درباره‌ی میدان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mehrdad.akhavan: /* دیگری به مثابه… */

2024-07-30T13:22:11Z

دیگری به مثابه…

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۲۷۴:		خط ۲۷۴:
	ت) دیگری به مثابه منبع: به روابط خودمدارانه، فن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آورانه و ابزارگرایانه مربوط می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.		ت) دیگری به مثابه منبع: به روابط خودمدارانه، فن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آورانه و ابزارگرایانه مربوط می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

	قربانی کردن		===قربانی کردن===

	۱. قلبم، تنها در زیست جهانی وجود دارد که من، دیگری و جهان در آن حضور دارند.		۱. قلبم، تنها در زیست جهانی وجود دارد که من، دیگری و جهان در آن حضور دارند.

Mehrdad.akhavan: /* دیگری به مثابه… */

2024-07-30T13:21:50Z

دیگری به مثابه…

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۲۸۸:		خط ۲۸۸:
	۶. میدانِ مرکزدار، گرانیگاه بازتولید منابع قلبم، و قلمروی تشدید زایش قلبم است.		۶. میدانِ مرکزدار، گرانیگاه بازتولید منابع قلبم، و قلمروی تشدید زایش قلبم است.

	تمرین		===تمرین===

	۱. سیاهه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای از دیگری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که با آنها در ارتباط هستید را تهیه کنید و نقشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی زیست جهان خود را در عرصه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی دیگری رسم کنید.		۱. سیاهه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای از دیگری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که با آنها در ارتباط هستید را تهیه کنید و نقشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی زیست جهان خود را در عرصه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی دیگری رسم کنید.
خط ۳۰۶:		خط ۳۰۶:
	۸. بر اساس معیارهای عیارانه با دیگری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها ارتباط برقرار کنید. هر شب در مورد این که چه سهمی از کردارهای روزانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تان عیارانه بوده، به خود امتیاز بدهید و ببینید این مقدار در طی هفته چه تغییراتی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند؟		۸. بر اساس معیارهای عیارانه با دیگری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها ارتباط برقرار کنید. هر شب در مورد این که چه سهمی از کردارهای روزانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تان عیارانه بوده، به خود امتیاز بدهید و ببینید این مقدار در طی هفته چه تغییراتی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند؟

	مهارت‌یابی		===مهارت‌یابی===

	۱. با کسانی که در تمرین پیشین تعیین کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اید، “تا کنید”.		۱. با کسانی که در تمرین پیشین تعیین کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اید، “تا کنید”.

Mehrdad.akhavan: /* پویایی میدان */

2024-07-30T03:40:37Z

پویایی میدان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۴۰
خط ۲۴۴:		خط ۲۴۴:

	===پویایی میدان===		===پویایی میدان===
			۱. دیگری بسته به جایی که در میدان من یافته است، بر طیفی جای می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد که متغیر اصلی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش، پیوستگی افزایش [[قلبم]] من و اوست.
	۱. دیگری بسته به جایی که در میدان من یافته است، بر طیفی جای می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد که متغیر اصلی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش، پیوستگی افزایش قلبم من و اوست.

	۲. نقاط اصلی این طیف عبارتند از: آشنا/ ناشناس، دوست/ دشمن، و خویشاوند/ بیگانه.		۲. نقاط اصلی این طیف عبارتند از: آشنا/ ناشناس، دوست/ دشمن، و خویشاوند/ بیگانه.

	۳. فراخی میدان، شکل میدان، و قالب اصلی کنش متقابل من با نگریستن به توزیع دیگری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها بر این محور قابل استخراج است.		۳. فراخی میدان، شکل میدان، و قالب اصلی کنش متقابل من با نگریستن به توزیع دیگری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها بر این محور قابل استخراج است.

