https://wiki.soshians.net//index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86 2026-06-15T06:43:18Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.39.7 https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=980&oldid=prev 2015-02-20T16:55:06Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۶:۵۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l6">خط ۶:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۶:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال در این مقاله ادعا کرده بود که مفاهیمی مانند فضا، زمان و نیرو در مکانیک کوانتوم جدید وضعیتی نسبی و وابسته به ناظر پیدا کرده‌اند و از این رو باید این مفاهیم را و از همه مهمتر، عینیت فیزیکی‌شان را اموری نسبی و ذهنی پنداشت. مقاله سوکال، انباشته از اظهارنظرهای پرطمطراق اما بی‌محتوا بود که از شکلی کاریکاتورگونه و افراطی از ساخت‌گرایی اجتماعی [۱] دفاع می‌کرد. در این مقاله از مفاهیمی ریاضی مانند توپولوژی و خمینه‌ها و فیزیکی مانند میدان گرانش برای توضیح مفاهیمی کاملا بی‌ربط استفاده شده بود. این کار، به ضرب و زور ارجاع به شمار زیادی از متفکران پسامدرن ممکن شده بود؛ چرا که پانوشت‌ها و نقل‌های مکرر از آثارشان به مقاله شکل و شمایلی علمی می‌بخشید و شبهه علمی بودن را در مورد برخی از گزاره‌های بی سر و ته آن ایجاد می‌کرد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال در این مقاله ادعا کرده بود که مفاهیمی مانند فضا، زمان و نیرو در مکانیک کوانتوم جدید وضعیتی نسبی و وابسته به ناظر پیدا کرده‌اند و از این رو باید این مفاهیم را و از همه مهمتر، عینیت فیزیکی‌شان را اموری نسبی و ذهنی پنداشت. مقاله سوکال، انباشته از اظهارنظرهای پرطمطراق اما بی‌محتوا بود که از شکلی کاریکاتورگونه و افراطی از ساخت‌گرایی اجتماعی [۱] دفاع می‌کرد. در این مقاله از مفاهیمی ریاضی مانند توپولوژی و خمینه‌ها و فیزیکی مانند میدان گرانش برای توضیح مفاهیمی کاملا بی‌ربط استفاده شده بود. این کار، به ضرب و زور ارجاع به شمار زیادی از متفکران پسامدرن ممکن شده بود؛ چرا که پانوشت‌ها و نقل‌های مکرر از آثارشان به مقاله شکل و شمایلی علمی می‌بخشید و شبهه علمی بودن را در مورد برخی از گزاره‌های بی سر و ته آن ایجاد می‌کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال، پس از پذیرفته شدن مقاله‌اش و انتشار آن در این مجله، چند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پی-نوشت </del>بر آن منتشر کرد و ادعا کرد که کل این مقاله را به عنوان یک شوخی نوشته و قصدی جز رسوا کردن ادبیات متظاهرانه پسامدرن‌ها نداشته است. این پی‌نوشت‌ها، یک شبه جنگ و جدلی نظری را برانگیختند و سوکال را در کانون داغ بحث‌هایی پردامنه در مورد تعریف پسامدرنیسم، روش‌شناسی علمی، ماهیت حقیقت و تفاوت علوم انسانی و تجربی قرار دادند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال، پس از پذیرفته شدن مقاله‌اش و انتشار آن در این مجله، چند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پی‌نوشت‌ </ins>بر آن منتشر کرد و ادعا کرد که کل این مقاله را به عنوان یک شوخی نوشته و قصدی جز رسوا کردن ادبیات متظاهرانه پسامدرن‌ها نداشته است. این پی‌نوشت‌ها، یک شبه جنگ و جدلی نظری را برانگیختند و سوکال را در کانون داغ بحث‌هایی پردامنه در مورد تعریف پسامدرنیسم، روش‌شناسی علمی، ماهیت حقیقت و تفاوت علوم انسانی و تجربی قرار دادند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال برای پاسخگویی به بحث‌هایی که در اطراف شوخی مشهورش درگرفته بود، با همراهی «ژان بریمون» کتابی نوشت به نام «فریبکاری‌های روشنفکرانه [۲] »، که اکنون زیر عنوان “مزخرفات پست مدرن”، با ترجمه‌ای خوب و کیفیتی قابل قبول به بازار کتاب ایران ارائه شده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال برای پاسخگویی به بحث‌هایی که در اطراف شوخی مشهورش درگرفته بود، با همراهی «ژان بریمون» کتابی نوشت به نام «فریبکاری‌های روشنفکرانه [۲] »، که اکنون زیر عنوان “مزخرفات پست مدرن”، با ترجمه‌ای خوب و کیفیتی قابل قبول به بازار کتاب ایران ارائه شده است.</div></td></tr> </table>

Mahshid https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=979&oldid=prev 2015-02-20T12:14:59Z

<p></p> <a href="https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&amp;diff=979&amp;oldid=978">نمایش تغییرات</a>

Mahshid https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=978&oldid=prev 2015-02-20T12:12:53Z

<p></p> <a href="https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&amp;diff=978&amp;oldid=977">نمایش تغییرات</a>

Mahshid https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=977&oldid=prev 2015-02-20T12:11:59Z

<p></p> <a href="https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&amp;diff=977&amp;oldid=976">نمایش تغییرات</a>

