https://wiki.soshians.net//index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87 2026-06-15T06:33:56Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.39.7 https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87&diff=5196&oldid=prev 2023-10-20T07:11:59Z

<p><span dir="auto"><span class="autocomment">تعریف</span></span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l10">خط ۱۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==حل تناقض قانون دوم ترموديناميك==</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى [[سیستم پیچیده|نظريه ‏پردازان سيستمى]] بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى [[سیستم پیچیده|نظريه ‏پردازان سيستمى]] بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> </table>

Mehrdad.akhavan https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87&diff=5194&oldid=prev 2023-10-20T07:09:58Z

<p><span dir="auto"><span class="autocomment">تعریف</span></span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سيستم خود سازمانده (Self-Organizing)، سيستمى است كه اطلاعات درونى خود را در مسير زمان افزايش دهد. (کتاب سیستمهای پیچیده)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سيستم خود سازمانده (Self-Organizing)، سيستمى است كه اطلاعات درونى خود را در مسير زمان افزايش دهد. (کتاب سیستمهای پیچیده)</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039;</del>قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039;</del>.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* طيفى از [[سيستم|سيستمها]] وجود دارند كه رفتارشان در نگاه اول پيش ‏بينى ‏هاى قانون دوم ترموديناميك را نقض مى ‏كند.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* طيفى از [[سيستم|سيستمها]] وجود دارند كه رفتارشان در نگاه اول پيش ‏بينى ‏هاى قانون دوم ترموديناميك را نقض مى ‏كند.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* يعنى در گذر زمان، [[اطلاعات|اطلاعاتشان]] به جاى كم شدن، زياد مى‏ شود. اين نظام ها، &#039;&#039;&#039;خود سازمانده&#039;&#039;&#039; ناميده مى ‏شوند.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* يعنى در گذر زمان، [[اطلاعات|اطلاعاتشان]] به جاى كم شدن، زياد مى‏ شود. اين نظام ها، &#039;&#039;&#039;خود سازمانده&#039;&#039;&#039; ناميده مى ‏شوند.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l9">خط ۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۹:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى [[سیستم پیچیده|نظريه ‏پردازان سيستمى]] بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى [[سیستم پیچیده|نظريه ‏پردازان سيستمى]] بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;الف)&#039;&#039;&#039; پريگوژين ، كه رهبر مكتب بروکسل در نظريه ‏ى سيستمهاى پيچيده است، به معادلات رياضى غيرخطى علاقمند است. محور بحث او اين حقيقت است كه سيستمهايى كه اطلاعات خود را در مسير زمان افزايش مى ‏دهند، [[حد و مرز]]هايى بسيار انعطاف ‏پذير دارند و مرتب در حال تبادل عناصرشان با محيط هستند. او اين نظامها را [[ساختار|ساختارها]] يا &#039;&#039;&#039;سيستمهاى اتلافی&#039;&#039;&#039; مى ‏نامد. از ديد او، سيستمهاى اتلافی با &quot;چريدنِ&quot; انرژى محيط، اطلاعات درونى خود را همگام با بى ‏نظمى محيط افزايش مى ‏دهند. به بيان ساده‏ تر، اين سيستمها به قيمت كاستن از نظمِ محيطشان، خود را منظم مى ‏كنند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">:</ins>:&#039;&#039;&#039;الف)&#039;&#039;&#039; پريگوژين ، كه رهبر مكتب بروکسل در نظريه ‏ى سيستمهاى پيچيده است، به معادلات رياضى غيرخطى علاقمند است. محور بحث او اين حقيقت است كه سيستمهايى كه اطلاعات خود را در مسير زمان افزايش مى ‏دهند، [[حد و مرز]]هايى بسيار انعطاف ‏پذير دارند و مرتب در حال تبادل عناصرشان با محيط هستند. او اين نظامها را [[ساختار|ساختارها]] يا &#039;&#039;&#039;سيستمهاى اتلافی&#039;&#039;&#039; مى ‏نامد. از ديد او، سيستمهاى اتلافی با &quot;چريدنِ&quot; انرژى محيط، اطلاعات درونى خود را همگام با بى ‏نظمى محيط افزايش مى ‏دهند. به بيان ساده‏ تر، اين سيستمها به قيمت كاستن از نظمِ محيطشان، خود را منظم مى ‏كنند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;ب)&#039;&#039;&#039; هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از [[سیستم باز|سيستمهاى باز]] (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش [[آنتروپى]] درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">:</ins>:&#039;&#039;&#039;ب)&#039;&#039;&#039; هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از [[سیستم باز|سيستمهاى باز]] (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش [[آنتروپى]] درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;پ)&#039;&#039;&#039; سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;&#039;&#039;&#039;تكامل به مثابه آنتروپى&#039;&#039;&#039;&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از [[فضاى حالت]] است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و [[كاركرد|كاركردهاى]] سيستم پوشانده شده است.