	۴. شش نوع دیگری، با این الگو به هم تبدیل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند:		۴. شش نوع دیگری، با این الگو به هم تبدیل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند:
			<br />
			<br />
			<br />



	دیگری به مثابه….		===دیگری به مثابه…===

	۱. شکلی که دیگری در نظام شناختی من ادراک می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود، تعیین کننده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی الگوی رفتاری است که در برابر وی در پیش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرم.		۱. شکلی که دیگری در نظام شناختی من ادراک می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود، تعیین کننده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی الگوی رفتاری است که در برابر وی در پیش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرم.

Mehrdad.akhavan: /* فنون مقدماتی بودن باخویش */

2024-07-30T03:38:59Z

فنون مقدماتی بودن باخویش

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۳۸
خط ۲۳۹:		خط ۲۳۹:

	حضورِ تمام، رندانه، و عیارانه در میدان، به [[چیرگی]] می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد، و [[سلطه]] را با رفع نیاز بدان، از میان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برد. این شکل از حضور، به معنای آن است که من در مرکز میدان جای گیرد، و این همان نقطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایست که سلاح های اصلی مبارزه با [[مرگ]] / [[رنج]]/ [[ضعف]]/ [[پوچی]] در آن قرار دارند. شمشیر، نیزه و کمان، همواره در مرکز میدان هستند. هنگامی من در مرکز میدان قرار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد، که خود، مرکزی نیرومند داشته باشد، و به این ترتیب میدان را در پیرامون خویش ترشح کند.		حضورِ تمام، رندانه، و عیارانه در میدان، به [[چیرگی]] می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد، و [[سلطه]] را با رفع نیاز بدان، از میان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برد. این شکل از حضور، به معنای آن است که من در مرکز میدان جای گیرد، و این همان نقطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایست که سلاح های اصلی مبارزه با [[مرگ]] / [[رنج]]/ [[ضعف]]/ [[پوچی]] در آن قرار دارند. شمشیر، نیزه و کمان، همواره در مرکز میدان هستند. هنگامی من در مرکز میدان قرار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد، که خود، مرکزی نیرومند داشته باشد، و به این ترتیب میدان را در پیرامون خویش ترشح کند.
			<br />
			<br />
			<br />

	===پویایی میدان===		===پویایی میدان===

Mehrdad.akhavan: /* بودن در میدان */

2024-07-30T03:37:53Z

بودن در میدان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۳۷
خط ۲۱۹:		خط ۲۱۹:
	<br />		<br />
	<br />		<br />
			<br />
			====فنون مقدماتی بودن با دیگری====
	سه فن مقدماتی برای بودن با دیگری در میدان وجود دارد:		سه فن مقدماتی برای بودن با دیگری در میدان وجود دارد:
			: '''۱. اشارت:''' عبارت است از اهدای معنا یا [[منشی]] به دیگری، به شکلی غیرمستقیم و با این هدف و فرجام که [[قلبم]] وی را افزون کند.

	~~۱. اشارت~~: ~~عبارت است از اهدای معنا یا منشی به دیگری، به شکلی غیرمستقیم و با این هدف و فرجام که قلبم وی را افزون کند.~~		: '''۲. بشارت:''' عبارت است از یاری به دیگری برای گشودن میدان خویش، این کار تنها با شریک شدن در میدان وی ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

	۲. بشارت: عبارت است از یاری به دیگری برای گشودن میدان خویش، این کار تنها با شریک شدن در میدان وی ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

	~~۳. حضور: همان ورود به میدان دیگری، “دیدن” وی، و دگرگون ساختن شکل هستی از مجرای اثرگذاری بر دیگری است~~.

