https://wiki.soshians.net//index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA_%28_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86_-%D8%B4%D8%AF%D9%86_%29 2026-06-15T10:54:00Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.39.7 https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA_(_%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86_-%D8%B4%D8%AF%D9%86_)&diff=56&oldid=prev 2013-09-10T18:57:15Z

<p>صفحه‌ای جدید حاوی «&#039;&#039;&#039;کلیدواژه‌های خویشاوند (مفهومی)&#039;&#039;&#039; زمان ـ مکان،‌ بود ـ نمود، چيز ـ رخداد، اي...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>&#039;&#039;&#039;کلیدواژه‌های خویشاوند (مفهومی)&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> زمان ـ مکان،‌ بود ـ نمود، چيز ـ رخداد، ايستايی ـ پويايي<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;تعریف کوتاه و فشرده&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> اصل مه‌روند: هستی امری پویا و دگرگون‌شونده است و این پویایی همیشگی آن را «شدن» می‌نامیم. یعنی تحرک و تغییرِ دایمیِ «نمود»،‌ پژواک سرشت «بود» است. هر آنچه در تورِ شناخت گرفتار می‌آيد، بخشی از این پویایی فراگیر و بی‌کرانه‌ي‌ هستی است که در زمان ـ مکانی کرانمند محصور شده و هم‌چون یک نمودِ مجزا و تفکیک‌پذیر از زمینه‌اش، قالب می‌خورد. این روند با چشم‌پوشی از پویایی همیشگی هستنده‌ها و فروکاستنِ‌ «شدن» به امری ثابت و منجمد ممکن می‌شود، و می‌توانیم با «بودن»‌ توصیفش کنیم. به این ترتیب، روند شناخت هنجارین که از نوسان میان بود و نمود برمی‌خیزد،‌ عبارت است از تحویل کردنِ‌ شدنی‌ها به بودنی‌ها. <br /> «بودن»، به خاطر تأکید بر سویه‌ی ایستایی، با چیزها و «شدن»، به خاطر پیوندش با پویایی، با رخدادها ارتباط برقرار می‌کند. به همین ترتیب، بودن با مکان و شدن با زمان پیوند می‌یابد.<br /> <br /> &#039;&#039;توهم چيزوارگى:&#039;&#039; نادیده انگاشتنِ «سیر جاویدانِ شدن»‌ به ثابت و مستقر و ایستا نمودنِ هستنده‌ها منتهی می‌شود. در نتیجه، منِ شناسنده می‌پذیرد که هستنده‌ها اموری ایستا و پایدار و ثابت‌اند که با هم ارتباطی از نوعِ «کنار هم بودن» را برقرار می‌کنند، و نه «با یکدیگر شدن» را.<br /> <br /> &#039;&#039;تله‌ی اپوش:&#039;&#039; نادیده‌ انگاشتنِ شدن و تمرکز بر بودن به ایستا پنداشتنِ هستی منجر می‌شود. در نتیجه، منِ شناسنده در مورد خویشتن نیز تلقی مشابهی پیدا می‌کند و مدیریت خویش را به گزینش شیوه‌های متفاوت بودن محدود می‌سازد. این تله به ماندِ کنشی منتهی می‌شود و پویایی و سیال بودن «من» را مهار می‌سازد.<br /> <br /> &#039;&#039;راهبرد تيشتر:&#039;&#039; حفظ تعادل میان بودن و شدن، نگریستن به نمودها به مثابه روندهایی از شدن، که در برش‌های کرانمند و خودساخته‌ای از زمان ـ مکان به چیزهایی با بودن‌های خاص و ایستا تبدیل شده‌اند. پذیرش و مدیریت خویشتن هم‌چون هستنده‌ای چابک و دگرگون‌شونده و در حال شدن.<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;تعریف تفصیلی&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;تصویر، فایل صوتی، یا فیلم&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;مراجع&#039;&#039;&#039;</div>

Asal Amuzegar