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">:</ins>:&#039;&#039;&#039;پ)&#039;&#039;&#039; سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;&#039;&#039;&#039;تكامل به مثابه آنتروپى&#039;&#039;&#039;&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از [[فضاى حالت]] است كه توسط سيستم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>تسخير<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و [[كاركرد|كاركردهاى]] سيستم پوشانده شده است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مبناى بحث اين دو دانشمند، نقدِ پیش ‌فرضِ مرسومى است كه مقدار آنتروپى بيشينه - يعنى حداكثر بى ‏نظمى ممكن در يك سيستم- را ثابت فرض مى‏ كند. از ديد ايشان، مقدار آنتروپى كل با افزايش ابعاد فضاى حالت و زياد شدنِ [[درجه آزادی|درجه ‏ى آزادى]] سيستم، زياد مى ‏شود. اگر به راستى اين طور باشد، مشكلى براى حل كردن باقى نمى ‏ماند. آنچه كه در افزايش نظم نظامهاى زنده تناقض ‏آميز است، بر اين پيش ‏فرض استوار است كه افزايش نظم به كاهشى مشابه در بى ‏نظمى منتهى مى ‏شود، و اين پيش فرض از ثابت پنداشتنِ مقدار بيشينه ‏ى آنتروپى سرچشمه گرفته است. اما اگر بيشينه ‏ى آنتروپى با پيچيده ‏تر شدن سيستمها و افزايش ابعاد فضاى حالتشان زيادتر شود -كه مى ‏شود- مقدار نظم و بى ‏نظمى مى ‏توانند همگام با هم افزايش يابند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>مبناى بحث اين دو دانشمند، نقدِ پیش ‌فرضِ مرسومى است كه مقدار آنتروپى بيشينه - يعنى حداكثر بى ‏نظمى ممكن در يك سيستم- را ثابت فرض مى‏ كند. از ديد ايشان، مقدار آنتروپى كل با افزايش ابعاد فضاى حالت و زياد شدنِ [[درجه آزادی|درجه ‏ى آزادى]] سيستم، زياد مى ‏شود. اگر به راستى اين طور باشد، مشكلى براى حل كردن باقى نمى ‏ماند. آنچه كه در افزايش نظم نظامهاى زنده تناقض ‏آميز است، بر اين پيش ‏فرض استوار است كه افزايش نظم به كاهشى مشابه در بى ‏نظمى منتهى مى ‏شود، و اين پيش فرض از ثابت پنداشتنِ مقدار بيشينه ‏ى آنتروپى سرچشمه گرفته است. اما اگر بيشينه ‏ى آنتروپى با پيچيده ‏تر شدن سيستمها و افزايش ابعاد فضاى حالتشان زيادتر شود -كه مى ‏شود- مقدار نظم و بى ‏نظمى مى ‏توانند همگام با هم افزايش يابند.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به بيان ديگر، قانون دوم ترموديناميك در اينجا هم جارى است. چون سيستم تكاملى هرگز نمى ‏تواند با سرعتى كه فضاى حالتش گسترش مى ‏يابد، در آن منبسط شود. در نتيجه با وجود پيچيده‏ تر شدن سيستم و افزايش نظم درونى آن، همواره از امكاناتِ افزاينده ‏ى پيرامونش در فضاى حالت عقب مى ‏ماند و به اين ترتيب بى ‏نظمى كلى [[گيتى]] را، همزمان با اطلاعات درونی خود،‌ افزايش مى ‏دهد.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>به بيان ديگر، قانون دوم ترموديناميك در اينجا هم جارى است. چون سيستم تكاملى هرگز نمى ‏تواند با سرعتى كه فضاى حالتش گسترش مى ‏يابد، در آن منبسط شود. در نتيجه با وجود پيچيده‏ تر شدن سيستم و افزايش نظم درونى آن، همواره از امكاناتِ افزاينده ‏ى پيرامونش در فضاى حالت عقب مى ‏ماند و به اين ترتيب بى ‏نظمى كلى [[گيتى]] را، همزمان با اطلاعات درونی خود،‌ افزايش مى ‏دهد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در این جا رويكرد سوم پذيرفته شده است، و اطلاعات و آنتروپى بر مبناى الگوى توسعه ‏ى سيستم در فضاى حالتش تعريف مى‏ شوند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>در این جا رويكرد سوم پذيرفته شده است، و اطلاعات و آنتروپى بر مبناى الگوى توسعه ‏ى سيستم در فضاى حالتش تعريف مى‏ شوند.</div></td></tr> </table>

Mehrdad.akhavan https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87&diff=5193&oldid=prev 2023-10-19T13:07:28Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==تعریف==</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سيستم خود سازمانده (Self-Organizing)، سيستمى است كه اطلاعات درونى خود را در مسير زمان افزايش دهد<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. (کتاب سیستمهای پیچیده)</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039;</del>سيستم خود سازمانده (Self-Organizing)، سيستمى است كه اطلاعات درونى خود را در مسير زمان افزايش دهد<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039;</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">----</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /&gt;</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* &#039;&#039;&#039;قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است&#039;&#039;&#039;.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>* &#039;&#039;&#039;قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است&#039;&#039;&#039;.  </div></td></tr> </table>

