درباره‌ی تله - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mehrdad.akhavan: /* تله امری ذاتا پلیدنیست */

2024-07-28T15:45:40Z

تله امری ذاتا پلیدنیست

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۵
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	<br />		<br />
	<br />		<br />
	===تله امری ذاتا ~~پلیدنیست~~===		===تله امری ذاتا پلید نیست===
	از این روست که تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها چنین فراوان هستند. تله را نباید امری ذاتا پلید یا به شکلی متافیزیکی زیانمند دانست. تله – مانند بسیاری از ~~سیستمها~~ و روندهای دیگرِ جاری در سطوح چهارگانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی [[فراز]]، عنصری است که در شرایطی، برای سیستم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های برخوردار از سطح خاصی از ~~پیچیدگی،~~ کارکردی را به انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رسانند. این کارکرد در مورد سوژه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی انسانی، رام کردن اوست، و منظم، قاعده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مند کردن، و مدیریت نمودن رفتارهای وی، به شکلی که پویایی درونی نظامهای اجتماعی و فرهنگی را از حد خاصی بیشتر نکنند، و به این ترتیب عدم قطعیت حاکم بر روندهای درونی این نظامها را در آستانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای اندک و بنابراین امن، حفظ نمایند. وقتی از دید سیستمِ سوژه، یعنی از نظرگاهِ خودِ من، به موضوع بنگریم، اما، تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را اموری ناخوشایند، بیمارگونه، زیانمند و خطرناک خواهیم یافت که توانایی سوژه برای رویارویی با شرایط تنش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زا را کاهش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند، راه را بر پیچیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر شدنش، و بنابراین توسعه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی فضای حالت [[قلبم]] می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بندند، و شکل هستی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش را به وضعیتی تکراری و ایستا فرو می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کاهند. از این روست که یک منِ کامل و تمام، قاعدتا باید به دنبال از میان برداشتن تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها باشد.		از این روست که تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها چنین فراوان هستند. تله را نباید امری ذاتا پلید یا به شکلی متافیزیکی زیانمند دانست. تله – مانند بسیاری از [[سیستم]] ها و روندهای دیگرِ جاری در سطوح چهارگانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی [[فراز]]، [[عنصری]] است که در شرایطی، برای سیستم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های برخوردار از سطح خاصی از [پیچیدگی]، کارکردی را به انجام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رسانند. این کارکرد در مورد سوژه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی انسانی، رام کردن اوست، و منظم، قاعده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مند کردن، و مدیریت نمودن رفتارهای وی، به شکلی که پویایی درونی نظامهای اجتماعی و فرهنگی را از حد خاصی بیشتر نکنند، و به این ترتیب عدم قطعیت حاکم بر روندهای درونی این نظامها را در آستانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای اندک و بنابراین امن، حفظ نمایند. وقتی از دید سیستمِ سوژه، یعنی از نظرگاهِ خودِ من، به موضوع بنگریم، اما، تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را اموری ناخوشایند، بیمارگونه، زیانمند و خطرناک خواهیم یافت که توانایی سوژه برای رویارویی با شرایط تنش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زا را کاهش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند، راه را بر پیچیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر شدنش، و بنابراین توسعه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی فضای حالت [[قلبم]] می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بندند، و شکل هستی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش را به وضعیتی تکراری و ایستا فرو می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کاهند. از این روست که یک منِ کامل و تمام، قاعدتا باید به دنبال از میان برداشتن تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها باشد.
	<br />		<br />
	<br />		<br />

	===ساختار تله===		===ساختار تله===
	۴. تله، چنان که گفتیم، یک روندِ قاعده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مند است که از [[رمزگذاری]] و فهم شکاف میان شرایط موجود و مطلوب برمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیزد، در سطح زبانی رمزگذاری شده و در سطحی اجتماعی تکثیر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود، و در سطح روانی همچون نوعی ضعف فردی یا عادت و خلق و خویی ناخوشایند تجربه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد.		۴. تله، چنان که گفتیم، یک روندِ قاعده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مند است که از [[رمزگذاری]] و فهم شکاف میان شرایط موجود و مطلوب برمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیزد، در سطح زبانی رمزگذاری شده و در سطحی اجتماعی تکثیر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود، و در سطح روانی همچون نوعی ضعف فردی یا عادت و خلق و خویی ناخوشایند تجربه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد.