			: '''۳. حضور:''' همان ورود به میدان دیگری، “دیدن” وی، و دگرگون ساختن شکل هستی از مجرای اثرگذاری بر دیگری است.
			<br />
			<br />
			====فنون مقدماتی بودن باخویش====
	سه فن مقدماتی برای بودن با خویش در میدان وجود دارد:		سه فن مقدماتی برای بودن با خویش در میدان وجود دارد:

	۱. تمامیت: عبارت است از حضور بی نقص و تام و تمام در میدان. این کار با مجهز بودن به دستگاهی اخلاقی ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که رابطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی من و عناصر زیست جهان را به درستی صورتبندی کند و داوری را بر قضاوت برتری دهد.		: '''۱. تمامیت:''' عبارت است از حضور بی نقص و تام و تمام در میدان. این کار با مجهز بودن به دستگاهی [[اخلاقی]] ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که رابطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی من و عناصر زیست جهان را به درستی صورتبندی کند و [[داوری]] را بر قضاوت برتری دهد.

	۲. عیاری: عبارت است از چابکانه پیمودن میدان و حضور در نقطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی درست از میدان. این کار با شناخت میدان، و انجام “کردار بهینه” ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.		: '''۲. عیاری:''' عبارت است از چابکانه پیمودن میدان و [[حضور]] در نقطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی درست از میدان. این کار با شناخت میدان، و انجام “کردار بهینه” ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

	۳. رندی: عبارت است از جسورانه وارد شدن به بخشهای فراموش شده یا نادیده انگاشته شده از میدان، و در نتیجه دستیابی به بخشهای شگفت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انگیز و منابع ناشناخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی نهفته در میدان. رندی با دگردیسی بنیادین انگاره و خودانگاره همراه است.		: '''۳. رندی:''' عبارت است از جسورانه وارد شدن به بخشهای فراموش شده یا نادیده انگاشته شده از میدان، و در نتیجه دستیابی به بخشهای شگفت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انگیز و منابع ناشناخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی نهفته در میدان. رندی با دگردیسی بنیادین انگاره و خودانگاره همراه است.

	حضورِ تمام، رندانه، و عیارانه در میدان، به چیرگی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد، و سلطه را با رفع نیاز بدان، از میان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برد. این شکل از حضور، به معنای آن است که من در مرکز میدان جای گیرد، و این همان نقطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایست که ~~سلاحهای~~ اصلی مبارزه با مرگ / رنج/ ضعف/ پوچی در آن قرار دارند. شمشیر، نیزه و کمان، همواره در مرکز میدان هستند. هنگامی من در مرکز میدان قرار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد، که خود، مرکزی نیرومند داشته باشد، و به این ترتیب میدان را در پیرامون خویش ترشح کند.		حضورِ تمام، رندانه، و عیارانه در میدان، به [[چیرگی]] می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد، و [[سلطه]] را با رفع نیاز بدان، از میان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برد. این شکل از حضور، به معنای آن است که من در مرکز میدان جای گیرد، و این همان نقطه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایست که سلاح های اصلی مبارزه با [[مرگ]] / [[رنج]]/ [[ضعف]]/ [[پوچی]] در آن قرار دارند. شمشیر، نیزه و کمان، همواره در مرکز میدان هستند. هنگامی من در مرکز میدان قرار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد، که خود، مرکزی نیرومند داشته باشد، و به این ترتیب میدان را در پیرامون خویش ترشح کند.

	پویایی میدان		===پویایی میدان===

	۱. دیگری بسته به جایی که در میدان من یافته است، بر طیفی جای می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد که متغیر اصلی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش، پیوستگی افزایش قلبم من و اوست.		۱. دیگری بسته به جایی که در میدان من یافته است، بر طیفی جای می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد که متغیر اصلی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش، پیوستگی افزایش قلبم من و اوست.

Mehrdad.akhavan: /* بودن در میدان */

2024-07-30T03:26:08Z

بودن در میدان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۲۶
خط ۲۱۰:		خط ۲۱۰:

	===بودن در میدان===		===بودن در میدان===

	سه شاخص اصلی برای بودن در میدان وجود دارد:		سه شاخص اصلی برای بودن در میدان وجود دارد:

	۱. حضور/ غیاب: شاخص مهم برای سنجش آن، میزان تاثیر من در معادلات کلی قلبم جاری در میدان است. هرچه اثر من بر تغییر میزان قلبم بیشتر باشد، حضور من در میدان پررنگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر است.		: '''۱. [[حضور/ غیاب]]:''' شاخص مهم برای سنجش آن، میزان تاثیر من در معادلات کلی [[قلبم]] جاری در میدان است. هرچه اثر من بر تغییر میزان [[قلبم]] بیشتر باشد، حضور من در میدان پررنگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر است.

