رندی - عیاری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mehrdad.akhavan: /* اصل آينه */

2022-06-24T16:52:21Z

اصل آينه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۲
خط ۶:		خط ۶:
	<br />		<br />

	'''رندی''': عبارت است از جسورانه وارد شدن به بخشهای فراموش شده یا نادیده انگاشته شده از میدان، و در نتیجه دستیابی به بخش های شگفت انگیز و '''منابع''' ناشناخته ی نهفته در میدان. رندی با دگردیسی بنیادین [[انگاره]] و [[خودانگاره]] همراه است.		'''رندی''': عبارت است از جسورانه وارد شدن به بخشهای فراموش شده یا نادیده انگاشته شده از میدان، و در نتیجه دستیابی به بخش های شگفت انگیز و '''منابع''' ناشناخته ی نهفته در میدان.
			<br />
			رندی با دگردیسی بنیادین [[انگاره]] و [[خودانگاره]] همراه است.

			<br />

	این دو تنها هنگامی ممکن میشوند که با [[تمامیت]] همراه باشند، که عبارت است از حضور بی نقص و تام و تمام در میدان. این کار با مجهز بودن به دستگاهی اخلاقی ممکن میشود که رابطه ی من و عناصر [[زیستجهان]] را به درستی صورتبندی کند و [[داوری]] را بر [[قضاوت]] برتری دهد.		این دو تنها هنگامی ممکن میشوند که با [[تمامیت]] همراه باشند، که عبارت است از حضور بی نقص و تام و تمام در میدان. این کار با مجهز بودن به دستگاهی اخلاقی ممکن میشود که رابطه ی من و عناصر [[زیستجهان]] را به درستی صورتبندی کند و [[داوری]] را بر [[قضاوت]] برتری دهد.
			<br />

	حضورِ تمام، رندانه و عیارانه در میدان، به [[چیرگی]] میانجامد، و [[سلطه]] را با رفع نیاز بدان، از میان می برد. این شکل از حضور، به معنای آن است که من در مرکز میدان جای گیرد، و این همان نقطه ای است که سلاحهای اصلی مبارزه با [[مرگ]]/ [[رنج]]/ [[ناتوانی]]/ [[پوچی]] در آن قرار دارند. شمشیر، نیزه و کمان همواره در مرکز میدان هستند. هنگامی من در مرکز میدان قرار میگیرد که خود مرکزی نیرومند داشته باشد، و به این ترتیب میدان را در پیرامون خویش ترشح کند.		* حضورِ تمام، رندانه و عیارانه در میدان، به [[چیرگی]] میانجامد، و [[سلطه]] را با رفع نیاز بدان، از میان می برد.
			* این شکل از حضور، به معنای آن است که من در مرکز میدان جای گیرد، و این همان نقطه ای است که سلاحهای اصلی مبارزه با [[مرگ]]/ [[رنج]]/ [[ناتوانی]]/ [[پوچی]] در آن قرار دارند.
			* شمشیر، نیزه و کمان همواره در مرکز میدان هستند.
			* هنگامی من در مرکز میدان قرار میگیرد که خود مرکزی نیرومند داشته باشد، و به این ترتیب میدان را در پیرامون خویش ترشح کند.

	==='''هنجارزدگی'''===		==='''هنجارزدگی'''===

Mehrdad.akhavan در ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۵

2022-06-24T16:35:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	==='''اصل آينه'''===		==='''اصل آينه'''===
	بودن در میدان میتواند دو شکل به خود بگیرد:		بودن در میدان میتواند دو شکل به خود بگیرد:
			<br />

	'''عیاری''': عبارت است از چابکانه پیمودن [[میدان]] و حضور در نقطه ی درست از میدان. این کار با شناخت میدان و انجام '''«کردار بهینه»''' ممکن میشود.		'''عیاری''': عبارت است از چابکانه پیمودن [[میدان]] و حضور در نقطه ی درست از میدان. این کار با شناخت میدان و انجام '''«کردار بهینه»''' ممکن میشود.
			<br />

	'''رندی''': عبارت است از جسورانه وارد شدن به بخشهای فراموش شده یا نادیده انگاشته شده از میدان، و در نتیجه دستیابی به بخش های شگفت انگیز و '''منابع''' ناشناخته ی نهفته در میدان. رندی با دگردیسی بنیادین [[انگاره]] و [[خودانگاره]] همراه است.		'''رندی''': عبارت است از جسورانه وارد شدن به بخشهای فراموش شده یا نادیده انگاشته شده از میدان، و در نتیجه دستیابی به بخش های شگفت انگیز و '''منابع''' ناشناخته ی نهفته در میدان. رندی با دگردیسی بنیادین [[انگاره]] و [[خودانگاره]] همراه است.