Mehrdad.akhavan در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۴

2024-07-28T15:44:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	مقاله ای در کتاب خردنامه		مقاله ای در کتاب خردنامه: [[جلد نخست: نوشتارهایی درباره‌ی نظریه‌ی زروان و هویت ایرانی]]

	===[[من]]===		===[[من]]===

Mehrdad.akhavan: /* بدنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله */

2024-07-28T15:43:06Z

بدنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۳
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	====بدنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله====		====بدنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله====
	چهارم: بدنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله. یک الگوی رفتاری تکراری، معمولا غیرانتخابی، و خودکار است که در پاسخگویی به تنش اجرا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و گریزِ من از تنش را ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازد. بدنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله از جنس رفتارهای قابل مشاهده و عینی است.		چهارم: بدنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله. یک الگوی رفتاری تکراری، معمولا غیرانتخابی، و خودکار است که در پاسخگویی به تنش اجرا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و گریزِ من از تنش را ممکن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازد. بدنه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله از جنس رفتارهای قابل مشاهده و عینی است.
			<br />
			<br />

			===علت نامگذاری تله===
	نام: برچسبی است که در زروان برای نامیدن تله به کار گرفته می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. نام معمولا به شخصیتی داستانی یا تاریخی اشاره می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند نماد عینی تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی مورد بحث دانسته شود. نام معمولا به داستان یا قصه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای مربوط می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که دلیل این نامگذاری را روشن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و امکان یادگیری و نمادسازی از تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را افزایش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد.		نام: برچسبی است که در زروان برای نامیدن تله به کار گرفته می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. نام معمولا به شخصیتی داستانی یا تاریخی اشاره می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند نماد عینی تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی مورد بحث دانسته شود. نام معمولا به داستان یا قصه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای مربوط می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که دلیل این نامگذاری را روشن می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و امکان یادگیری و نمادسازی از تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را افزایش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد.

	مثال: تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون ستون نشین		===مثال: تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون ستون نشین===
			====زمینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تاریخی====
			شمعون ستون نشین، نماینده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی نسلی از راهبان مسیحی بود که در قرون سوم و چهارم میلادی در قلمرو هلالی شکلی که از میانرودان تا شمال مصر کشیده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شد، و به ویژه شمال مصر و فلسطین گرانیگاهش بود، می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زیستند و از راه ریاضت کشیدن و خوارداشت تن و نیازهای زیستی نزدیکی به خداوند را تبلیغ می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردند. شمعون برای رهیدن از نیازهای مادی و جسمانی، سالهای سال را بر ستونی بلند گذراند. او در آنجا، بر قرصی کوچک که بر این ستون کار گذاشته شده بود، تابش آفتاب و باد و باران را تحمل کرد و برای مریدانش که در پای ستون گرد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌امدند موعظه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد. شمعون برای این که شبها هنگام خواب از ستون به زیر نیفتد، با زنجیر خود را به بالای آن بسته بود. وقتی پس از سالها، زنجیر در گوشت بدنش فرو رفت و زخمِ آن عفونت کرد و کرم گذاشت، شمعون شادمان شد و وقتی کرمی از بدنش بر زمین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌افتاد، آن را بر سر جایش بر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گرداند و می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گفت: از روزی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که خداوند برایتان مقرر کرده است بخورید…