	۲. نیکی/ بدی: شاخص مهم برای تشخیص آن، مقدار کلی تغییر قلبم است. اگر قلبم کم شود، حضورِ بد و اگر افزوده شود حضوری نیک تجربه شده است.		: '''۲. [[نیکی/ بدی]]:''' شاخص مهم برای تشخیص آن، مقدار کلی تغییر [[قلبم]] است. اگر قلبم کم شود، حضورِ بد و اگر افزوده شود حضوری نیک تجربه شده است.

	۳. کنش/ عمل: این جم را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان با ارجاع به میزان خودآگاهانه یا انتخابی بودن کردارها سنجید. کرداری که به دستگاه اخلاقی و نظام داوری فرد متصل شود، کنش، و رفتاری که به ساختار قضاوت و هنجارهای اجتماعی ارجاع دهد، عمل است.		: '''۳. [[کنش/ عمل]]:''' این جم را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان با ارجاع به میزان خودآگاهانه یا انتخابی بودن کردارها سنجید. کرداری که به دستگاه اخلاقی و نظام [[داوری]] فرد متصل شود، کنش، و رفتاری که به ساختار [[قضاوت]] و [[هنجارهای اجتماعی]] ارجاع دهد، [[عمل]] است.
			<br />
			<br />

	سه فن مقدماتی برای بودن با دیگری در میدان وجود دارد:		سه فن مقدماتی برای بودن با دیگری در میدان وجود دارد:

Mehrdad.akhavan: /* گسترش میدان */

2024-07-30T03:22:15Z

گسترش میدان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۲۲
خط ۱۸۷:		خط ۱۸۷:
	===گسترش میدان===		===گسترش میدان===

	گسترش میدان، به معنای هنجارزدایی از آن، بازبینی و بازسازی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش، و توسعه دادنش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌باشد. گسترش میدان با کمک سه فن ممکن است:		گسترش میدان، به معنای [[هنجارزدایی]] از آن، بازبینی و بازسازی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش، و توسعه دادنش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌باشد. گسترش میدان با کمک سه فن ممکن است:

	الف) مرزشکنی: عبارت است از شناسایی مرزهایی که کرانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های میدان را رمزگذاری می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند، و عبور از آنها. این کار تنها با آشنایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زدایی از روابط روزانه و مرسوم ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.		: '''الف) مرزشکنی:''' عبارت است از شناسایی مرزهایی که کرانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های میدان را [[رمزگذاری]] می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند، و عبور از آنها. این کار تنها با آشنایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زدایی از روابط روزانه و مرسوم ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

	ب) پیمودن: عبارت است از شریک شدن در میدان ~~دیگری،~~ و افزودن ~~میدانهای~~ دیگری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مقیم میدان، به میدان خویش، این کار تنها با حضور یافتن در میدان ایشان ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.		: '''ب) پیمودن:''' عبارت است از شریک شدن در میدان [[دیگری]]، و افزودن میدان های دیگری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مقیم میدان، به میدان خویش، این کار تنها با حضور یافتن در میدان ایشان ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

	پ) پریدن: عبارت است از گسستن از بخشی آشنا از میدان و جهیدن به بخشی همسایه از آن که تا به حال تجربه نشده است.		: '''پ) پریدن:''' عبارت است از گسستن از بخشی آشنا از میدان و جهیدن به بخشی همسایه از آن که تا به حال تجربه نشده است.
	<br />		<br />
			<br />
			<br />

	====قواعد گسترش میدان====		====قواعد گسترش میدان====
	گسترش میدان چند قاعده دارد:		گسترش میدان چند قاعده دارد:

	الف) نباید در شرایطی که امکان کاهش جدی قلبم وجود دارد دست به گسترش میدان زد.		: '''الف)''' نباید در شرایطی که امکان کاهش جدی [[قلبم]] وجود دارد دست به گسترش میدان زد.

