شكست پدیده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mehrdad.akhavan در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۱

2024-04-25T06:51:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	===تعریف===		===تعریف===
	شكست پديده راهبردى است كه دستگاه شناختىِ حسى/ عصبى ما در جريان آن [[مهروند]] را به [[پديده]]/ [[چيز‌]]هایى شناختنى و فهميدنى تجزيه مى‏‌كند		شكست پديده راهبردى است كه دستگاه شناختىِ حسى/ عصبى ما در جريان آن [[مهروند]] را به [[پديده]]/ [[چيز‌]] هایى شناختنى و فهميدنى تجزيه مى‏‌كند
	----		----

Mehrdad.akhavan در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۱

2024-04-25T06:51:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
			===تعریف===
			شكست پديده راهبردى است كه دستگاه شناختىِ حسى/ عصبى ما در جريان آن [[مهروند]] را به [[پديده]]/ [[چيز‌]]هایى شناختنى و فهميدنى تجزيه مى‏‌كند
	~~'''~~شكست پديده راهبردى است كه دستگاه شناختىِ حسى/ عصبى ما در جريان آن [[مهروند]] را به [[پديده]]/ [[چيز‌]]هایى شناختنى و فهميدنى تجزيه مى‏‌كند~~'''~~
	----		----



	ما [[مهروند]] را به طور يك جا و كلى درك نمى‏‌كنيم، بلكه آن را به ~~پديده‌‏ها،~~ زيرواحدها، عناصر و ~~چيزهايى~~ تجزيه مى‏‌كنيم و آن چيزها را مى‏‌شناسيم. كافى است به اطرافتان نگاه كنيد و سعى كنيد مهروند را ببينيد، تا متوجه شويد كه مهروندى در پيرامونتان ديده نمى‏‌شود. مهروند، زير تلنبارى از چيزها از چشم پنهان شده است. انبوهِ اشياى كنده شده از پيكر مهروند است كه امكان تجسم آن را به عنوان كليتى انتزاعى برايمان فراهم مى‏‌كند. ما زمينه‏‌ى [[هستى]] بيرونى‏‌مان را به كمك ابزارهاى حسى‏‌مان جراحى مى‏‌كنيم، و آن را به پديده‏‌هايى منفرد و مجزا و خُرد تجزيه مى‏‌كنيم.		ما [[مهروند]] را به طور يك جا و كلى درك نمى‏‌كنيم، بلكه آن را به [[پديده‌‏]]ها، زيرواحدها، [[عناصر]] و [[چيز]]هايى تجزيه مى‏‌كنيم و آن چيزها را مى‏‌شناسيم. كافى است به اطرافتان نگاه كنيد و سعى كنيد مهروند را ببينيد، تا متوجه شويد كه مهروندى در پيرامونتان ديده نمى‏‌شود. مهروند، زير تلنبارى از چيزها از چشم پنهان شده است. انبوهِ اشياى كنده شده از پيكر مهروند است كه امكان تجسم آن را به عنوان كليتى انتزاعى برايمان فراهم مى‏‌كند. ما زمينه‏‌ى [[هستى]] بيرونى‏‌مان را به كمك ابزارهاى حسى‏‌مان جراحى مى‏‌كنيم، و آن را به پديده‏‌هايى منفرد و مجزا و خُرد تجزيه مى‏‌كنيم.
			<br />
	<br />		<br />

	چشم ما، از آشفتگى در هم و برهمِ نورهايى كه گويى در آن بيرون وجود دارد، در دامنه‏‌اى بسيار محدود، اشكال تر و تميز و تفكيك شده‌‏اى را استخراج مى‏‌كند و آنها را به عنوان تصويرِ چيزهاى بيرونى تحويل‏مان مى‌‏دهد. گوش‌هایمان از طيف عظيم ارتعاش‌هایى كه در اطرافمان - و درون‌مان- وجود دارد، دامنه‏‌ى كوچك و مشخصى را انتخاب مى‌‏كند و آن را به شكل عناصر زبانى و نشانه‏‌هاى معنادار تفكيك مى‌‏كند و اين ساخته‏‌هاى مصنوعى است كه "صداى" مهروند را براى ما تداعى مى‌‏كنند.		چشم ما، از آشفتگى در هم و برهمِ نورهايى كه گويى در آن بيرون وجود دارد، در دامنه‏‌اى بسيار محدود، اشكال تر و تميز و تفكيك شده‌‏اى را استخراج مى‏‌كند و آنها را به عنوان تصويرِ چيزهاى بيرونى تحويل‏مان مى‌‏دهد. گوش‌هایمان از طيف عظيم ارتعاش‌هایى كه در اطرافمان - و درون‌مان- وجود دارد، دامنه‏‌ى كوچك و مشخصى را انتخاب مى‌‏كند و آن را به شكل عناصر زبانى و نشانه‏‌هاى معنادار تفكيك مى‌‏كند و اين ساخته‏‌هاى مصنوعى است كه "صداى" مهروند را براى ما تداعى مى‌‏كنند.
			<br />
	<br />		<br />