	~~زمینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تاریخی: شمعون ستون نشین، نماینده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی نسلی~~ از ~~راهبان مسیحی بود که در قرون سوم~~ و ~~چهارم میلادی در قلمرو هلالی شکلی~~ که ~~از میانرودان تا شمال مصر کشیده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شد، و~~ به ~~ویژه شمال مصر~~ و ~~فلسطین گرانیگاهش بود، می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زیستند~~ و ~~از راه ریاضت کشیدن~~ و ~~خوارداشت تن~~ و ~~نیازهای زیستی نزدیکی به خداوند را تبلیغ می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردند~~. ~~شمعون~~ برای ~~رهیدن از نیازهای مادی~~ و جسمانی، سالهای سال را بر ستونی بلند گذراند. او در آنجا، بر قرصی کوچک که بر این ستون کار گذاشته شده بود، تابش آفتاب و ~~باد~~ و ~~باران را تحمل کرد~~ و ~~برای مریدانش که در پای ستون گرد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌امدند موعظه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد~~. ~~شمعون برای این که شبها هنگام خواب از ستون~~ به ~~زیر نیفتد، با زنجیر خود را~~ به ~~بالای آن بسته بود. وقتی پس از سالها، زنجیر~~ در ~~گوشت بدنش فرو رفت~~ و ~~زخمِ آن عفونت کرد~~ و ~~کرم گذاشت، شمعون شادمان شد~~ و وقتی کرمی از بدنش بر زمین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌افتاد، آن را بر سر جایش بر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گرداند و می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گفت: از روزی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که خداوند برایتان مقرر کرده است بخورید…		====تنش====
			در تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون، تنش پایه عبارت است از کشمکش میان نیروها و رانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سطح زیستی و روانی– که به بقا و لذت گرایش دارند- و انگیزه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سطح اجتماعی و فرهنگی که به قدرت و معنا متصل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند. از آنجا که تعویق لذت در سطح روانی کلیدی برای دستیابی به انضباط است، و همین انضباط می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند به زایش قدرت و معنا – و اگر درونزاد باشد به لذت و بقا- بینجامد، -از دیرباز، یکی از راه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های دستیابی به متغیرهای مرکزی سطوح بالاترِ فراز، انکار و طرد خواستهای سطح پایین دانسته می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شده است. تنش به بیان دقیقتر، به کشمکش میان خواستهای صورتبندی شده توسط من – که معمولا در سطوح زیستی و روانی قرار دارند – است، و خواستهایی که توسط نظام اجتماعی و فرامن رمزگذاری می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند.

	~~تنش:~~ در تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون، ~~تنش پایه~~ عبارت است از ~~کشمکش میان نیروها و رانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های~~ سطح زیستی و ~~روانی– که به بقا و لذت گرایش دارند- و انگیزه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های~~ سطح اجتماعی ~~و فرهنگی که به~~ قدرت و ~~معنا متصل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند~~. ~~از آنجا~~ که ~~تعویق لذت~~ در ~~سطح روانی کلیدی~~ برای دستیابی به ~~انضباط است،~~ و ~~همین انضباط می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند به زایش~~ قدرت و ~~معنا – و اگر درونزاد باشد~~ به ~~لذت~~ و ~~بقا- بینجامد، -از دیرباز، یکی از راه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های دستیابی به متغیرهای مرکزی سطوح بالاترِ فراز، انکار~~ و ~~طرد خواستهای سطح پایین~~ دانسته ~~می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شده است~~. ~~تنش~~ به ~~بیان~~ دقیقتر، ~~به کشمکش میان خواستهای صورتبندی شده توسط من – که معمولا~~ در ~~سطوح زیستی و روانی~~ قرار ~~دارند – است،~~ و ~~خواستهایی که توسط نظام~~ اجتماعی ~~و فرامن رمزگذاری می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند~~.		====ماشه====
			ماشه در تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون، عبارت است از رویارویی با هر نوع لذتی که به سطح زیستی مربوط باشد، و نمایش آن در سطح اجتماعی با شکلی از کاهش قدرت و اعتبار اجتماعی همراه باشد. با توجه به این که نمایش انضباط در نظامهای اجتماعی روشی برای کسب اعتبار و دستیابی به اقتدار و مشروعیت در سلسله مراتب قدرت و سطوح تصمیم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری جمعی به شمار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رود، الگویی عام در تمام جوامع انسانی به چشم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خورد که بر مبنای آن نمایش ندادنِ لذت، یا نمایشِ تعویق لذت، که به سادگی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند در قالب ریاضت جمع بسته شود، دستمایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تعریف اعتبار و و اقتدار اجتماعی دانسته می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. به این ترتیب، هرکس که کمتر لذت ببرد، یا به عبارت دقیقتر، بتواند کمتر لذت ببرد، بیشتر قابل احترام است، قابل اعتمادتر است، و حق بیشتری برای تصمیم گرفتن در مورد امور جمعی دارد. بر این مبنا، ماشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون در جایی قرار دارد که لذت به شکلی عریان مشاهده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود، بر مبنای پیش فرضهای این تله شماتت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد، و قدرت اجتماعی بر مبنای آن تولید شده یا مورد تخطئه واقع می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