	ب) گسترش میدان تنها در شرایطی مجاز است که بازی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی برنده برنده پیش برنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی مرز میدان باشند. سایر ~~بازیها~~ در نهایت به چروکیدگی میدان منتهی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند، حتی اگر در ابتدا خلاف آن بنمایند.		: '''ب)''' گسترش میدان تنها در شرایطی مجاز است که [[بازی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی برنده برنده]] پیش برنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی مرز میدان باشند. سایر بازی ها در نهایت به چروکیدگی میدان منتهی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند، حتی اگر در ابتدا خلاف آن بنمایند.

	پ) باید تنها در شرایطی دست به گسترش میدان زد که رفتار ~~“من”~~ با راهبری نظام اخلاقی درونی خویش تعیین شود. شرایطی که من بر خود تسلط ندارد برای گسترش میدان مناسب نیستند.		: '''پ)''' باید تنها در شرایطی دست به گسترش میدان زد که رفتار “[[من]]” با راهبری نظام اخلاقی درونی خویش تعیین شود. شرایطی که من بر خود تسلط ندارد برای گسترش میدان مناسب نیستند.
			<br />
			<br />

	===بودن در میدان===		===بودن در میدان===

Mehrdad.akhavan: /* هنجار شدن میدان */

2024-07-30T03:17:22Z

هنجار شدن میدان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۱۷
خط ۱۷۴:		خط ۱۷۴:
	‍‍۱۱. میدان، سپهری از امکانات رفتاری است که زیر تاثیر فشارهای اجتماعی هنجار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد. هنجار شدن میدان، از آن رو چنین رواج دارد که سازمان یافتنِ میدان، تنها از دو راه ممکن است:		‍‍۱۱. میدان، سپهری از امکانات رفتاری است که زیر تاثیر فشارهای اجتماعی هنجار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد. هنجار شدن میدان، از آن رو چنین رواج دارد که سازمان یافتنِ میدان، تنها از دو راه ممکن است:

	# نخست، ایجاد نظامی درونی و خودبنیاد برای ~~داوری،~~ که همان دستگاه اخلاقی ~~باشد،~~		# نخست، ایجاد نظامی درونی و خودبنیاد برای [[داوری]]، که همان دستگاه اخلاقی باشد
	# دوم: پذیرش نظامی بیرونی و آموختنی و زورآور از اجبارهای بیرونی، که قضاوت را ممکن کند.		# دوم: پذیرش نظامی بیرونی و آموختنی و زورآور از اجبارهای بیرونی، که [[قضاوت]] را ممکن کند

	از آنجا که دستیابی به دستگاه اخلاقی درونزاد کاری دشوار است، بیشتر من‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها راه دوم را برمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گزینند.		از آنجا که دستیابی به دستگاه اخلاقی درونزاد کاری دشوار است، بیشتر من‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها راه دوم را برمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گزینند.