Mahshid https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=976&oldid=prev 2015-02-20T11:19:01Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۱۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l28">خط ۲۸:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۸:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>۴.  نخستین فصل این کتاب، به نقد آرای لاکان اختصاص یافته است. سوکال و بریمون از زاویه‌ای بسیار ویژه به نوشته‌ها و سخنرانی‌های لاکان نگریسته‌اند و آرای وی را نقد کرده‌اند. در واقع این دو، بر خلاف تمام نقادان مشهور لاکان، به محتوای روان‌شناختی نظریه‌اش نپرداخته‌اند و به ارتباط‌های وی با فروید و فلاسفه زن‌گرا نیز توجهی نشان نداده‌اند. در مقابل بر کاربرد مفاهیمی که از ریاضیات وام‌گیری شده‌اند، تمرکز کرده‌اند. به زعم نویسندگان، لاکان در دهه ۵۰ قرن گذشته به توپولوژی علاقه‌مند شد و در جریان مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها – که در دانشگاه جان هاپکینز بیش از همه شهرت یافت- به تصویری توپولوژیک از سوژه پرداخته است. این علاقه به اظهار نظرهایی از این دست که «سوژه سطحی برآمده است و روان نژندی هم‌چون برشی بر آن تلقی می‌شود» انجامیده است که از دید نویسندگان کاملا بی‌معناست. این نقد سزاوار است؛ چرا که در این سخنرانی به درستی معلوم نیست منظور لاکان از این که حضور را با کره همتا می‌پندارد، استفاده از استعاره‌ای افلاطونی و اساطیری است یا آن که به راستی به هم‌ارزی توپولوژیک مفهومی فلسفی مانند حضور با خصلتی هندسی مانند کره باور دارد که به روشنی حرفی بی سر و ته است. چنین نقدی بر آرای گردآمده در مجموعه سمینارهای لاکان که در سال ۱۹۷۲ ارائه و در  ۱۹۷۵ منتشر شد نیز وارد است چرا که در آنجا هم بی‌تقارنی در فضا – که شالوده هندسه نیز دانسته می‌شود- همتای حضور دیگری پنداشته می‌شود و فشردگی در این فضا و انسداد در مجموعه‌های نقاط حاضر در این زمینه هم‌چون انگاره‌ای از عقده جنسی و برهانی بر ناممکن بودن ارضای جنسی راستین ارائه می‌شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>۴.  نخستین فصل این کتاب، به نقد آرای لاکان اختصاص یافته است. سوکال و بریمون از زاویه‌ای بسیار ویژه به نوشته‌ها و سخنرانی‌های لاکان نگریسته‌اند و آرای وی را نقد کرده‌اند. در واقع این دو، بر خلاف تمام نقادان مشهور لاکان، به محتوای روان‌شناختی نظریه‌اش نپرداخته‌اند و به ارتباط‌های وی با فروید و فلاسفه زن‌گرا نیز توجهی نشان نداده‌اند. در مقابل بر کاربرد مفاهیمی که از ریاضیات وام‌گیری شده‌اند، تمرکز کرده‌اند. به زعم نویسندگان، لاکان در دهه ۵۰ قرن گذشته به توپولوژی علاقه‌مند شد و در جریان مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها – که در دانشگاه جان هاپکینز بیش از همه شهرت یافت- به تصویری توپولوژیک از سوژه پرداخته است. این علاقه به اظهار نظرهایی از این دست که «سوژه سطحی برآمده است و روان نژندی هم‌چون برشی بر آن تلقی می‌شود» انجامیده است که از دید نویسندگان کاملا بی‌معناست. این نقد سزاوار است؛ چرا که در این سخنرانی به درستی معلوم نیست منظور لاکان از این که حضور را با کره همتا می‌پندارد، استفاده از استعاره‌ای افلاطونی و اساطیری است یا آن که به راستی به هم‌ارزی توپولوژیک مفهومی فلسفی مانند حضور با خصلتی هندسی مانند کره باور دارد که به روشنی حرفی بی سر و ته است. چنین نقدی بر آرای گردآمده در مجموعه سمینارهای لاکان که در سال ۱۹۷۲ ارائه و در  ۱۹۷۵ منتشر شد نیز وارد است چرا که در آنجا هم بی‌تقارنی در فضا – که شالوده هندسه نیز دانسته می‌شود- همتای حضور دیگری پنداشته می‌شود و فشردگی در این فضا و انسداد در مجموعه‌های نقاط حاضر در این زمینه هم‌چون انگاره‌ای از عقده جنسی و برهانی بر ناممکن بودن ارضای جنسی راستین ارائه می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">  </del>نقل قول دیگر نویسندگان از لاکان، به بیانی از مفهوم سوژه به زبان حساب مربوط می‌شود. لاکان در همین سخنرانی‌ها انسان را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هم-چون </del>عدد صحیحی مثل یک دانسته که با جمع بسته شدنش (۱ + ۱)، مفهوم رابطه جنسی (۲ = ۱ + ۱) شکل می‌گیرد. به همین دلیل، او سوژه را محصول تکرار شدن خودش می‌داند و بر این باور است که می‌توان از این ماجرا حضور ذاتی دیگری در سوژه را نتیجه گرفت. در همین نوشتار است که لاکان به امر معماگونه دیگری اشاره می‌کند و آن هم این است که فالوس یا آلت قابل نعوذ را با ریشه دوم ۱ –  که عددی مختلط است برابر می‌داند و غایب و محاسبه ناپذیر بودن آن را در عین کارکرد داشتنش وجه اشتراک این دو می‌بیند. سوکال و بریمون این استفاده‌های مکرر از علایم ریاضی و مفاهیم هندسی و حسابان را نوعی فریب می‌بینند که یا بر میل لاکان به اعتباریابی از راه ارجاع به مفاهیم غیرعامیانه­ علمی دلالت می‌کند، یا به استعاره‌هایی پوک و بی‌محتوا منحصر است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نقل قول دیگر نویسندگان از لاکان، به بیانی از مفهوم سوژه به زبان حساب مربوط می‌شود. لاکان در همین سخنرانی‌ها انسان را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هم‌چون </ins>عدد صحیحی مثل یک دانسته که با جمع بسته شدنش (۱ + ۱)، مفهوم رابطه جنسی (۲ = ۱ + ۱) شکل می‌گیرد. به همین دلیل، او سوژه را محصول تکرار شدن خودش می‌داند و بر این باور است که می‌توان از این ماجرا حضور ذاتی دیگری در سوژه را نتیجه گرفت. در همین نوشتار است که لاکان به امر معماگونه دیگری اشاره می‌کند و آن هم این است که فالوس یا آلت قابل نعوذ را با ریشه دوم ۱ –  که عددی مختلط است برابر می‌داند و غایب و محاسبه ناپذیر بودن آن را در عین کارکرد داشتنش وجه اشتراک این دو می‌بیند. سوکال و بریمون این استفاده‌های مکرر از علایم ریاضی و مفاهیم هندسی و حسابان را نوعی فریب می‌بینند که یا بر میل لاکان به اعتباریابی از راه ارجاع به مفاهیم غیرعامیانه­ علمی دلالت می‌کند، یا به استعاره‌هایی پوک و بی‌محتوا منحصر است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>دومین فصل این کتاب، به بحث درباره آرای ژولیا کریستوا اختصاص یافته است. سوکال و بریمون به ویژه بر کتاب «نشانه‌شناسی: پژوهشی برای یک نوع نشانه کاوی» تمرکز کرده‌اند و خود بر این باورند که کریستوا در آثار بعدی خود از سوء استفاده منظم از مفاهیم ریاضی پرهیز کرده است. با این وجود، در این کتاب، کریستوا به ظاهر از مفهومی در نظریه مجموعه‌ها برای مدل‌سازی زبان شاعرانه استفاده کرده است. او به پیروی از باختین بر این باور است که رمان رئالیستی که نمودی برجسته از ادبیات مدرن است، بر محور سوژه‌ای منفرد (که از دید کریستوا معادل عدد یک است) سازمان یافته است. از دید او، این نوع از ادبیات، بر مبنای منطقی دو ارزشی و ساده‌انگارانه بنیاد شده است که خصلت چند صدایی و کارناوال گونه ادبیات مردمی – و به ویژه زبان شاعرانه- را نادیده می‌انگارد. کریستوا، در ادامه بحث خود از نظریه مجموعه‌ها بهره جسته است تا تصویری از زبان شاعرانه رها از قید و بندهای منطق دو ارزشی را در تقابل با زبان قدرت مدار دوقطبی نشان دهد. نویسندگان کتاب بر لغزش‌های علمی کریستوا و اشتباه‌هایی آشکار تاکید کرده‌اند و نشان داده‌اند که کریستوا در زمانی که از مفاهیمی مانند «وازه میان ۰-۲» سخن می‌گوید و آن را جایگزین «منطق ۰/۱» می‌کند، درکی درست از نظریه ­ پیوستار کانتور نداشته و عباراتی را به کار گرفته، بی آن که معنای دقیق آن را فهمیده باشد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>دومین فصل این کتاب، به بحث درباره آرای ژولیا کریستوا اختصاص یافته است. سوکال و بریمون به ویژه بر کتاب «نشانه‌شناسی: پژوهشی برای یک نوع نشانه کاوی» تمرکز کرده‌اند و خود بر این باورند که کریستوا در آثار بعدی خود از سوء استفاده منظم از مفاهیم ریاضی پرهیز کرده است. با این وجود، در این کتاب، کریستوا به ظاهر از مفهومی در نظریه مجموعه‌ها برای مدل‌سازی زبان شاعرانه استفاده کرده است. او به پیروی از باختین بر این باور است که رمان رئالیستی که نمودی برجسته از ادبیات مدرن است، بر محور سوژه‌ای منفرد (که از دید کریستوا معادل عدد یک است) سازمان یافته است. از دید او، این نوع از ادبیات، بر مبنای منطقی دو ارزشی و ساده‌انگارانه بنیاد شده است که خصلت چند صدایی و کارناوال گونه ادبیات مردمی – و به ویژه زبان شاعرانه- را نادیده می‌انگارد. کریستوا، در ادامه بحث خود از نظریه مجموعه‌ها بهره جسته است تا تصویری از زبان شاعرانه رها از قید و بندهای منطق دو ارزشی را در تقابل با زبان قدرت مدار دوقطبی نشان دهد. نویسندگان کتاب بر لغزش‌های علمی کریستوا و اشتباه‌هایی آشکار تاکید کرده‌اند و نشان داده‌اند که کریستوا در زمانی که از مفاهیمی مانند «وازه میان ۰-۲» سخن می‌گوید و آن را جایگزین «منطق ۰/۱» می‌کند، درکی درست از نظریه ­ پیوستار کانتور نداشته و عباراتی را به کار گرفته، بی آن که معنای دقیق آن را فهمیده باشد.</div></td></tr> </table>