Mehrdad.akhavan https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87&diff=4521&oldid=prev 2022-09-24T03:04:12Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۰۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l4">خط ۴:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۴:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است. طيفى از [[سيستم|سيستمها]] وجود دارند كه رفتارشان در نگاه اول پيش ‏بينى ‏هاى قانون دوم ترموديناميك را نقض مى ‏كند. يعنى در گذر زمان، [[اطلاعات|اطلاعاتشان]] به جاى كم شدن، زياد مى‏ شود. اين نظام ها، &#039;&#039;&#039;خود سازمانده&#039;&#039;&#039; ناميده مى ‏شوند. سيستمهاى زنده مشهور ترين نظامهاى خود سازمانده هستند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* &#039;&#039;&#039;</ins>قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039;</ins>.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>طيفى از [[سيستم|سيستمها]] وجود دارند كه رفتارشان در نگاه اول پيش ‏بينى ‏هاى قانون دوم ترموديناميك را نقض مى ‏كند.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>يعنى در گذر زمان، [[اطلاعات|اطلاعاتشان]] به جاى كم شدن، زياد مى‏ شود. اين نظام ها، &#039;&#039;&#039;خود سازمانده&#039;&#039;&#039; ناميده مى ‏شوند.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </ins>سيستمهاى زنده مشهور ترين نظامهاى خود سازمانده هستند.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى [[سیستم پیچیده|نظريه ‏پردازان سيستمى]] بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى [[سیستم پیچیده|نظريه ‏پردازان سيستمى]] بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;الف)&#039;&#039;&#039; پريگوژين ، كه رهبر مكتب بروکسل در نظريه ‏ى سيستمهاى پيچيده است، به معادلات رياضى غيرخطى علاقمند است. محور بحث او اين حقيقت است كه سيستمهايى كه اطلاعات خود را در مسير زمان افزايش مى ‏دهند، [[حد و مرز]]هايى بسيار انعطاف ‏پذير دارند و مرتب در حال تبادل عناصرشان با محيط هستند. او اين نظامها را [[ساختار|ساختارها]] يا &#039;&#039;&#039;سيستمهاى اتلافی&#039;&#039;&#039; مى ‏نامد. از ديد او، سيستمهاى اتلافی با &quot;چريدنِ&quot; انرژى محيط، اطلاعات درونى خود را همگام با بى ‏نظمى محيط افزايش مى ‏دهند. به بيان ساده‏ تر، اين سيستمها به قيمت كاستن از نظمِ محيطشان، خود را منظم مى ‏كنند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;الف)&#039;&#039;&#039; پريگوژين ، كه رهبر مكتب بروکسل در نظريه ‏ى سيستمهاى پيچيده است، به معادلات رياضى غيرخطى علاقمند است. محور بحث او اين حقيقت است كه سيستمهايى كه اطلاعات خود را در مسير زمان افزايش مى ‏دهند، [[حد و مرز]]هايى بسيار انعطاف ‏پذير دارند و مرتب در حال تبادل عناصرشان با محيط هستند. او اين نظامها را [[ساختار|ساختارها]] يا &#039;&#039;&#039;سيستمهاى اتلافی&#039;&#039;&#039; مى ‏نامد. از ديد او، سيستمهاى اتلافی با &quot;چريدنِ&quot; انرژى محيط، اطلاعات درونى خود را همگام با بى ‏نظمى محيط افزايش مى ‏دهند. به بيان ساده‏ تر، اين سيستمها به قيمت كاستن از نظمِ محيطشان، خود را منظم مى ‏كنند.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;ب)&#039;&#039;&#039; هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از [[سیستم باز|سيستمهاى باز]] (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش [[آنتروپى]] درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;ب)&#039;&#039;&#039; هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از [[سیستم باز|سيستمهاى باز]] (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش [[آنتروپى]] درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;پ)&#039;&#039;&#039; سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;&#039;&#039;&#039;تكامل به مثابه آنتروپى&#039;&#039;&#039;&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از [[فضاى حالت]] است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و [[كاركرد|كاركردهاى]] سيستم پوشانده شده است.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;پ)&#039;&#039;&#039; سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;&#039;&#039;&#039;تكامل به مثابه آنتروپى&#039;&#039;&#039;&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از [[فضاى حالت]] است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و [[كاركرد|كاركردهاى]] سيستم پوشانده شده است.