	هنجار شدن میدان بدان معناست که گستره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی آن، مرزهای آن، عناصر مقیم آن، نوع ارتباط با این عناصر، و بار معنایی سوار شده بر این ~~ارتباطها~~ خصلتی تکراری، نااندیشیده، و خودکار به خود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرند. هنجار شدن میدان از سویی به پیش بینی پذیری رفتار من در قبال دیگری و قاعده مند شدنش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد، و از سوی دیگر پویایی، توسعه و تکامل خلاقانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی میدان را ناممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازد. میدانِ هنجار شده انگاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی من از دیگری را تثبیت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند، و به نهادینه شدنِ انگاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای پایدار و ثابت از من نیز می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد. هنجار شدگی میدان به ظهور پیله می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد و به نوبه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی خود سختی و ثبات پیله را تضمین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نماید.		هنجار شدن میدان بدان معناست که گستره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی آن، مرزهای آن، عناصر مقیم آن، نوع ارتباط با این عناصر، و بار معنایی سوار شده بر این ارتباط ها خصلتی تکراری، نااندیشیده، و خودکار به خود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرند. هنجار شدن میدان از سویی به پیش بینی پذیری رفتار من در قبال دیگری و قاعده مند شدنش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد، و از سوی دیگر پویایی، توسعه و تکامل خلاقانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی میدان را ناممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازد. میدانِ هنجار شده انگاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی من از دیگری را تثبیت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند، و به نهادینه شدنِ انگاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای پایدار و ثابت از من نیز می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد. هنجار شدگی میدان به ظهور [[پیله]] می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انجامد و به نوبه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی خود سختی و ثبات پیله را تضمین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نماید.

	منی که در میدان هنجارین اقامت دارد، بر مبنای معادلات ستمگری/ ستم دیدگی رفتار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. منی که در میدانی خودساخته حضور دارد، بر مبنای قواعد دستگاه اخلاقی خویش تقارن را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شکند. وجه مشترک این قواعد در میان من‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نیرومند، ~~“داد”~~ نامیده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.		منی که در میدان [[هنجارین]] اقامت دارد، بر مبنای معادلات [[ستمگری/ ستم دیدگی]] رفتار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. منی که در میدانی خودساخته حضور دارد، بر مبنای قواعد دستگاه اخلاقی خویش [[تقارن]] را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شکند. وجه مشترک این قواعد در میان من‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نیرومند، “[[داد]]” نامیده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.
			<br />
			<br />

	===گسترش میدان===		===گسترش میدان===

Mehrdad.akhavan: /* راهبرد شمشیر */

2024-07-30T03:12:44Z

راهبرد شمشیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۱۲
خط ۱۶۳:		خط ۱۶۳:
	====راهبرد شمشیر====		====راهبرد شمشیر====
	کنش اخلاقی با پیچیدگی و ظرافت و به شکلی غیرمستقیم، که در اندرکنش نزدیک با دیگری انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیرد. این راهبرد، كردارهایی را در بر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد كه خصلتی [[پیچیده]]، رمزگونه، معماآمیز، و غیرمستقیم دارند، با این وجود در اندركنش نزدیك و رویارو با دیگری انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیرند. در این حالت، دیگری كردار من را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بیند و آن را به من منسوب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كند، اما احتمالا از ماهیت دقیق آن سر در نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آورد و پیامدهای آن را درست در نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یابد. این البته بدان خاطر نیست كه من درباره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی رفتار خویش دروغ می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید، یا چیزی را واژگونه باز می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمایاند. برعكس، در مورد راهبرد شمشیر بسیار اهمیت دارد كه من صداقت و راستی را رعایت كند، و حتی در صورت لزوم به “شمشیرگونه” بودنِ كردار خویش نیز اشاره كند. با این وجود، من به دلایلی كه خود تشخیص می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد، غیرصریح بودن و نامستقیم بودنِ تاثیر كردار را، و مبهم و تفسیرپذیر بودن رفتار را ترجیح می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد، و از این رو ترجمه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی معنای كردارخویش را به دیگری واگذار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كند، بی آن كه در این مورد توضیحی بیش از اندازه دهد و دلمشغولِ شفاف سازی كامل باشد. اشارت نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای بارز از راهبرد شمشیر است، و كردارهایی مانند “هل دادن” (یعنی به هم زدن تعادل فردی كه در جایگاهی ناخوشایند اما پایدار جایگیر شده است) مثالی عملی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر از آن محسوب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.		کنش اخلاقی با پیچیدگی و ظرافت و به شکلی غیرمستقیم، که در اندرکنش نزدیک با دیگری انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیرد. این راهبرد، كردارهایی را در بر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد كه خصلتی [[پیچیده]]، رمزگونه، معماآمیز، و غیرمستقیم دارند، با این وجود در اندركنش نزدیك و رویارو با دیگری انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیرند. در این حالت، دیگری كردار من را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بیند و آن را به من منسوب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كند، اما احتمالا از ماهیت دقیق آن سر در نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آورد و پیامدهای آن را درست در نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یابد. این البته بدان خاطر نیست كه من درباره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی رفتار خویش دروغ می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید، یا چیزی را واژگونه باز می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمایاند. برعكس، در مورد راهبرد شمشیر بسیار اهمیت دارد كه من صداقت و راستی را رعایت كند، و حتی در صورت لزوم به “شمشیرگونه” بودنِ كردار خویش نیز اشاره كند. با این وجود، من به دلایلی كه خود تشخیص می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد، غیرصریح بودن و نامستقیم بودنِ تاثیر كردار را، و مبهم و تفسیرپذیر بودن رفتار را ترجیح می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد، و از این رو ترجمه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی معنای كردارخویش را به دیگری واگذار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كند، بی آن كه در این مورد توضیحی بیش از اندازه دهد و دلمشغولِ شفاف سازی كامل باشد. اشارت نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای بارز از راهبرد شمشیر است، و كردارهایی مانند “هل دادن” (یعنی به هم زدن تعادل فردی كه در جایگاهی ناخوشایند اما پایدار جایگیر شده است) مثالی عملی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر از آن محسوب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.
			<br />
	<br />		<br />