Mahshid https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=975&oldid=prev 2015-02-20T11:17:44Z

<p></p> <a href="https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&amp;diff=975&amp;oldid=974">نمایش تغییرات</a>

Mahshid https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=974&oldid=prev 2015-02-20T11:02:11Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۰۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عنوان مقاله سوکال، به قدر کافی به محتوای طنزآمیزش دلالت می‌کرد، عنوان خواندنی و تقریبا نامفهوم این مقاله این بود: «تجاوز از مرزها: به سوی تاویلی متحول کننده از گرانش کوانتومی».</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عنوان مقاله سوکال، به قدر کافی به محتوای طنزآمیزش دلالت می‌کرد، عنوان خواندنی و تقریبا نامفهوم این مقاله این بود: «تجاوز از مرزها: به سوی تاویلی متحول کننده از گرانش کوانتومی».</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال در این مقاله ادعا کرده بود که مفاهیمی مانند فضا، زمان و نیرو در مکانیک کوانتوم جدید وضعیتی نسبی و وابسته به ناظر پیدا کرده‌اند و از این رو باید این مفاهیم را و از همه مهمتر، عینیت فیزیکی‌شان را اموری نسبی و ذهنی پنداشت. مقاله سوکال، انباشته از اظهارنظرهای پرطمطراق اما بی‌محتوا بود که از شکلی کاریکاتورگونه و افراطی از ساخت‌گرایی اجتماعی [۱] <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> </del>دفاع می‌کرد. در این مقاله از مفاهیمی ریاضی مانند توپولوژی و خمینه‌ها و فیزیکی مانند میدان گرانش برای توضیح مفاهیمی کاملا بی‌ربط استفاده شده بود. این کار، به ضرب و زور ارجاع به شمار زیادی از متفکران پسامدرن ممکن شده بود؛ چرا که پانوشت‌ها و نقل‌های مکرر از آثارشان به مقاله شکل و شمایلی علمی می‌بخشید و شبهه علمی بودن را در مورد برخی از گزاره‌های بی سر و ته آن ایجاد می‌کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال در این مقاله ادعا کرده بود که مفاهیمی مانند فضا، زمان و نیرو در مکانیک کوانتوم جدید وضعیتی نسبی و وابسته به ناظر پیدا کرده‌اند و از این رو باید این مفاهیم را و از همه مهمتر، عینیت فیزیکی‌شان را اموری نسبی و ذهنی پنداشت. مقاله سوکال، انباشته از اظهارنظرهای پرطمطراق اما بی‌محتوا بود که از شکلی کاریکاتورگونه و افراطی از ساخت‌گرایی اجتماعی [۱] دفاع می‌کرد. در این مقاله از مفاهیمی ریاضی مانند توپولوژی و خمینه‌ها و فیزیکی مانند میدان گرانش برای توضیح مفاهیمی کاملا بی‌ربط استفاده شده بود. این کار، به ضرب و زور ارجاع به شمار زیادی از متفکران پسامدرن ممکن شده بود؛ چرا که پانوشت‌ها و نقل‌های مکرر از آثارشان به مقاله شکل و شمایلی علمی می‌بخشید و شبهه علمی بودن را در مورد برخی از گزاره‌های بی سر و ته آن ایجاد می‌کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال، پس از پذیرفته شدن مقاله‌اش و انتشار آن در این مجله، چند پی-نوشت بر آن منتشر کرد و ادعا کرد که کل این مقاله را به عنوان یک شوخی نوشته و قصدی جز رسوا کردن ادبیات متظاهرانه پسامدرن‌ها نداشته است. این پی‌نوشت‌ها، یک شبه جنگ و جدلی نظری را برانگیختند و سوکال را در کانون داغ بحث‌هایی پردامنه در مورد تعریف پسامدرنیسم، روش‌شناسی علمی، ماهیت حقیقت و تفاوت علوم انسانی و تجربی قرار دادند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال، پس از پذیرفته شدن مقاله‌اش و انتشار آن در این مجله، چند پی-نوشت بر آن منتشر کرد و ادعا کرد که کل این مقاله را به عنوان یک شوخی نوشته و قصدی جز رسوا کردن ادبیات متظاهرانه پسامدرن‌ها نداشته است. این پی‌نوشت‌ها، یک شبه جنگ و جدلی نظری را برانگیختند و سوکال را در کانون داغ بحث‌هایی پردامنه در مورد تعریف پسامدرنیسم، روش‌شناسی علمی، ماهیت حقیقت و تفاوت علوم انسانی و تجربی قرار دادند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال برای پاسخگویی به بحث‌هایی که در اطراف شوخی مشهورش درگرفته بود، با همراهی «ژان بریمون» کتابی نوشت به نام «فریبکاری‌های روشنفکرانه [۲] »، که اکنون زیر عنوان «مزخرفات پست مدرن»، با ترجمه‌ای خوب و کیفیتی قابل قبول به بازار کتاب ایران ارائه شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال برای پاسخگویی به بحث‌هایی که در اطراف شوخی مشهورش درگرفته بود، با همراهی «ژان بریمون» کتابی نوشت به نام «فریبکاری‌های روشنفکرانه [۲]»، که اکنون زیر عنوان «مزخرفات پست مدرن»، با ترجمه‌ای خوب و کیفیتی قابل قبول به بازار کتاب ایران ارائه شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>2.  من در مورد بحثی که سوکال به راه انداخته و شوخی جالبی که انجام داده، بی‌طرف نیستم. از این رو پیش از اظهار نظر در مورد کتاب سوکال، باید موضع خود را در این زمینه روشن سازم.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>2.  من در مورد بحثی که سوکال به راه انداخته و شوخی جالبی که انجام داده، بی‌طرف نیستم. از این رو پیش از اظهار نظر در مورد کتاب سوکال، باید موضع خود را در این زمینه روشن سازم.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l45">خط ۴۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۴۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>واپسین فصل کتاب که به نویسنده‌ای خاص تعلق دارد، به آرای پل ویریلیو در باب رابطه قدرت، فضا و سرعت می‌پردازد و کاربرد واژگان تخصصی فیزیک توسط این نویسنده و بهره‌گیری‌اش از مفاهیمی مانند زمان، سرعت، مکان و حرکت را عوام‌فریبانه می‌داند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>واپسین فصل کتاب که به نویسنده‌ای خاص تعلق دارد، به آرای پل ویریلیو در باب رابطه قدرت، فضا و سرعت می‌پردازد و کاربرد واژگان تخصصی فیزیک توسط این نویسنده و بهره‌گیری‌اش از مفاهیمی مانند زمان، سرعت، مکان و حرکت را عوام‌فریبانه می‌داند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از آن، سومین بخش در امتداد دو میان پرده پیشین می‌آید، که به بحث درباب آرای کورت گودل و سوءاستفاده از آن توسط روش‌شناسان پسامدرن می‌پردازد. کورت گودل، ریاضی‌دانی نامدار بود که اصل نابسنده بودن تمام دستگاه‌های گزاره‌ای گسترده را اثبات کرد و به این ترتیب نشان داد که در تمام نظام‌های گزاره‌ای منطقی‌ای که از حد خاصی پیچیده‌تر باشند – و تمام نظام‌های نظری علمی و فلسفی از این حد در می‌گذرند- گزاره‌هایی پدیدار خواهد شد که راستی یا ناراستی آنها غیر قابل تصمیم‌گیری خواهد بود. این گشوده بودنِ نظام‌های منطقی و ابهام ذاتی برخی از عناصرشان، امری است که از سوی برخی از متفکران پسامدرن همچون تیر خلاصی بر مغز «نظریه‌های همه چیز[۳]» نموده شده است. این نظریه‌ها، چهارچوب‌هایی معنایی هستند که مدعی پاسخ دادن به تمام پرسش‌های قابل طرح در یک حوزه معنایی هستند و دانش تجربی و تمام چهارچوب‌های فلسفی کلاسیک و به تعبیر لیوتار فراروایت‌ها، در این رده می‌گنجند. سوکال و بریمون نشان داده‌اند که استفاده از قضیه گودل از سوی متفکران پسامدرن ناشیانه