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مبناى بحث اين دو دانشمند، نقدِ پیش ‌فرضِ مرسومى است كه مقدار آنتروپى بيشينه - يعنى حداكثر بى ‏نظمى ممكن در يك سيستم- را ثابت فرض مى‏ كند. از ديد ايشان، مقدار آنتروپى كل با افزايش ابعاد فضاى حالت و زياد شدنِ [[درجه آزادی|درجه ‏ى آزادى]] سيستم، زياد مى ‏شود. اگر به راستى اين طور باشد، مشكلى براى حل كردن باقى نمى ‏ماند. آنچه كه در افزايش نظم نظامهاى زنده تناقض ‏آميز است، بر اين پيش ‏فرض استوار است كه افزايش نظم به كاهشى مشابه در بى ‏نظمى منتهى مى ‏شود، و اين پيش فرض از ثابت پنداشتنِ مقدار بيشينه ‏ى آنتروپى سرچشمه گرفته است. اما اگر بيشينه ‏ى آنتروپى با پيچيده ‏تر شدن سيستمها و افزايش ابعاد فضاى حالتشان زيادتر شود -كه مى ‏شود- مقدار نظم و بى ‏نظمى مى ‏توانند همگام با هم افزايش يابند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مبناى بحث اين دو دانشمند، نقدِ پیش ‌فرضِ مرسومى است كه مقدار آنتروپى بيشينه - يعنى حداكثر بى ‏نظمى ممكن در يك سيستم- را ثابت فرض مى‏ كند. از ديد ايشان، مقدار آنتروپى كل با افزايش ابعاد فضاى حالت و زياد شدنِ [[درجه آزادی|درجه ‏ى آزادى]] سيستم، زياد مى ‏شود. اگر به راستى اين طور باشد، مشكلى براى حل كردن باقى نمى ‏ماند. آنچه كه در افزايش نظم نظامهاى زنده تناقض ‏آميز است، بر اين پيش ‏فرض استوار است كه افزايش نظم به كاهشى مشابه در بى ‏نظمى منتهى مى ‏شود، و اين پيش فرض از ثابت پنداشتنِ مقدار بيشينه ‏ى آنتروپى سرچشمه گرفته است. اما اگر بيشينه ‏ى آنتروپى با پيچيده ‏تر شدن سيستمها و افزايش ابعاد فضاى حالتشان زيادتر شود -كه مى ‏شود- مقدار نظم و بى ‏نظمى مى ‏توانند همگام با هم افزايش يابند.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l24">خط ۲۴:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به بيان ديگر، قانون دوم ترموديناميك در اينجا هم جارى است. چون سيستم تكاملى هرگز نمى ‏تواند با سرعتى كه فضاى حالتش گسترش مى ‏يابد، در آن منبسط شود. در نتيجه با وجود پيچيده‏ تر شدن سيستم و افزايش نظم درونى آن، همواره از امكاناتِ افزاينده ‏ى پيرامونش در فضاى حالت عقب مى ‏ماند و به اين ترتيب بى ‏نظمى كلى [[گيتى]] را، همزمان با اطلاعات درونی خود،‌ افزايش مى ‏دهد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به بيان ديگر، قانون دوم ترموديناميك در اينجا هم جارى است. چون سيستم تكاملى هرگز نمى ‏تواند با سرعتى كه فضاى حالتش گسترش مى ‏يابد، در آن منبسط شود. در نتيجه با وجود پيچيده‏ تر شدن سيستم و افزايش نظم درونى آن، همواره از امكاناتِ افزاينده ‏ى پيرامونش در فضاى حالت عقب مى ‏ماند و به اين ترتيب بى ‏نظمى كلى [[گيتى]] را، همزمان با اطلاعات درونی خود،‌ افزايش مى ‏دهد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br /&gt;<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در این جا رويكرد سوم پذيرفته شده است، و اطلاعات و آنتروپى بر مبناى الگوى توسعه ‏ى سيستم در فضاى حالتش تعريف مى‏ شوند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در این جا رويكرد سوم پذيرفته شده است، و اطلاعات و آنتروپى بر مبناى الگوى توسعه ‏ى سيستم در فضاى حالتش تعريف مى‏ شوند.</div></td></tr> </table>

Mehrdad.akhavan https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87&diff=2254&oldid=prev 2022-05-01T05:01:49Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۰۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l16">خط ۱۶:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۶:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;ب)&#039;&#039;&#039; هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از [[سیستم باز|سيستمهاى باز]] (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش [[آنتروپى]] درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;ب)&#039;&#039;&#039; هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از [[سیستم باز|سيستمهاى باز]] (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش [[آنتروپى]] درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;پ)&#039;&#039;&#039; سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;&#039;&#039;&#039;تكامل به مثابه آنتروپى&#039;&#039;&#039;&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از [[فضاى حالت]] است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و [[كاركرد|كاركردهاى]] سيستم پوشانده شده است.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>:&#039;&#039;&#039;پ)&#039;&#039;&#039; سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;&#039;&#039;&#039;تكامل به مثابه آنتروپى&#039;&#039;&#039;&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از [[فضاى حالت]] است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و [[كاركرد|كاركردهاى]] سيستم پوشانده شده است.  </div></td></tr> </table>

Mehrdad.akhavan https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87&diff=2253&oldid=prev 2022-05-01T05:01:32Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۰۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&#039;&#039;سيستم خود سازمانده (Self-Organizing)، سيستمى است كه اطلاعات درونى خود را در مسير زمان افزايش دهد&#039;&#039;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;</ins>&#039;&#039;سيستم خود سازمانده (Self-Organizing)، سيستمى است كه اطلاعات درونى خود را در مسير زمان افزايش دهد<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;</ins>&#039;&#039;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است. طيفى از [[سيستم|سيستمها]] وجود دارند كه رفتارشان در نگاه اول پيش ‏بينى ‏هاى قانون دوم ترموديناميك را نقض مى ‏كند. يعنى در گذر زمان، [[اطلاعات|اطلاعاتشان]] به جاى كم شدن، زياد مى‏ شود. اين <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نظامها، </del>خود سازمانده ناميده مى ‏شوند. سيستمهاى زنده مشهور ترين نظامهاى خود سازمانده هستند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است. طيفى از [[سيستم|سيستمها]] وجود دارند كه رفتارشان در نگاه اول پيش ‏بينى ‏هاى قانون دوم ترموديناميك را نقض مى ‏كند. يعنى در گذر زمان، [[اطلاعات|اطلاعاتشان]] به جاى كم شدن، زياد مى‏ شود. اين <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نظام ها، &#039;&#039;&#039;</ins>خود سازمانده<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039; </ins>ناميده مى ‏شوند. سيستمهاى زنده مشهور ترين نظامهاى خود سازمانده هستند.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى نظريه ‏پردازان سيستمى بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سیستم پیچیده|</ins>نظريه ‏پردازان سيستمى<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>الف) پريگوژين ، كه رهبر مكتب بروکسل در نظريه ‏ى سيستمهاى پيچيده است، به معادلات رياضى غيرخطى علاقمند است. محور بحث او اين حقيقت است كه سيستمهايى كه اطلاعات خود را در مسير زمان افزايش مى ‏دهند، حد و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مرزهايى </del>بسيار انعطاف ‏پذير دارند و مرتب در حال تبادل عناصرشان با محيط هستند. او اين نظامها را [[ساختار|ساختارها]] يا سيستمهاى اتلافی مى ‏نامد. از ديد او، سيستمهاى اتلافی با &quot;چريدنِ&quot; انرژى محيط، اطلاعات درونى خود را همگام با بى ‏نظمى محيط افزايش مى ‏دهند. به بيان ساده‏ تر، اين سيستمها به قيمت كاستن از نظمِ محيطشان، خود را منظم مى ‏كنند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">:&#039;&#039;&#039;</ins>الف)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039; </ins>پريگوژين ، كه رهبر مكتب بروکسل در نظريه ‏ى سيستمهاى پيچيده است، به معادلات رياضى غيرخطى علاقمند است. محور بحث او اين حقيقت است كه سيستمهايى كه اطلاعات خود را در مسير زمان افزايش مى ‏دهند، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>حد و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مرز]]هايى </ins>بسيار انعطاف ‏پذير دارند و مرتب در حال تبادل عناصرشان با محيط هستند. او اين نظامها را [[ساختار|ساختارها]] يا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039;</ins>سيستمهاى اتلافی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039; </ins>مى ‏نامد. از ديد او، سيستمهاى اتلافی با &quot;چريدنِ&quot; انرژى محيط، اطلاعات درونى خود را همگام با بى ‏نظمى محيط افزايش مى ‏دهند. به بيان ساده‏ تر، اين سيستمها به قيمت كاستن از نظمِ محيطشان، خود را منظم مى ‏كنند.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ب) هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از [[سیستم باز|سيستمهاى باز]] (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش [[آنتروپى]] درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">:&#039;&#039;&#039;</ins>ب)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039; </ins>هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از [[سیستم باز|سيستمهاى باز]] (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش [[آنتروپى]] درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پ) سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;تكامل به مثابه آنتروپى&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از [[فضاى حالت]] است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و [[كاركرد|كاركردهاى]] سيستم پوشانده شده است.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">:&#039;&#039;&#039;</ins>پ)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039; </ins>سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039;</ins>تكامل به مثابه آنتروپى<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&#039;&#039;&#039;</ins>&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از [[فضاى حالت]] است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و [[كاركرد|كاركردهاى]] سيستم پوشانده شده است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مبناى بحث اين دو دانشمند، نقدِ پیش ‌فرضِ مرسومى است كه مقدار آنتروپى بيشينه - يعنى حداكثر بى ‏نظمى ممكن در يك سيستم- را ثابت فرض مى‏ كند. از ديد ايشان، مقدار آنتروپى كل با افزايش ابعاد فضاى حالت و زياد شدنِ [[درجه آزادی|درجه ‏ى آزادى]] سيستم، زياد مى ‏شود. اگر به راستى اين طور باشد، مشكلى براى حل كردن باقى نمى ‏ماند. آنچه كه در افزايش نظم نظامهاى زنده تناقض ‏آميز است، بر اين پيش ‏فرض استوار است كه افزايش نظم به كاهشى مشابه در بى ‏نظمى منتهى مى ‏شود، و اين پيش فرض از ثابت پنداشتنِ مقدار بيشينه ‏ى آنتروپى سرچشمه گرفته است. اما اگر بيشينه ‏ى آنتروپى با پيچيده ‏تر شدن سيستمها و افزايش ابعاد فضاى حالتشان