آن معناست كه يک گيرنده يا فرستنده ى خاص، خيلى زود از يک مضمون منفرد خسته مىشود و معنايش را طرد مىكند؛ <br /> * &#039;&#039;&#039;نيمه عمر داشتن&#039;&#039;&#039; هم از همين خاصيت مشتق مىشود و به كوتاه بودن عمرِ فعاليت هر مضمون در هر حامل انسانى خاص مىانجامد. <br /> &lt;br /&gt;<br /> اين به آن معناست كه مضمونها مىبايست براى بقا و پايدارى در محور زمان مرتب به حامل هاى جديد منتقل شوند و به وسيله ي ايشان تكثير يابند.</div>

Mehrdad.akhavan