بوده و در بستری از بی‌توجهی به زمینه ریاضی- منطقی بحث انجام شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از آن، سومین بخش در امتداد دو میان پرده پیشین می‌آید، که به بحث درباب آرای کورت گودل و سوءاستفاده از آن توسط روش‌شناسان پسامدرن می‌پردازد. کورت گودل، ریاضی‌دانی نامدار بود که اصل نابسنده بودن تمام دستگاه‌های گزاره‌ای گسترده را اثبات کرد و به این ترتیب نشان داد که در تمام نظام‌های گزاره‌ای منطقی‌ای که از حد خاصی پیچیده‌تر باشند – و تمام نظام‌های نظری علمی و فلسفی از این حد در می‌گذرند- گزاره‌هایی پدیدار خواهد شد که راستی یا ناراستی آنها غیر قابل تصمیم‌گیری خواهد بود. این گشوده بودنِ نظام‌های منطقی و ابهام ذاتی برخی از عناصرشان، امری است که از سوی برخی از متفکران پسامدرن همچون تیر خلاصی بر مغز «نظریه‌های همه چیز [۳]» نموده شده است. این نظریه‌ها، چهارچوب‌هایی معنایی هستند که مدعی پاسخ دادن به تمام پرسش‌های قابل طرح در یک حوزه معنایی هستند و دانش تجربی و تمام چهارچوب‌های فلسفی کلاسیک و به تعبیر لیوتار فراروایت‌ها، در این رده می‌گنجند. سوکال و بریمون نشان داده‌اند که استفاده از قضیه گودل از سوی متفکران پسامدرن ناشیانه بوده و در بستری از بی‌توجهی به زمینه ریاضی- منطقی بحث انجام شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در نهایت، چنان که گفتیم، کتاب با ترجمه‌ای از مقاله جنجال برانگیز سوکال و بریمون پایان می‌یابد و نمونه‌هایی از واکنش‌های اندیشمندان پسامدرن در برابر آن به همراه پاسخی کوتاه به آنها در ادامه آن آمده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در نهایت، چنان که گفتیم، کتاب با ترجمه‌ای از مقاله جنجال برانگیز سوکال و بریمون پایان می‌یابد و نمونه‌هایی از واکنش‌های اندیشمندان پسامدرن در برابر آن به همراه پاسخی کوتاه به آنها در ادامه آن آمده است.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l60">خط ۶۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۶۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با این وجود، ادعای بزرگتری که بارها در سطور کتاب بدان اشاره شده و بر فریب‌آمیز بودن این استفاده ناشیانه دلالت دارد، تفسیر خاص نویسندگان از این شواهد است. شیوع چنین استفاده نادرستی، می‌تواند از یک سو نشانگر نیت پلید و ناراست نویسندگان یاد شده و تلاش‌شان برای فریب دادن و اغوای مخاطبانشان باشد، یا از سوی دیگر به آشفتگی معنایی عمومی‌تری دلالت کند که حوزه‌های گفتمانی فراوانی را –از قلمرو گفتارهای روزمره گرفته تا بحث‌های تخصصی- فرا گرفته است. گمان می‌کنم به همان شکلی که سوکال و بریمون در ابتدای کتاب خویش اشاره به انگیزه‌های پنهانی خویش برای نوشتن این کتاب را به محتوا و منطق بحثشان بی‌ربط دانسته‌اند، تاکید بر نیت فریبکارانه این نویسندگان و حتی داوری در این مورد نیز در تناسب با اصل مشاهده –سردرگمی در استفاده از واژگان علمی در آثار پسامدرن‌ها- نامربوط بنماید.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با این وجود، ادعای بزرگتری که بارها در سطور کتاب بدان اشاره شده و بر فریب‌آمیز بودن این استفاده ناشیانه دلالت دارد، تفسیر خاص نویسندگان از این شواهد است. شیوع چنین استفاده نادرستی، می‌تواند از یک سو نشانگر نیت پلید و ناراست نویسندگان یاد شده و تلاش‌شان برای فریب دادن و اغوای مخاطبانشان باشد، یا از سوی دیگر به آشفتگی معنایی عمومی‌تری دلالت کند که حوزه‌های گفتمانی فراوانی را –از قلمرو گفتارهای روزمره گرفته تا بحث‌های تخصصی- فرا گرفته است. گمان می‌کنم به همان شکلی که سوکال و بریمون در ابتدای کتاب خویش اشاره به انگیزه‌های پنهانی خویش برای نوشتن این کتاب را به محتوا و منطق بحثشان بی‌ربط دانسته‌اند، تاکید بر نیت فریبکارانه این نویسندگان و حتی داوری در این مورد نیز در تناسب با اصل مشاهده –سردرگمی در استفاده از واژگان علمی در آثار پسامدرن‌ها- نامربوط بنماید.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بخش مهمی از نویسندگانی که در این کتاب مورد اشاره واقع شده‌اند، مفاهیمی را به قلمرو علوم انسانی وارد کرده‌اند و چهارچوبی را برای فهم زمانه جدید پیشنهاد کرده‌اند که در اهمیت و ژرف‌نگری‌اش تردید اندکی وجود دارد. برداشت لاکان در مورد سوژه و از هم گسیختگی آن، بحث کریستوا در مورد شولایی[۴] بودن منطق شاعرانه، دقت نظر ایریگارای در مورد عناصر مردانه تمدن و بینش دلوز در آنتی ادیپ و هزار فلات اموری نیستند که یک جویای دانش در زمانه ما بتواند از آنها چشم‌پوشی کند. لغزش‌های نویسندگان یاد شده در بهره‌گیری از مفاهیم تخصصی علمی، به خاطر نشان دادن نقاط  ضعف نظریه‌های یاد شده آموزنده و ارزشمند است، اما نمی‌توان از آن بی‌اعتباری عام دیدگاه‌های یاد شده را نتیجه گرفت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>بخش مهمی از نویسندگانی که در این کتاب مورد اشاره واقع شده‌اند، مفاهیمی را به قلمرو علوم انسانی وارد کرده‌اند و چهارچوبی را برای فهم زمانه جدید پیشنهاد کرده‌اند که در اهمیت و ژرف‌نگری‌اش تردید اندکی وجود دارد. برداشت لاکان در مورد سوژه و از هم گسیختگی آن، بحث کریستوا در مورد شولایی [۴] بودن منطق شاعرانه، دقت نظر ایریگارای در مورد عناصر مردانه تمدن و بینش دلوز در آنتی ادیپ و هزار فلات اموری نیستند که یک جویای دانش در زمانه ما بتواند از آنها چشم‌پوشی کند. لغزش‌های نویسندگان یاد شده در بهره‌گیری از مفاهیم تخصصی علمی، به خاطر نشان دادن نقاط  ضعف نظریه‌های یاد شده آموزنده و ارزشمند است، اما نمی‌توان از آن بی‌اعتباری عام دیدگاه‌های یاد شده را نتیجه گرفت.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هشدار مرکزی کتاب، آن است که در فضای آشفته امروزین که حد و مرز حوزه‌های تخصصی قدیمی از میان رفته است و مفاهیمی خاص با تعاریفی ویژه به قلمروهای معنایی متفاوتی “نشت کرده‌اند”، باید در به کار گرفتن و فهمیدن استعاره‌های بینارشته‌ای دقت کرد. امروزه، پسامدرن‌ها در درهم آمیختن داده‌های مربوط به قلمروهای متفاوت مشتاق‌تر و در ارائه نتایج خویش در این حوزه بی‌دقت‌تر از دیگران هستند. با این وجود، این نشت کردن به ایشان منحصر نیست. در واقع هر نظریه‌پرداز جدی‌ای که در حال و هوای هزاره سوم قلم می‌زند، خواه ناخواه با ضرورت بهره‌گیری از نگاهی میان رشته‌ای دست به گریبان است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هشدار مرکزی کتاب، آن است که در فضای آشفته امروزین که حد و مرز حوزه‌های تخصصی قدیمی از میان رفته است و مفاهیمی خاص با تعاریفی ویژه به قلمروهای معنایی متفاوتی “نشت کرده‌اند”، باید در به کار گرفتن و فهمیدن استعاره‌های بینارشته‌ای دقت کرد. امروزه، پسامدرن‌ها در درهم آمیختن داده‌های مربوط به قلمروهای متفاوت مشتاق‌تر و در ارائه نتایج خویش در این حوزه بی‌دقت‌تر از دیگران هستند. با این وجود، این نشت کردن به ایشان منحصر نیست. در واقع هر نظریه‌پرداز جدی‌ای که در حال و هوای هزاره سوم قلم می‌زند، خواه ناخواه با ضرورت بهره‌گیری از نگاهی میان رشته‌ای دست به گریبان است.</div></td></tr> </table>