Mehrdad.akhavan: /* راهبرد نیزه */

2024-07-30T03:12:35Z

راهبرد نیزه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۱۲
خط ۱۵۸:		خط ۱۵۸:
	====راهبرد نیزه====		====راهبرد نیزه====
	[[کنش]] اخلاقی (نیکی) با راستی کامل، درآمیخته به تمامیت، و با فاصله از دیگری. این شكلی از اندركنش با دیگری است كه با راستی و صراحتی روشن و نمایان همراه است. ارتباط من و دیگری نزدیك و تنگاتنگ است، و [[دیگری]] آثار ناشی از كردار مرا درك می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كند و آن كردار را تشخیص می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد و آن را به من منسوب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كند. به این ترتیب، من راستی را نه تنها در شیوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی رفتار كردن (نیزه بازی) كه در ماهیت خود كردار ( شكلِ راست و صافِ نیزه) نیز نمایش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد. راستگویی در سخن، صراحت در دادن بازخورد و انگاره به دیگری، نمایان و “با دستهای باز و رو بازی كردن” نمودهای راهبرد نیزه هستند. دعوت كردن، پیشنهاد دادن، انگاره دادن، و بازخورد دادن نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی عملیاتی از راهبرد نیزه هستند.		[[کنش]] اخلاقی (نیکی) با راستی کامل، درآمیخته به تمامیت، و با فاصله از دیگری. این شكلی از اندركنش با دیگری است كه با راستی و صراحتی روشن و نمایان همراه است. ارتباط من و دیگری نزدیك و تنگاتنگ است، و [[دیگری]] آثار ناشی از كردار مرا درك می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كند و آن كردار را تشخیص می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد و آن را به من منسوب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌كند. به این ترتیب، من راستی را نه تنها در شیوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی رفتار كردن (نیزه بازی) كه در ماهیت خود كردار ( شكلِ راست و صافِ نیزه) نیز نمایش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد. راستگویی در سخن، صراحت در دادن بازخورد و انگاره به دیگری، نمایان و “با دستهای باز و رو بازی كردن” نمودهای راهبرد نیزه هستند. دعوت كردن، پیشنهاد دادن، انگاره دادن، و بازخورد دادن نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی عملیاتی از راهبرد نیزه هستند.
			<br />
	<br />		<br />