	مهروند، زمينه‌‏اى خنثا و بى‌طرف است كه فرآيندهاى ذهن كاوشگر ما، و ابزارهاى حسى تجزيه‏‌گرِ ما، آن را به انبوهى از پديده‏‌ها مى‏‌شكنند. ما هرگز مهروند را لمس نمى‌‏كنيم چون ماهيتى لمس ناشدنى دارد. ما ابزارى نداريم تا با آن هستى را درك كنيم. تنها حواسى داريم كه از بلندپروازي‌هاى فلسفى بى‏‌بهره‌‏اند و به شكلى فروتنانه -اما مؤثر- فهم خود را به چيزها و پديده‏‌ها محدود مى‌‏كنند. اصولاً شناخت چيزى جز همين فهمِ پديده‌‏ها نيست. دستگاه شناختىِ ما، چه بخواهيم و چه نخواهيم، براى فهميدن ماهيت هستى و دستيابى به واقعيتى بيرونى تكامل نيافته است. مغز ما، براى زنده ماندن و زندگى كردن تخصص يافته است و ناگزير است تا اين كار را با اختراع كردنِ حقيقتى ذهنى انجام دهد، نه كشف واقعيتى عينى.		مهروند، زمينه‌‏اى خنثا و بى‌طرف است كه فرآيندهاى ذهن كاوشگر ما، و ابزارهاى حسى تجزيه‏‌گرِ ما، آن را به انبوهى از پديده‏‌ها مى‏‌شكنند. ما هرگز مهروند را لمس نمى‌‏كنيم چون ماهيتى لمس ناشدنى دارد. ما ابزارى نداريم تا با آن هستى را درك كنيم. تنها حواسى داريم كه از بلندپروازي‌هاى فلسفى بى‏‌بهره‌‏اند و به شكلى فروتنانه -اما مؤثر- فهم خود را به چيزها و پديده‏‌ها محدود مى‌‏كنند. اصولاً شناخت چيزى جز همين فهمِ پديده‌‏ها نيست. دستگاه شناختىِ ما، چه بخواهيم و چه نخواهيم، براى فهميدن ماهيت هستى و دستيابى به واقعيتى بيرونى تكامل نيافته است. مغز ما، براى زنده ماندن و زندگى كردن تخصص يافته است و ناگزير است تا اين كار را با اختراع كردنِ حقيقتى ذهنى انجام دهد، نه كشف واقعيتى عينى.

Mehrdad.akhavan در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۵۹

2022-04-27T02:59:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۵۹
خط ۱:		خط ۱:


	''شكست پديده راهبردى است كه دستگاه شناختىِ حسى/ عصبى ما در جريان آن مهروند را به پديده/ ~~چيز‌هایى~~ شناختنى و فهميدنى تجزيه مى‏‌كند''		'''شكست پديده راهبردى است كه دستگاه شناختىِ حسى/ عصبى ما در جريان آن [[مهروند]] را به [[پديده]]/ [[چيز‌]]هایى شناختنى و فهميدنى تجزيه مى‏‌كند'''
	----		----