Mahshid https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=973&oldid=prev 2015-02-20T10:58:01Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۵۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عنوان مقاله سوکال، به قدر کافی به محتوای طنزآمیزش دلالت می‌کرد، عنوان خواندنی و تقریبا نامفهوم این مقاله این بود: «تجاوز از مرزها: به سوی تاویلی متحول کننده از گرانش کوانتومی».</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عنوان مقاله سوکال، به قدر کافی به محتوای طنزآمیزش دلالت می‌کرد، عنوان خواندنی و تقریبا نامفهوم این مقاله این بود: «تجاوز از مرزها: به سوی تاویلی متحول کننده از گرانش کوانتومی».</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال در این مقاله ادعا کرده بود که مفاهیمی مانند فضا، زمان و نیرو در مکانیک کوانتوم جدید وضعیتی نسبی و وابسته به ناظر پیدا کرده‌اند و از این رو باید این مفاهیم را و از همه مهمتر، عینیت فیزیکی‌شان را اموری نسبی و ذهنی پنداشت. مقاله سوکال، انباشته از اظهارنظرهای پرطمطراق اما بی‌محتوا بود که از شکلی کاریکاتورگونه و افراطی از ساخت‌گرایی اجتماعی [۱]  دفاع می‌کرد. در این مقاله از مفاهیمی ریاضی مانند توپولوژی و خمینه‌ها و فیزیکی مانند میدان گرانش برای توضیح مفاهیمی کاملا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بی-ربط </del>استفاده شده بود. این کار، به ضرب و زور ارجاع به شمار زیادی از متفکران پسامدرن ممکن شده بود؛ چرا که پانوشت‌ها و نقل‌های مکرر از آثارشان به مقاله شکل و شمایلی علمی می‌بخشید و شبهه علمی بودن را در مورد برخی از گزاره‌های بی سر و ته آن ایجاد می‌کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال در این مقاله ادعا کرده بود که مفاهیمی مانند فضا، زمان و نیرو در مکانیک کوانتوم جدید وضعیتی نسبی و وابسته به ناظر پیدا کرده‌اند و از این رو باید این مفاهیم را و از همه مهمتر، عینیت فیزیکی‌شان را اموری نسبی و ذهنی پنداشت. مقاله سوکال، انباشته از اظهارنظرهای پرطمطراق اما بی‌محتوا بود که از شکلی کاریکاتورگونه و افراطی از ساخت‌گرایی اجتماعی [۱]  دفاع می‌کرد. در این مقاله از مفاهیمی ریاضی مانند توپولوژی و خمینه‌ها و فیزیکی مانند میدان گرانش برای توضیح مفاهیمی کاملا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بی‌ربط </ins>استفاده شده بود. این کار، به ضرب و زور ارجاع به شمار زیادی از متفکران پسامدرن ممکن شده بود؛ چرا که پانوشت‌ها و نقل‌های مکرر از آثارشان به مقاله شکل و شمایلی علمی می‌بخشید و شبهه علمی بودن را در مورد برخی از گزاره‌های بی سر و ته آن ایجاد می‌کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال، پس از پذیرفته شدن مقاله‌اش و انتشار آن در این مجله، چند پی-نوشت بر آن منتشر کرد و ادعا کرد که کل این مقاله را به عنوان یک شوخی نوشته و قصدی جز رسوا کردن ادبیات متظاهرانه پسامدرن‌ها نداشته است. این پی‌نوشت‌ها، یک شبه جنگ و جدلی نظری را برانگیختند و سوکال را در کانون داغ بحث‌هایی پردامنه در مورد تعریف پسامدرنیسم، روش‌شناسی علمی، ماهیت حقیقت و تفاوت علوم انسانی و تجربی قرار دادند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال، پس از پذیرفته شدن مقاله‌اش و انتشار آن در این مجله، چند پی-نوشت بر آن منتشر کرد و ادعا کرد که کل این مقاله را به عنوان یک شوخی نوشته و قصدی جز رسوا کردن ادبیات متظاهرانه پسامدرن‌ها نداشته است. این پی‌نوشت‌ها، یک شبه جنگ و جدلی نظری را برانگیختند و سوکال را در کانون داغ بحث‌هایی پردامنه در مورد تعریف پسامدرنیسم، روش‌شناسی علمی، ماهیت حقیقت و تفاوت علوم انسانی و تجربی قرار دادند.</div></td></tr> </table>