خط ۸:		خط ۱۲:

	حضورِ تمام، رندانه و عیارانه در میدان، به [[چیرگی]] میانجامد، و [[سلطه]] را با رفع نیاز بدان، از میان می برد. این شکل از حضور، به معنای آن است که من در مرکز میدان جای گیرد، و این همان نقطه ای است که سلاحهای اصلی مبارزه با [[مرگ]]/ [[رنج]]/ [[ناتوانی]]/ [[پوچی]] در آن قرار دارند. شمشیر، نیزه و کمان همواره در مرکز میدان هستند. هنگامی من در مرکز میدان قرار میگیرد که خود مرکزی نیرومند داشته باشد، و به این ترتیب میدان را در پیرامون خویش ترشح کند.		حضورِ تمام، رندانه و عیارانه در میدان، به [[چیرگی]] میانجامد، و [[سلطه]] را با رفع نیاز بدان، از میان می برد. این شکل از حضور، به معنای آن است که من در مرکز میدان جای گیرد، و این همان نقطه ای است که سلاحهای اصلی مبارزه با [[مرگ]]/ [[رنج]]/ [[ناتوانی]]/ [[پوچی]] در آن قرار دارند. شمشیر، نیزه و کمان همواره در مرکز میدان هستند. هنگامی من در مرکز میدان قرار میگیرد که خود مرکزی نیرومند داشته باشد، و به این ترتیب میدان را در پیرامون خویش ترشح کند.



خط ۱۴:		خط ۱۹:


	===تله ی از خود بیگانگی===
			==='''تله ی از خود بیگانگی'''===
	من به دلیل اعتماد نداشتن به [[شایستگی]] اخلاقی خود، تابع نظام اخلاقی [[فرامن]] میشود، که در بهترین حالت قواعدش نامفهوم و مبهم و ناگزیده، و در بدترین حالت قوانینش [[نادرست]] و غیراخلاقی است.		من به دلیل اعتماد نداشتن به [[شایستگی]] اخلاقی خود، تابع نظام اخلاقی [[فرامن]] میشود، که در بهترین حالت قواعدش نامفهوم و مبهم و ناگزیده، و در بدترین حالت قوانینش [[نادرست]] و غیراخلاقی است.



خط ۲۹:		خط ۳۶:

	: '''ج)‌ حضور:''' همان ورود به میدان دیگری، «دیدن» وی و دگرگون ساختن شکل هستی از مجرای اثرگذاری بر دیگری است.		: '''ج)‌ حضور:''' همان ورود به میدان دیگری، «دیدن» وی و دگرگون ساختن شکل هستی از مجرای اثرگذاری بر دیگری است.



	==='''پرسش'''===		==='''پرسش'''===

Mehrdad.akhavan: /* راهبرد عیار */

2022-06-24T16:33:33Z

راهبرد عیار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۳
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	<br />		<br />

	: '''الف)‌ اشارت:''' عبارت است از اهدای [[معنا]] یا [[منشی]] به [[دیگری]]، به شکلی غیرمستقیم و با این هدف و فرجام		: '''الف)‌ اشارت:''' عبارت است از اهدای [[معنا]] یا [[منشی]] به [[دیگری]]، به شکلی غیرمستقیم و با این هدف و فرجام که [[قلبم]] وی را افزون کند.
	که [[قلبم]] وی را افزون کند.
	<br />		<br />

خط ۲۹:		خط ۲۸:
	<br />		<br />

	: '''چ)‌ حضور:''' همان ورود به میدان دیگری، «دیدن» وی و دگرگون ساختن شکل هستی از مجرای اثرگذاری بر دیگری است.		: '''ج)‌ حضور:''' همان ورود به میدان دیگری، «دیدن» وی و دگرگون ساختن شکل هستی از مجرای اثرگذاری بر دیگری است.

	==='''پرسش'''===		==='''پرسش'''===

Mehrdad.akhavan: /* راهبرد عیار */

2022-06-24T16:33:05Z

راهبرد عیار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۳
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	<br />		<br />

	: '''الف)~~‌اشارت~~:''' عبارت است از اهدای [[معنا]] یا [[منشی]] به [[دیگری]]، به شکلی غیرمستقیم و با این هدف و فرجام		: '''الف)‌ اشارت:''' عبارت است از اهدای [[معنا]] یا [[منشی]] به [[دیگری]]، به شکلی غیرمستقیم و با این هدف و فرجام
	که [[قلبم]] وی را افزون کند.		که [[قلبم]] وی را افزون کند.
	<br />		<br />
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	: '''چ)‌ حضور:''' همان ورود به میدان دیگری، «دیدن» وی و دگرگون ساختن شکل هستی از مجرای اثرگذاری بر دیگری است.		: '''چ)‌ حضور:''' همان ورود به میدان دیگری، «دیدن» وی و دگرگون ساختن شکل هستی از مجرای اثرگذاری بر دیگری است.