زيادتر شود -كه مى ‏شود- مقدار نظم و بى ‏نظمى مى ‏توانند همگام با هم افزايش يابند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مبناى بحث اين دو دانشمند، نقدِ پیش ‌فرضِ مرسومى است كه مقدار آنتروپى بيشينه - يعنى حداكثر بى ‏نظمى ممكن در يك سيستم- را ثابت فرض مى‏ كند. از ديد ايشان، مقدار آنتروپى كل با افزايش ابعاد فضاى حالت و زياد شدنِ [[درجه آزادی|درجه ‏ى آزادى]] سيستم، زياد مى ‏شود. اگر به راستى اين طور باشد، مشكلى براى حل كردن باقى نمى ‏ماند. آنچه كه در افزايش نظم نظامهاى زنده تناقض ‏آميز است، بر اين پيش ‏فرض استوار است كه افزايش نظم به كاهشى مشابه در بى ‏نظمى منتهى مى ‏شود، و اين پيش فرض از ثابت پنداشتنِ مقدار بيشينه ‏ى آنتروپى سرچشمه گرفته است. اما اگر بيشينه ‏ى آنتروپى با پيچيده ‏تر شدن سيستمها و افزايش ابعاد فضاى حالتشان زيادتر شود -كه مى ‏شود- مقدار نظم و بى ‏نظمى مى ‏توانند همگام با هم افزايش يابند.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /></ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به بيان ديگر، قانون دوم ترموديناميك در اينجا هم جارى است. چون سيستم تكاملى هرگز نمى ‏تواند با سرعتى كه فضاى حالتش گسترش مى ‏يابد، در آن منبسط شود. در نتيجه با وجود پيچيده‏ تر شدن سيستم و افزايش نظم درونى آن، همواره از امكاناتِ افزاينده ‏ى پيرامونش در فضاى حالت عقب مى ‏ماند و به اين ترتيب بى ‏نظمى كلى گيتى را، همزمان با اطلاعات درونی خود،‌ افزايش مى ‏دهد. در این جا رويكرد سوم پذيرفته شده است، و اطلاعات و آنتروپى بر مبناى الگوى توسعه ‏ى سيستم در فضاى حالتش تعريف مى‏ شوند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به بيان ديگر، قانون دوم ترموديناميك در اينجا هم جارى است. چون سيستم تكاملى هرگز نمى ‏تواند با سرعتى كه فضاى حالتش گسترش مى ‏يابد، در آن منبسط شود. در نتيجه با وجود پيچيده‏ تر شدن سيستم و افزايش نظم درونى آن، همواره از امكاناتِ افزاينده ‏ى پيرامونش در فضاى حالت عقب مى ‏ماند و به اين ترتيب بى ‏نظمى كلى <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>گيتى<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>را، همزمان با اطلاعات درونی خود،‌ افزايش مى ‏دهد.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;br /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در این جا رويكرد سوم پذيرفته شده است، و اطلاعات و آنتروپى بر مبناى الگوى توسعه ‏ى سيستم در فضاى حالتش تعريف مى‏ شوند.</div></td></tr> </table>

Mehrdad.akhavan https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87&diff=515&oldid=prev 2014-03-12T09:48:23Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۴۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l5">خط ۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>----</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است. طيفى از سيستمها وجود دارند كه رفتارشان در نگاه اول پيش ‏بينى ‏هاى قانون دوم ترموديناميك را نقض مى ‏كند. يعنى در گذر زمان، اطلاعاتشان به جاى كم شدن، زياد مى‏ شود. اين نظامها، خود سازمانده ناميده مى ‏شوند. سيستمهاى زنده مشهور ترين نظامهاى خود سازمانده هستند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است. طيفى از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سيستم|</ins>سيستمها<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>وجود دارند كه رفتارشان در نگاه اول پيش ‏بينى ‏هاى قانون دوم ترموديناميك را نقض مى ‏كند. يعنى در گذر زمان، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[اطلاعات|</ins>اطلاعاتشان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به جاى كم شدن، زياد مى‏ شود. اين نظامها، خود سازمانده ناميده مى ‏شوند. سيستمهاى زنده مشهور ترين نظامهاى خود سازمانده هستند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست!  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l11">خط ۱۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى نظريه ‏پردازان سيستمى بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى نظريه ‏پردازان سيستمى بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>الف) پريگوژين ، كه رهبر مكتب بروکسل در نظريه ‏ى سيستمهاى پيچيده است، به معادلات رياضى غيرخطى علاقمند است. محور بحث او اين حقيقت است كه سيستمهايى كه اطلاعات خود را در مسير زمان افزايش مى ‏دهند، حد و مرزهايى بسيار انعطاف ‏پذير دارند و مرتب در حال تبادل عناصرشان با محيط هستند. او اين نظامها را ساختارها يا سيستمهاى اتلافی مى ‏نامد. از ديد او، سيستمهاى اتلافی با &quot;چريدنِ&quot; انرژى محيط، اطلاعات درونى خود را همگام با بى ‏نظمى محيط افزايش مى ‏دهند. به بيان ساده‏ تر، اين سيستمها به قيمت كاستن از نظمِ محيطشان، خود را منظم مى ‏كنند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>الف) پريگوژين ، كه رهبر مكتب بروکسل در نظريه ‏ى سيستمهاى پيچيده است، به معادلات رياضى غيرخطى علاقمند است. محور بحث او اين حقيقت است كه سيستمهايى كه اطلاعات خود را در مسير زمان افزايش مى ‏دهند، حد و مرزهايى بسيار