Mahshid https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=972&oldid=prev 2015-02-20T09:56:45Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۹:۵۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l7">خط ۷:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۷:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال، پس از پذیرفته شدن مقاله‌اش و انتشار آن در این مجله، چند پی-نوشت بر آن منتشر کرد و ادعا کرد که کل این مقاله را به عنوان یک شوخی نوشته و قصدی جز رسوا کردن ادبیات متظاهرانه پسامدرن‌ها نداشته است. این پی‌نوشت‌ها، یک شبه جنگ و جدلی نظری را برانگیختند و سوکال را در کانون داغ بحث‌هایی پردامنه در مورد تعریف پسامدرنیسم، روش‌شناسی علمی، ماهیت حقیقت و تفاوت علوم انسانی و تجربی قرار دادند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال، پس از پذیرفته شدن مقاله‌اش و انتشار آن در این مجله، چند پی-نوشت بر آن منتشر کرد و ادعا کرد که کل این مقاله را به عنوان یک شوخی نوشته و قصدی جز رسوا کردن ادبیات متظاهرانه پسامدرن‌ها نداشته است. این پی‌نوشت‌ها، یک شبه جنگ و جدلی نظری را برانگیختند و سوکال را در کانون داغ بحث‌هایی پردامنه در مورد تعریف پسامدرنیسم، روش‌شناسی علمی، ماهیت حقیقت و تفاوت علوم انسانی و تجربی قرار دادند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال برای پاسخگویی به بحث‌هایی که در اطراف شوخی مشهورش درگرفته بود، با همراهی «ژان بریمون» کتابی نوشت به نام «فریبکاری‌های روشنفکرانه [۲] »، که اکنون زیر عنوان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">“مزخرفات </del>پست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدرن”، </del>با ترجمه‌ای خوب و کیفیتی قابل قبول به بازار کتاب ایران ارائه شده است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>سوکال برای پاسخگویی به بحث‌هایی که در اطراف شوخی مشهورش درگرفته بود، با همراهی «ژان بریمون» کتابی نوشت به نام «فریبکاری‌های روشنفکرانه [۲] »، که اکنون زیر عنوان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«مزخرفات </ins>پست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدرن»، </ins>با ترجمه‌ای خوب و کیفیتی قابل قبول به بازار کتاب ایران ارائه شده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>2.  من در مورد بحثی که سوکال به راه انداخته و شوخی جالبی که انجام داده، بی‌طرف نیستم. از این رو پیش از اظهار نظر در مورد کتاب سوکال، باید موضع خود را در این زمینه روشن سازم.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>2.  من در مورد بحثی که سوکال به راه انداخته و شوخی جالبی که انجام داده، بی‌طرف نیستم. از این رو پیش از اظهار نظر در مورد کتاب سوکال، باید موضع خود را در این زمینه روشن سازم.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l23">خط ۲۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ترجمه فارسی کتاب، با پیشگفتار نویسندگان بر ویراست دوم چاپ فرانسه و انگلیسی کتاب آغاز می‌شود که در آنها این دو نفر چکیده‌ای از نقدهای مخالفانشان را ذکر کرده‌اند و به طور مختصر به آن پاسخ داده‌اند. خلاصه کلام ایشان، این حرف معتبر است که منتقدان سوکال و کسانی که از حقه او خشمگین شده‌اند، به جای پرداختن به روند استدلال وی و رد منطقی نظراتش، به موضوعاتی بی‌ربط مانند انگیزه‌های پنهانی وی، خصوصیات روانی یا اجتماعی‌اش، یا دلیل علاقه‌اش به این موضوع خاص چسبیده‌اند. این نوع شبه نقدهای جایگزین، به همراه توهین و ترفندهایی هستند که از دید سوکال و بریمون برای کوبیدن آرای ایشان مورد استفاده قرار گرفته است و به راستی ربطی به محتوای اندیشه‌هایشان ندارد. سوکال و بریمون به کاربست نا به جا، ناکارآمد، جسته و گریخته و نامنسجم مفاهیم و واژگان علمی از سوی نویسندگان پسامدرن انتقاد وارد می‌کنند و آن را هم‌چون ترفندی برای جلب اعتبار و احترام علمی ارزیابی می‌کنند. ایشان این کار را با نقل قول از آثار پسامدرن‌ها انجام می‌دهند و توضیح‌هایی بسیار ساده و پیش پا افتاده در مورد مفاهیم به کار گرفته شده و دلایل نابسندگی و نابه جا بودنشان به دست می‌دهند. نقد این روند استدلال به دلایلی منطقی و بافتی مشابه نیاز دارد و این که این دو کیستند و چه کاره‌اند و چرا این عقاید را دارند، ربطی به بحث ندارد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ترجمه فارسی کتاب، با پیشگفتار نویسندگان بر ویراست دوم چاپ فرانسه و انگلیسی کتاب آغاز می‌شود که در آنها این دو نفر چکیده‌ای از نقدهای مخالفانشان را ذکر کرده‌اند و به طور مختصر به آن پاسخ داده‌اند. خلاصه کلام ایشان، این حرف معتبر است که منتقدان سوکال و کسانی که از حقه او خشمگین شده‌اند، به جای پرداختن به روند استدلال وی و رد منطقی نظراتش، به موضوعاتی بی‌ربط مانند انگیزه‌های پنهانی وی، خصوصیات روانی یا اجتماعی‌اش، یا دلیل علاقه‌اش به این موضوع خاص چسبیده‌اند. این نوع شبه نقدهای جایگزین، به همراه توهین و ترفندهایی هستند که از دید سوکال و بریمون برای کوبیدن آرای ایشان مورد استفاده قرار گرفته است و به راستی ربطی به محتوای اندیشه‌هایشان ندارد. سوکال و بریمون به کاربست نا به جا، ناکارآمد، جسته و گریخته و نامنسجم مفاهیم و واژگان علمی از سوی نویسندگان پسامدرن انتقاد وارد می‌کنند و آن را هم‌چون ترفندی برای جلب اعتبار و احترام علمی ارزیابی می‌کنند. ایشان این کار را با نقل قول از آثار پسامدرن‌ها انجام می‌دهند و توضیح‌هایی بسیار ساده و پیش پا افتاده در مورد مفاهیم به کار گرفته شده و دلایل نابسندگی و نابه جا بودنشان به دست می‌دهند. نقد این روند استدلال به دلایلی منطقی و بافتی مشابه نیاز دارد