	ما [[مهروند]] را به طور يك جا و كلى درك نمى‏‌كنيم، بلكه آن را به پديده‌‏ها، زيرواحدها، عناصر و چيزهايى تجزيه مى‏‌كنيم و آن چيزها را مى‏‌شناسيم. كافى است به اطرافتان نگاه كنيد و سعى كنيد مهروند را ببينيد، تا متوجه شويد كه مهروندى در پيرامونتان ديده نمى‏‌شود. مهروند، زير تلنبارى از چيزها از چشم پنهان شده است. انبوهِ اشياى كنده شده از پيكر مهروند است كه امكان تجسم آن را به عنوان كليتى انتزاعى برايمان فراهم مى‏‌كند. ما زمينه‏‌ى هستى بيرونى‏‌مان را به كمك ابزارهاى حسى‏‌مان جراحى مى‏‌كنيم، و آن را به پديده‏‌هايى منفرد و مجزا و خُرد تجزيه مى‏‌كنيم.		ما [[مهروند]] را به طور يك جا و كلى درك نمى‏‌كنيم، بلكه آن را به پديده‌‏ها، زيرواحدها، عناصر و چيزهايى تجزيه مى‏‌كنيم و آن چيزها را مى‏‌شناسيم. كافى است به اطرافتان نگاه كنيد و سعى كنيد مهروند را ببينيد، تا متوجه شويد كه مهروندى در پيرامونتان ديده نمى‏‌شود. مهروند، زير تلنبارى از چيزها از چشم پنهان شده است. انبوهِ اشياى كنده شده از پيكر مهروند است كه امكان تجسم آن را به عنوان كليتى انتزاعى برايمان فراهم مى‏‌كند. ما زمينه‏‌ى [[هستى]] بيرونى‏‌مان را به كمك ابزارهاى حسى‏‌مان جراحى مى‏‌كنيم، و آن را به پديده‏‌هايى منفرد و مجزا و خُرد تجزيه مى‏‌كنيم.
			<br />

	چشم ما، از آشفتگى در هم و برهمِ نورهايى كه گويى در آن بيرون وجود دارد، در دامنه‏‌اى بسيار محدود، اشكال تر و تميز و تفكيك شده‌‏اى را استخراج مى‏‌كند و آنها را به عنوان تصويرِ چيزهاى بيرونى تحويل‏مان مى‌‏دهد. گوش‌هایمان از طيف عظيم ارتعاش‌هایى كه در اطرافمان - و درون‌مان- وجود دارد، دامنه‏‌ى كوچك و مشخصى را انتخاب مى‌‏كند و آن را به شكل عناصر زبانى و نشانه‏‌هاى معنادار تفكيك مى‌‏كند و اين ساخته‏‌هاى مصنوعى است كه "صداى" مهروند را براى ما تداعى مى‌‏كنند.		چشم ما، از آشفتگى در هم و برهمِ نورهايى كه گويى در آن بيرون وجود دارد، در دامنه‏‌اى بسيار محدود، اشكال تر و تميز و تفكيك شده‌‏اى را استخراج مى‏‌كند و آنها را به عنوان تصويرِ چيزهاى بيرونى تحويل‏مان مى‌‏دهد. گوش‌هایمان از طيف عظيم ارتعاش‌هایى كه در اطرافمان - و درون‌مان- وجود دارد، دامنه‏‌ى كوچك و مشخصى را انتخاب مى‌‏كند و آن را به شكل عناصر زبانى و نشانه‏‌هاى معنادار تفكيك مى‌‏كند و اين ساخته‏‌هاى مصنوعى است كه "صداى" مهروند را براى ما تداعى مى‌‏كنند.
			<br />

	مهروند، زمينه‌‏اى خنثا و بى‌طرف است كه فرآيندهاى ذهن كاوشگر ما، و ابزارهاى حسى تجزيه‏‌گرِ ما، آن را به انبوهى از پديده‏‌ها مى‏‌شكنند. ما هرگز مهروند را لمس نمى‌‏كنيم چون ماهيتى لمس ناشدنى دارد. ما ابزارى نداريم تا با آن هستى را درك كنيم. تنها حواسى داريم كه از بلندپروازي‌هاى فلسفى بى‏‌بهره‌‏اند و به شكلى فروتنانه -اما مؤثر- فهم خود را به چيزها و پديده‏‌ها محدود مى‌‏كنند. اصولاً شناخت چيزى جز همين فهمِ پديده‌‏ها نيست. دستگاه شناختىِ ما، چه بخواهيم و چه نخواهيم، براى فهميدن ماهيت هستى و دستيابى به واقعيتى بيرونى تكامل نيافته است. مغز ما، براى زنده ماندن و زندگى كردن تخصص يافته است و ناگزير است تا اين كار را با اختراع كردنِ حقيقتى ذهنى انجام دهد، نه كشف واقعيتى عينى.		مهروند، زمينه‌‏اى خنثا و بى‌طرف است كه فرآيندهاى ذهن كاوشگر ما، و ابزارهاى حسى تجزيه‏‌گرِ ما، آن را به انبوهى از پديده‏‌ها مى‏‌شكنند. ما هرگز مهروند را لمس نمى‌‏كنيم چون ماهيتى لمس ناشدنى دارد. ما ابزارى نداريم تا با آن هستى را درك كنيم. تنها حواسى داريم كه از بلندپروازي‌هاى فلسفى بى‏‌بهره‌‏اند و به شكلى فروتنانه -اما مؤثر- فهم خود را به چيزها و پديده‏‌ها محدود مى‌‏كنند. اصولاً شناخت چيزى جز همين فهمِ پديده‌‏ها نيست. دستگاه شناختىِ ما، چه بخواهيم و چه نخواهيم، براى فهميدن ماهيت هستى و دستيابى به واقعيتى بيرونى تكامل نيافته است. مغز ما، براى زنده ماندن و زندگى كردن تخصص يافته است و ناگزير است تا اين كار را با اختراع كردنِ حقيقتى ذهنى انجام دهد، نه كشف واقعيتى عينى.