انعطاف ‏پذير دارند و مرتب در حال تبادل عناصرشان با محيط هستند. او اين نظامها را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ساختار|</ins>ساختارها<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>يا سيستمهاى اتلافی مى ‏نامد. از ديد او، سيستمهاى اتلافی با &quot;چريدنِ&quot; انرژى محيط، اطلاعات درونى خود را همگام با بى ‏نظمى محيط افزايش مى ‏دهند. به بيان ساده‏ تر، اين سيستمها به قيمت كاستن از نظمِ محيطشان، خود را منظم مى ‏كنند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ب) هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از سيستمهاى باز (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش آنتروپى درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ب) هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن  بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند.  دانشمندانى مانند لَندزبِرگ  و لَيزر  معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سیستم باز|</ins>سيستمهاى باز<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>(جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>آنتروپى<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پ) سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;تكامل به مثابه آنتروپى&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از فضاى حالت است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و كاركردهاى سيستم پوشانده شده است.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پ) سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;تكامل به مثابه آنتروپى&quot;  شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فضاى حالت<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[كاركرد|</ins>كاركردهاى<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>سيستم پوشانده شده است.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مبناى بحث اين دو دانشمند، نقدِ پیش ‌فرضِ مرسومى است كه مقدار آنتروپى بيشينه - يعنى حداكثر بى ‏نظمى ممكن در يك سيستم- را ثابت فرض مى‏ كند. از ديد ايشان، مقدار آنتروپى كل با افزايش ابعاد فضاى حالت و زياد شدنِ درجه ‏ى آزادى سيستم، زياد مى ‏شود. اگر به راستى اين طور باشد، مشكلى براى حل كردن باقى نمى ‏ماند. آنچه كه در افزايش نظم نظامهاى زنده تناقض ‏آميز است، بر اين پيش ‏فرض استوار است كه افزايش نظم به كاهشى مشابه در بى ‏نظمى منتهى مى ‏شود، و اين پيش فرض از ثابت پنداشتنِ مقدار بيشينه ‏ى آنتروپى سرچشمه گرفته است. اما اگر بيشينه ‏ى آنتروپى با پيچيده ‏تر شدن سيستمها و افزايش ابعاد فضاى حالتشان زيادتر شود -كه مى ‏شود- مقدار نظم و بى ‏نظمى مى ‏توانند همگام با هم افزايش يابند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>مبناى بحث اين دو دانشمند، نقدِ پیش ‌فرضِ مرسومى است كه مقدار آنتروپى بيشينه - يعنى حداكثر بى ‏نظمى ممكن در يك سيستم- را ثابت فرض مى‏ كند. از ديد ايشان، مقدار آنتروپى كل با افزايش ابعاد فضاى حالت و زياد شدنِ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[درجه آزادی|</ins>درجه ‏ى آزادى<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>سيستم، زياد مى ‏شود. اگر به راستى اين طور باشد، مشكلى براى حل كردن باقى نمى ‏ماند. آنچه كه در افزايش نظم نظامهاى زنده تناقض ‏آميز است، بر اين پيش ‏فرض استوار است كه افزايش نظم به كاهشى مشابه در بى ‏نظمى منتهى مى ‏شود، و اين پيش فرض از ثابت پنداشتنِ مقدار بيشينه ‏ى آنتروپى سرچشمه گرفته است. اما اگر بيشينه ‏ى آنتروپى با پيچيده ‏تر شدن سيستمها و افزايش ابعاد فضاى حالتشان زيادتر شود -كه مى ‏شود- مقدار نظم و بى ‏نظمى مى ‏توانند همگام با هم افزايش يابند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به بيان ديگر، قانون دوم ترموديناميك در اينجا هم جارى است. چون سيستم تكاملى هرگز نمى ‏تواند با سرعتى كه فضاى حالتش گسترش مى ‏يابد، در آن منبسط شود. در نتيجه با وجود پيچيده‏ تر شدن سيستم و افزايش نظم درونى آن، همواره از امكاناتِ افزاينده ‏ى پيرامونش در فضاى حالت عقب مى ‏ماند و به اين ترتيب بى ‏نظمى كلى گيتى را، همزمان با اطلاعات درونی خود،‌ افزايش مى ‏دهد. در این جا رويكرد سوم پذيرفته شده است، و اطلاعات و آنتروپى بر مبناى الگوى توسعه ‏ى سيستم در فضاى حالتش تعريف مى‏ شوند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>به بيان ديگر، قانون دوم ترموديناميك در اينجا هم جارى است. چون سيستم تكاملى هرگز نمى ‏تواند با سرعتى كه فضاى حالتش گسترش مى ‏يابد، در آن منبسط شود. در نتيجه با وجود پيچيده‏ تر شدن سيستم و افزايش نظم درونى آن، همواره از امكاناتِ افزاينده ‏ى پيرامونش در فضاى حالت عقب مى ‏ماند و به اين ترتيب بى ‏نظمى كلى گيتى را، همزمان با اطلاعات درونی خود،‌ افزايش مى ‏دهد. در این جا رويكرد سوم پذيرفته شده است، و اطلاعات و آنتروپى بر مبناى الگوى توسعه ‏ى سيستم در فضاى حالتش تعريف مى‏ شوند.</div></td></tr> </table>

Keyvan Sarreshteh https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87&diff=207&oldid=prev 2014-02-23T10:35:52Z