و این که این دو کیستند و چه کاره‌اند و چرا این عقاید را دارند، ربطی به بحث ندارد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیکره اصلی کتاب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">“مزخرفات </del>پست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدرن”، </del>از دَه فصل تشکیل شده که هشت تا از آنها به نقد آرای متفکران پسامدرن می‌پردازد. کسانی که در این کتاب آماج نقد واقع شده‌اند، عبارتند از لاکان، کریستوا، ایریگاری، لاتور، بودریار، دلوز، گتاری و ویریلیو. نویسندگان در دو فصل میانی و پایانی، به کاربست‌های نا به جای دو دستاورد علمی - نظریه آشوب و قضیه گودل- می‌پردازند. فصل‌های کتاب کوتاه هستند و با مروری سریع و تقریبا شتاب‌زده از آرای متفکران یاد شده پر شده‌اند. در نهایت، کتاب با سه پیوست پایان می‌یابد که کل مقاله «تجاوز از مرزها: ...» اظهارنظرهایی درباره آن را در بر می‌گیرد. ساخت کلی کتاب، به نسبت عامیانه است و گویی برای مخاطب عام نوشته شده است. «مزخرفات پست مدرن»، در واقع کشکولی از شواهد جسته و گریخته در مورد شهودی بدبینانه است که شاید بسیاری از ما هنگام شنیدن بیانات تفاخرآمیز پسامدرن‌ها، احساس کنیم و آن هم مزخرف دانستن این اظهار نظرهاست.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پیکره اصلی کتاب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«مزخرفات </ins>پست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدرن»، </ins>از دَه فصل تشکیل شده که هشت تا از آنها به نقد آرای متفکران پسامدرن می‌پردازد. کسانی که در این کتاب آماج نقد واقع شده‌اند، عبارتند از لاکان، کریستوا، ایریگاری، لاتور، بودریار، دلوز، گتاری و ویریلیو. نویسندگان در دو فصل میانی و پایانی، به کاربست‌های نا به جای دو دستاورد علمی - نظریه آشوب و قضیه گودل- می‌پردازند. فصل‌های کتاب کوتاه هستند و با مروری سریع و تقریبا شتاب‌زده از آرای متفکران یاد شده پر شده‌اند. در نهایت، کتاب با سه پیوست پایان می‌یابد که کل مقاله «تجاوز از مرزها: ...» اظهارنظرهایی درباره آن را در بر می‌گیرد. ساخت کلی کتاب، به نسبت عامیانه است و گویی برای مخاطب عام نوشته شده است. «مزخرفات پست مدرن»، در واقع کشکولی از شواهد جسته و گریخته در مورد شهودی بدبینانه است که شاید بسیاری از ما هنگام شنیدن بیانات تفاخرآمیز پسامدرن‌ها، احساس کنیم و آن هم مزخرف دانستن این اظهار نظرهاست.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>4.  نخستین فصل این کتاب، به نقد آرای لاکان اختصاص یافته است. سوکال و بریمون از زاویه‌ای بسیار ویژه به نوشته‌ها و سخنرانی‌های لاکان نگریسته‌اند و آرای وی را نقد کرده‌اند. در واقع این دو، بر خلاف تمام نقادان مشهور لاکان، به محتوای روان‌شناختی نظریه‌اش نپرداخته‌اند و به ارتباط‌های وی با فروید و فلاسفه زن‌گرا نیز توجهی نشان نداده‌اند. در مقابل بر کاربرد مفاهیمی که از ریاضیات وام‌گیری شده‌اند، تمرکز کرده‌اند. به زعم نویسندگان، لاکان در دهه ۵۰ قرن گذشته به توپولوژی علاقه‌مند شد و در جریان مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها – که در دانشگاه جان هاپکینز بیش از همه شهرت یافت- به تصویری توپولوژیک از سوژه پرداخته است. این علاقه به اظهار نظرهایی از این دست که «سوژه سطحی برآمده است و روان نژندی هم‌چون برشی بر آن تلقی می‌شود» انجامیده است که از دید نویسندگان کاملا بی‌معناست. این نقد سزاوار است؛ چرا که در این سخنرانی به درستی معلوم نیست منظور لاکان از این که حضور را با کره همتا می‌پندارد، استفاده از استعاره‌ای افلاطونی و اساطیری است یا آن که به راستی به هم‌ارزی توپولوژیک مفهومی فلسفی مانند حضور با خصلتی هندسی مانند کره باور دارد که به روشنی حرفی بی سر و ته است. چنین نقدی بر آرای گردآمده در مجموعه سمینارهای لاکان که در سال ۱۹۷۲ ارائه و در  ۱۹۷۵ منتشر شد نیز وارد است چرا که در آنجا هم بی‌تقارنی در فضا – که شالوده هندسه نیز دانسته می‌شود- همتای حضور دیگری پنداشته می‌شود و فشردگی در این فضا و انسداد در مجموعه‌های نقاط حاضر در این زمینه هم‌چون انگاره‌ای از عقده جنسی و برهانی بر ناممکن بودن ارضای جنسی راستین ارائه می‌شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>4.  نخستین فصل این کتاب، به نقد آرای لاکان اختصاص یافته است. سوکال و بریمون از زاویه‌ای بسیار ویژه به نوشته‌ها و سخنرانی‌های لاکان نگریسته‌اند و آرای وی را نقد کرده‌اند. در واقع این دو، بر خلاف تمام نقادان مشهور لاکان، به محتوای روان‌شناختی نظریه‌اش نپرداخته‌اند و به ارتباط‌های وی با فروید و فلاسفه زن‌گرا نیز توجهی نشان نداده‌اند. در مقابل بر کاربرد مفاهیمی که از ریاضیات وام‌گیری شده‌اند، تمرکز کرده‌اند. به زعم نویسندگان، لاکان در دهه ۵۰ قرن گذشته به توپولوژی علاقه‌مند شد و در جریان مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها – که در دانشگاه جان هاپکینز بیش از همه شهرت یافت- به تصویری توپولوژیک از سوژه پرداخته است. این علاقه به اظهار نظرهایی از این دست که «سوژه سطحی برآمده است و روان نژندی هم‌چون برشی بر آن تلقی می‌شود» انجامیده است که از دید نویسندگان کاملا بی‌معناست. این نقد سزاوار است؛ چرا که در این سخنرانی به درستی معلوم نیست منظور لاکان از این که حضور را با کره همتا می‌پندارد، استفاده از استعاره‌ای افلاطونی و اساطیری است یا آن که به راستی به هم‌ارزی توپولوژیک مفهومی فلسفی مانند حضور با خصلتی هندسی مانند کره باور دارد که به روشنی حرفی بی سر و ته است. چنین نقدی بر آرای گردآمده در مجموعه سمینارهای لاکان که در سال ۱۹۷۲ ارائه و در  ۱۹۷۵ منتشر شد نیز وارد است چرا که در آنجا هم بی‌تقارنی در فضا – که شالوده هندسه نیز