https://wiki.soshians.net//index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D9%86%D8%B8%D8%B1_%D9%84%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86زمان از نظر لومان - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-15T10:57:04Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.39.7https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D9%86%D8%B8%D8%B1_%D9%84%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86&diff=2624&oldid=prevMehrdad.akhavan: صفحهای جدید حاوی «لومان دیدگاه ویژه ای در مورد مفهوم زمان دارد. وی زمان را همچون عاملی در نظر می...» ایجاد کرد2022-05-10T15:40:51Z<p>صفحهای جدید حاوی «لومان دیدگاه ویژه ای در مورد مفهوم زمان دارد. وی زمان را همچون عاملی در نظر می...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>لومان دیدگاه ویژه ای در مورد مفهوم زمان دارد. وی زمان را همچون عاملی در نظر میگیرد که توسط سیستمها ابداع میشود تا هماهنگی روابط درونی سیستم با رخدادهای بیرونی و محیطِ پیرامون سیستم ممکن گردد. بُعد زمانیِ معنا نیز کارکردی مشابه را بر عهده دارد. سیستمها بر مبنای [[رمزگذاری]] [[رخداد]]هایی که در گذشته تجربه کرده اند و آن را در قالب تاریخچه و حافظه ای در درون خود حفظ میکنند، شرایط زمان حال را وارسی و رمزگذاری کرده و به این ترتیب به زمانِ کنونی دست می یابند که مقدمه ی ورود به زمانِ آینده است. <br />
<br /><br />
<br />
'''شکست تقارن = زایش اطلاعات'''<br />
<br /><br />
<br />
مهمترین ویژگی ای که زمان آینده دارد نامعلوم بودن و غیرقطعی بودن اش است. به این ترتیب، زمانِ حال نقطه ای است که فرد و سیستم، در آن دست به انتخاب میزنند و از میان گزینه های رفتاریِ پیشاروی خود، یکی را انتخاب می کنند. بر مبنای این انتخاب است که آینده شکل می گیرد و جهان های موازی و محتملی که پیشاروی سیستم چیده شده اند از بین می روند تا یکی از آنها تحقق یابد. این فناشدنِ تمام حالاتِ قابل تصور برای آینده و برگزیده شدنِ یکی از آنها، همان است که در نگرش موردِ نظر ما با عنوان «'''[[شکست تقارن]]'''» نامیده میشود. <br />
<br /><br />
<br />
این شکست تقارن، این تمایز یافتنِ میان حالات هموزن و هم احتمالِ مربوط به آینده، با زایش [[اطلاعات]] مترادف است. به عبارت دیگر، سیستم با دست زدن به انتخاب، اطلاعاتی را در هستی تولید می کند و از میان اَشکالِ گوناگون و محتمل برای آینده، یکی را برمی گزیند و موقعیت آینده را در یک وضعیت خاص و انتخابشده تثبیت مینماید. <br />
این همان شکست تقارنی است که در کنش فعالِ درونیِ سیستم نهفته است. سیستمی که خود دست به انتخاب میزند و از میان گزینه های پیشاروی خود، یکی را، بسته به متغیرهای درونیِ خود، انتخاب می کند، در واقع، هم از سویی مشغول تولید اطلاعات است و هم از سوی دیگر با رمزگذاریِ این اطاعات در قالب یک نظام زبانی، زیستجهان خود را توسعه داده و در شکلی خاص تثبیت می کند</div>Mehrdad.akhavan