<p>صفحه‌ای جدید حاوی « &#039;&#039;سيستم خود سازمانده (Self-Organizing)، سيستمى است كه اطلاعات درونى خود را در مسير ز...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> &#039;&#039;سيستم خود سازمانده (Self-Organizing)، سيستمى است كه اطلاعات درونى خود را در مسير زمان افزايش دهد&#039;&#039;<br /> <br /> ----<br /> <br /> قانون دوم ترموديناميك به ظاهر با برخى از تجربيات ملموس ما در تضاد است. طيفى از سيستمها وجود دارند كه رفتارشان در نگاه اول پيش ‏بينى ‏هاى قانون دوم ترموديناميك را نقض مى ‏كند. يعنى در گذر زمان، اطلاعاتشان به جاى كم شدن، زياد مى‏ شود. اين نظامها، خود سازمانده ناميده مى ‏شوند. سيستمهاى زنده مشهور ترين نظامهاى خود سازمانده هستند.<br /> <br /> ما مى‏ بينيم كه جانداران در گذر زمان رشد مى ‏كنند و تكثير مى ‏شوند و به اين ترتيب نظم درونى خود را نه تنها از دست نمى‏ دهند، كه آن را زياد هم مى ‏كنند. بچه‏ اى كه در زمان تولد چهار كيلو وزن دارد، سيستمى با چهار كيلو ماده ‏ى منظم است كه ْ 37 سانتيگراد دما دارد و به اندازه‏ ى ژنوم يك انسان اطلاعات در هر سلولش ذخيره شده است. همين بچه وقتى بيست سال بعد به يك آدم بالغ تبديل شد، شصت- هفتاد كيلو ماده ‏ى منظم را با همين دما و همين چگالى اطلاعات در خود جاى مى ‏دهد و بنابراين مقدار كل اطلاعاتِ درونش بسيار افزايش يافته است. در واقع در اينجا چهار كيلو ماده‏ ى منظم، به هفتاد كيلو ماده‏ ى منظم تبديل شده است و حتى اگر آموخته ‏هاى علمى و معنوى آن بچه را هم حساب نكنيم، همين مقدار هم از نظر ترموديناميكى دستاورد كمى نيست! <br /> <br /> اين مسئله، يعنى چگونگى زياد شدن اطلاعات در سيستمهاى زنده، يكى از چالشهاى اصلى پيشاروى نظريه ‏پردازان سيستمى بوده است. در اواسط دهه‏ ى هشتاد، سه پاسخِ گوناگون براى اين پرسش پيشنهاد شد:<br /> <br /> الف) پريگوژين ، كه رهبر مكتب بروکسل در نظريه ‏ى سيستمهاى پيچيده است، به معادلات رياضى غيرخطى علاقمند است. محور بحث او اين حقيقت است كه سيستمهايى كه اطلاعات خود را در مسير زمان افزايش مى ‏دهند، حد و مرزهايى بسيار انعطاف ‏پذير دارند و مرتب در حال تبادل عناصرشان با محيط هستند. او اين نظامها را ساختارها يا سيستمهاى اتلافی مى ‏نامد. از ديد او، سيستمهاى اتلافی با &quot;چريدنِ&quot; انرژى محيط، اطلاعات درونى خود را همگام با بى ‏نظمى محيط افزايش مى ‏دهند. به بيان ساده‏ تر، اين سيستمها به قيمت كاستن از نظمِ محيطشان، خود را منظم مى ‏كنند.<br /> <br /> ب) هواداران مكتب آلمانىِ نظريه‏ ى سيستمهاى پيچيده، (كه توسط دانشمندى به نام هرمان هاكن بنيان نهاده شده)، به رخدادهاى فيزيكى به اندازه‏ ى شواهد زيست‏ شناختى و عصب ‏شناسى علاقه نشان مى ‏دهند. دانشمندانى مانند لَندزبِرگ و لَيزر معتقدند كه سيستمهاى ياد شده در واقع اطلاعات را افزايش نمى ‏دهند. از ديد ايشان، جريان يافتن انرژى از منبعى بزرگ مانند خورشيد، چنان كه در علم ترموديناميك پيش ‏بينى مى‏ شود، بى ‏نظمى را در سطح كره ‏ى زمين افزايش مى‏ دهد. اما در اين ميان، هسته‏ هاى مقاومتى در برخى از سيستمهاى باز (جانداران) پديد مى ‏آيند كه در برابر افزايش آنتروپى درونشان مقاومت مى ‏كنند و بنابراين در مقايسه با محيطشان منظم ‏تر ديده مى ‏شوند. از ديد اين دانشمندان، نظم سيستم مفهومى نسبى است كه بايد در زمينه‏ ى آنتروپى محيط فهميده شود.<br /> <br /> پ) سومين پاسخ در اين زمينه را دو دانشمند آمريكايى به نامهاى بروكز و وايلى داده‏ اند. اين دو در كتاب جالب‌شان، -&quot;تكامل به مثابه آنتروپى&quot; شيوه‏ ى جديدى براى تعريف رابطه ‏ى اطلاعات و آنتروپى را پيشنهاد كرده ‏اند. از ديد ايشان، آنتروپى همتاى بخشى از فضاى حالت است كه توسط سيستم تسخير/ تجربه نشده، و نظم، هم ‏ارزِ بخشى است كه توسط ساختارها و كاركردهاى سيستم پوشانده شده است. <br /> مبناى بحث اين دو دانشمند، نقدِ پیش ‌فرضِ مرسومى است كه مقدار آنتروپى بيشينه - يعنى حداكثر بى ‏نظمى ممكن در يك سيستم- را ثابت فرض مى‏ كند. از ديد ايشان، مقدار آنتروپى كل با افزايش ابعاد فضاى حالت و زياد شدنِ درجه ‏ى آزادى سيستم، زياد مى ‏شود. اگر به راستى اين طور باشد، مشكلى براى حل كردن باقى نمى ‏ماند. آنچه كه در افزايش نظم نظامهاى زنده تناقض ‏آميز است، بر اين پيش ‏فرض استوار است كه افزايش نظم به كاهشى مشابه در بى ‏نظمى منتهى مى ‏شود، و اين پيش فرض از ثابت پنداشتنِ مقدار بيشينه ‏ى آنتروپى سرچشمه گرفته است. اما اگر بيشينه ‏ى آنتروپى با پيچيده ‏تر شدن سيستمها و افزايش ابعاد فضاى حالتشان زيادتر شود -كه مى ‏شود- مقدار نظم و بى ‏نظمى مى ‏توانند همگام با هم افزايش يابند.<br /> <br /> به بيان ديگر، قانون دوم ترموديناميك در اينجا هم جارى است. چون سيستم تكاملى هرگز نمى ‏تواند با سرعتى كه فضاى حالتش گسترش مى ‏يابد، در آن منبسط شود. در نتيجه با وجود پيچيده‏ تر شدن سيستم و افزايش نظم درونى آن، همواره از امكاناتِ افزاينده ‏ى پيرامونش در فضاى حالت عقب مى ‏ماند و به اين ترتيب بى ‏نظمى كلى گيتى را، همزمان با اطلاعات درونی خود،‌ افزايش مى ‏دهد. در این جا رويكرد سوم پذيرفته شده است، و اطلاعات و آنتروپى بر مبناى الگوى توسعه ‏ى سيستم در فضاى حالتش تعريف مى‏ شوند.</div>

Keyvan Sarreshteh