Keyvan Sarreshteh: صفحه‌ای جدید حاوی « ''شكست پديده راهبردى است كه دستگاه شناختىِ حسى/ عصبى ما در جريان آن مهروند را...» ایجاد کرد

2014-02-23T14:26:08Z

صفحه‌ای جدید حاوی « ''شكست پديده راهبردى است كه دستگاه شناختىِ حسى/ عصبى ما در جريان آن مهروند را...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

''شكست پديده راهبردى است كه دستگاه شناختىِ حسى/ عصبى ما در جريان آن مهروند را به پديده/ چيز‌هایى شناختنى و فهميدنى تجزيه مى‏‌كند''
----

ما [[مهروند]] را به طور يك جا و كلى درك نمى‏‌كنيم، بلكه آن را به پديده‌‏ها، زيرواحدها، عناصر و چيزهايى تجزيه مى‏‌كنيم و آن چيزها را مى‏‌شناسيم. كافى است به اطرافتان نگاه كنيد و سعى كنيد مهروند را ببينيد، تا متوجه شويد كه مهروندى در پيرامونتان ديده نمى‏‌شود. مهروند، زير تلنبارى از چيزها از چشم پنهان شده است. انبوهِ اشياى كنده شده از پيكر مهروند است كه امكان تجسم آن را به عنوان كليتى انتزاعى برايمان فراهم مى‏‌كند. ما زمينه‏‌ى هستى بيرونى‏‌مان را به كمك ابزارهاى حسى‏‌مان جراحى مى‏‌كنيم، و آن را به پديده‏‌هايى منفرد و مجزا و خُرد تجزيه مى‏‌كنيم.

چشم ما، از آشفتگى در هم و برهمِ نورهايى كه گويى در آن بيرون وجود دارد، در دامنه‏‌اى بسيار محدود، اشكال تر و تميز و تفكيك شده‌‏اى را استخراج مى‏‌كند و آنها را به عنوان تصويرِ چيزهاى بيرونى تحويل‏مان مى‌‏دهد. گوش‌هایمان از طيف عظيم ارتعاش‌هایى كه در اطرافمان - و درون‌مان- وجود دارد، دامنه‏‌ى كوچك و مشخصى را انتخاب مى‌‏كند و آن را به شكل عناصر زبانى و نشانه‏‌هاى معنادار تفكيك مى‌‏كند و اين ساخته‏‌هاى مصنوعى است كه "صداى" مهروند را براى ما تداعى مى‌‏كنند.

مهروند، زمينه‌‏اى خنثا و بى‌طرف است كه فرآيندهاى ذهن كاوشگر ما، و ابزارهاى حسى تجزيه‏‌گرِ ما، آن را به انبوهى از پديده‏‌ها مى‏‌شكنند. ما هرگز مهروند را لمس نمى‌‏كنيم چون ماهيتى لمس ناشدنى دارد. ما ابزارى نداريم تا با آن هستى را درك كنيم. تنها حواسى داريم كه از بلندپروازي‌هاى فلسفى بى‏‌بهره‌‏اند و به شكلى فروتنانه -اما مؤثر- فهم خود را به چيزها و پديده‏‌ها محدود مى‌‏كنند. اصولاً شناخت چيزى جز همين فهمِ پديده‌‏ها نيست. دستگاه شناختىِ ما، چه بخواهيم و چه نخواهيم، براى فهميدن ماهيت هستى و دستيابى به واقعيتى بيرونى تكامل نيافته است. مغز ما، براى زنده ماندن و زندگى كردن تخصص يافته است و ناگزير است تا اين كار را با اختراع كردنِ حقيقتى ذهنى انجام دهد، نه كشف واقعيتى عينى.