	==='''پرسش'''===		==='''پرسش'''===

Mehrdad.akhavan: صفحه‌ای جدید حاوی «==='''اصل آينه'''=== بودن در میدان میتواند دو شکل به خود بگیرد: '''عیاری''': عبارت اس...» ایجاد کرد

2022-06-24T16:32:40Z

صفحه‌ای جدید حاوی «==='''اصل آينه'''=== بودن در میدان میتواند دو شکل به خود بگیرد: '''عیاری''': عبارت اس...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==='''اصل آينه'''===
بودن در میدان میتواند دو شکل به خود بگیرد:
'''عیاری''': عبارت است از چابکانه پیمودن [[میدان]] و حضور در نقطه ی درست از میدان. این کار با شناخت میدان و انجام '''«کردار بهینه»''' ممکن میشود.
'''رندی''': عبارت است از جسورانه وارد شدن به بخشهای فراموش شده یا نادیده انگاشته شده از میدان، و در نتیجه دستیابی به بخش های شگفت انگیز و '''منابع''' ناشناخته ی نهفته در میدان. رندی با دگردیسی بنیادین [[انگاره]] و [[خودانگاره]] همراه است.

این دو تنها هنگامی ممکن میشوند که با [[تمامیت]] همراه باشند، که عبارت است از حضور بی نقص و تام و تمام در میدان. این کار با مجهز بودن به دستگاهی اخلاقی ممکن میشود که رابطه ی من و عناصر [[زیستجهان]] را به درستی صورتبندی کند و [[داوری]] را بر [[قضاوت]] برتری دهد.

حضورِ تمام، رندانه و عیارانه در میدان، به [[چیرگی]] میانجامد، و [[سلطه]] را با رفع نیاز بدان، از میان می برد. این شکل از حضور، به معنای آن است که من در مرکز میدان جای گیرد، و این همان نقطه ای است که سلاحهای اصلی مبارزه با [[مرگ]]/ [[رنج]]/ [[ناتوانی]]/ [[پوچی]] در آن قرار دارند. شمشیر، نیزه و کمان همواره در مرکز میدان هستند. هنگامی من در مرکز میدان قرار میگیرد که خود مرکزی نیرومند داشته باشد، و به این ترتیب میدان را در پیرامون خویش ترشح کند.

==='''هنجارزدگی'''===
قواعد اخلاقی و قوانین حاکم بر زمینه ی ارتباط من و دیگری باید لزوماً هنجارین باشند، وگرنه تضمینی برای رعایت [[اخلاق]] در دستگاهی خودساخته وجود ندارد

===تله ی از خود بیگانگی===
من به دلیل اعتماد نداشتن به [[شایستگی]] اخلاقی خود، تابع نظام اخلاقی [[فرامن]] میشود، که در بهترین حالت قواعدش نامفهوم و مبهم و ناگزیده، و در بدترین حالت قوانینش [[نادرست]] و غیراخلاقی است.

===[[راهبرد]] عیار===
سه فن مقدماتی برای بودن با دیگری در میدان وجود دارد:
<br />

: '''الف)‌اشارت:''' عبارت است از اهدای [[معنا]] یا [[منشی]] به [[دیگری]]، به شکلی غیرمستقیم و با این هدف و فرجام
که [[قلبم]] وی را افزون کند.
<br />

: '''ب)‌ بشارت:''' عبارت است از یاری به دیگری برای گشودن میدان خویش، این کار تنها با شریک شدن در میدان وی ممکن میشود.
<br />

: '''چ)‌ حضور:''' همان ورود به میدان دیگری، «دیدن» وی و دگرگون ساختن شکل هستی از مجرای اثرگذاری بر دیگری است.

==='''پرسش'''===
* تبار واژگان و فنون یادشده را در ادبیات صوفیه و عرفان ایرانی ردیابی کنید.

==='''تمرین'''===
* میدان خود را گسترش دهید، در میدان خویش باشید،
* فنون پایه ی ارتباط با دیگری و من را در میدان خویش تجربه کنید و چیرگی را در اندرکنش خویش از غلبه متمایز سازید