دانسته می‌شود- همتای حضور دیگری پنداشته می‌شود و فشردگی در این فضا و انسداد در مجموعه‌های نقاط حاضر در این زمینه هم‌چون انگاره‌ای از عقده جنسی و برهانی بر ناممکن بودن ارضای جنسی راستین ارائه می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">  </del>نقل قول دیگر نویسندگان از لاکان، به بیانی از مفهوم سوژه به زبان حساب مربوط می‌شود. لاکان در همین سخنرانی‌ها انسان را هم-چون عدد صحیحی مثل یک دانسته که با جمع بسته شدنش (۱ + ۱)، مفهوم رابطه جنسی (2= 1+1) شکل می‌گیرد. به همین دلیل، او سوژه را محصول تکرار شدن خودش می‌داند و بر این باور است که می‌توان از این ماجرا حضور ذاتی دیگری در سوژه را نتیجه گرفت. در همین نوشتار است که لاکان به امر معماگونه دیگری اشاره می‌کند و آن هم این است که فالوس یا آلت قابل نعوذ را با ریشه دوم ۱ –  که عددی مختلط است برابر می‌داند و غایب و محاسبه ناپذیر بودن آن را در عین کارکرد داشتنش وجه اشتراک این دو می‌بیند. سوکال و بریمون این استفاده‌های مکرر از علایم ریاضی و مفاهیم هندسی و حسابان را نوعی فریب می‌بینند که یا بر میل لاکان به اعتباریابی از راه ارجاع به مفاهیم غیرعامیانه­ علمی دلالت می‌کند، یا به استعاره‌هایی پوک و بی‌محتوا منحصر است.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>نقل قول دیگر نویسندگان از لاکان، به بیانی از مفهوم سوژه به زبان حساب مربوط می‌شود. لاکان در همین سخنرانی‌ها انسان را هم-چون عدد صحیحی مثل یک دانسته که با جمع بسته شدنش (۱ + ۱)، مفهوم رابطه جنسی (2= 1+1) شکل می‌گیرد. به همین دلیل، او سوژه را محصول تکرار شدن خودش می‌داند و بر این باور است که می‌توان از این ماجرا حضور ذاتی دیگری در سوژه را نتیجه گرفت. در همین نوشتار است که لاکان به امر معماگونه دیگری اشاره می‌کند و آن هم این است که فالوس یا آلت قابل نعوذ را با ریشه دوم ۱ –  که عددی مختلط است برابر می‌داند و غایب و محاسبه ناپذیر بودن آن را در عین کارکرد داشتنش وجه اشتراک این دو می‌بیند. سوکال و بریمون این استفاده‌های مکرر از علایم ریاضی و مفاهیم هندسی و حسابان را نوعی فریب می‌بینند که یا بر میل لاکان به اعتباریابی از راه ارجاع به مفاهیم غیرعامیانه­ علمی دلالت می‌کند، یا به استعاره‌هایی پوک و بی‌محتوا منحصر است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br/></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>دومین فصل این کتاب، به بحث درباره آرای ژولیا کریستوا اختصاص یافته است. سوکال و بریمون به ویژه بر کتاب «نشانه‌شناسی: پژوهشی برای یک نوع نشانه کاوی» تمرکز کرده‌اند و خود بر این باورند که کریستوا در آثار بعدی خود از سوء استفاده منظم از مفاهیم ریاضی پرهیز کرده است. با این وجود، در این کتاب، کریستوا به ظاهر از مفهومی در نظریه مجموعه‌ها برای مدل‌سازی زبان شاعرانه استفاده کرده است. او به پیروی از باختین بر این باور است که رمان رئالیستی که نمودی برجسته از ادبیات مدرن است، بر محور سوژه‌ای منفرد (که از دید کریستوا معادل عدد یک است) سازمان یافته است. از دید او، این نوع از ادبیات، بر مبنای منطقی دو ارزشی و ساده‌انگارانه بنیاد شده است که خصلت چند صدایی و کارناوال گونه ادبیات مردمی – و به ویژه زبان شاعرانه- را نادیده می‌انگارد. کریستوا، در ادامه بحث خود از نظریه مجموعه‌ها بهره جسته است تا تصویری از زبان شاعرانه رها از قید و بندهای منطق دو ارزشی را در تقابل با زبان قدرت مدار دوقطبی نشان دهد. نویسندگان کتاب بر لغزش‌های علمی کریستوا و اشتباه‌هایی آشکار تاکید کرده‌اند و نشان داده‌اند که کریستوا در زمانی که از مفاهیمی مانند «وازه میان ۰-۲» سخن می‌گوید و آن را جایگزین «منطق ۰/۱» می‌کند، درکی درست از نظریه ­ پیوستار کانتور نداشته و عباراتی را به کار گرفته، بی آن که معنای دقیق آن را فهمیده باشد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>دومین فصل این کتاب، به بحث درباره آرای ژولیا کریستوا اختصاص یافته است. سوکال و بریمون به ویژه بر کتاب «نشانه‌شناسی: پژوهشی برای یک نوع نشانه کاوی» تمرکز کرده‌اند و خود بر این باورند که کریستوا در آثار بعدی خود از سوء استفاده منظم از مفاهیم ریاضی پرهیز کرده است. با این وجود، در این کتاب، کریستوا به ظاهر از مفهومی در نظریه مجموعه‌ها برای مدل‌سازی زبان شاعرانه استفاده کرده است. او به پیروی از باختین بر این باور است که رمان رئالیستی که نمودی برجسته از ادبیات مدرن است، بر محور سوژه‌ای منفرد (که از دید کریستوا معادل عدد یک است) سازمان یافته است. از دید او، این نوع از ادبیات، بر مبنای منطقی دو ارزشی و ساده‌انگارانه بنیاد شده است که خصلت چند صدایی و کارناوال گونه ادبیات مردمی – و به ویژه زبان شاعرانه- را نادیده می‌انگارد. کریستوا، در ادامه بحث خود از نظریه مجموعه‌ها بهره جسته است تا تصویری از زبان شاعرانه رها از قید و بندهای منطق دو ارزشی را در تقابل با زبان قدرت مدار دوقطبی نشان دهد. نویسندگان کتاب بر لغزش‌های علمی کریستوا و اشتباه‌هایی آشکار تاکید کرده‌اند و نشان داده‌اند که کریستوا در زمانی که از مفاهیمی مانند «وازه میان ۰-۲» سخن می‌گوید و آن را جایگزین «منطق ۰/۱» می‌کند، درکی درست از نظریه ­ پیوستار کانتور نداشته و عباراتی را به کار گرفته، بی آن که معنای دقیق آن را فهمیده باشد.</div></td></tr> </table>

Mahshid https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&diff=971&oldid=prev 2015-02-20T09:54:05Z

<p></p> <a href="https://wiki.soshians.net//index.php?title=%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D8%B3%D8%AA_%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86&amp;diff=971&amp;oldid=687">نمایش تغییرات</a>

Mahshid