	ماشه: ماشه در تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون، عبارت است از رویارویی با هر نوع لذتی که به سطح زیستی مربوط باشد، و نمایش آن در سطح اجتماعی با شکلی از کاهش قدرت و اعتبار اجتماعی همراه باشد. با توجه به این که نمایش انضباط در نظامهای اجتماعی روشی برای کسب اعتبار و دستیابی به اقتدار و مشروعیت در سلسله مراتب قدرت و سطوح تصمیم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری جمعی به شمار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رود، الگویی عام در تمام جوامع انسانی به چشم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خورد که بر مبنای آن نمایش ندادنِ لذت، یا نمایشِ تعویق لذت، که به سادگی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند در قالب ریاضت جمع بسته شود، دستمایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تعریف اعتبار و و اقتدار اجتماعی دانسته می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. به این ترتیب، هرکس که کمتر لذت ببرد، یا به عبارت دقیقتر، بتواند کمتر لذت ببرد، بیشتر قابل احترام است، قابل اعتمادتر است، و حق بیشتری برای تصمیم گرفتن در مورد امور جمعی دارد. بر این مبنا، ماشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون در جایی قرار دارد که لذت به شکلی عریان مشاهده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود، بر مبنای پیش فرضهای این تله شماتت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد، و قدرت اجتماعی بر مبنای آن تولید شده یا مورد تخطئه واقع می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.		===ویژگیهای تکمیلی===

	~~ویژگیهای تکمیلی~~		====الف) الگوی مرکززدایی====
			تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون با تفکیک کردن متغیرهای بنیادین سطح خرد –زیستی و روانی- از سطح کلان – اجتماعی و فرهنگی- شکلی از تعارض درونی را در سیستم من به وجود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آورد که باید در نهایت با ترجیح یکی از این دو بر دیگری از میان برود. با توجه به پیش فرضِ نهفته در تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون – یعنی ناهمخوانی، تمایز و جدایی ذاتی دو عرصه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی زمینی و آسمانی- آشتی و سازگاری میان این دو رده از متغیرهای بنیادین ناممکن فرض می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و در نتیجه سیستم من به جدال به عناصری در درون خود بر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیزد. در نتیجه فرآیند تعویق لذت را، که در حالت اولیه و و خالص خود ارزشمند و زاینده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی انضباط است، به شکلی افراطی از انکار لذت و ستایش رنج منتهی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد.

	~~الف~~) ~~الگوی مرکززدایی: تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون با تفکیک کردن متغیرهای بنیادین سطح خرد –زیستی و~~ روانی~~- از سطح کلان –~~ اجتماعی و فرهنگی- شکلی از تعارض درونی را در سیستم من به وجود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آورد که باید در نهایت با ترجیح یکی از این دو بر دیگری از میان برود. با توجه به پیش فرضِ نهفته در تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی شمعون – یعنی ناهمخوانی، تمایز و جدایی ذاتی دو عرصه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی زمینی و آسمانی- ~~آشتی و سازگاری میان این دو رده از متغیرهای بنیادین ناممکن فرض می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود و در نتیجه سیستم~~ من به جدال به عناصری در درون خود بر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیزد. در نتیجه فرآیند تعویق لذت را، که در حالت اولیه و و خالص خود ارزشمند و ~~زاینده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی انضباط است، به شکلی افراطی از انکار~~ لذت ~~و ستایش~~ رنج ~~منتهی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گردد~~.		====ب) جم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اصلی====
			زمینی/ آسمانی، نیاز/ ارضای نیاز، عالی/ پست، زیستی-روانی/ اجتماعی- فرهنگی، من/ فرامن، اکنون/ آینده، و لذت/ رنج.

	ب) جم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اصلی: زمینی/ آسمانی، نیاز/ ارضای نیاز، عالی/ پست، زیستی-روانی/ اجتماعی- فرهنگی، من/ فرامن، اکنون/ آینده، و لذت/ رنج.		====پ) شیوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی رمزگذاری====
			توهم این تله می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند یکی از گزاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های زیر باشد:
	پ) شیوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی رمزگذاری: توهم این تله می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند یکی از گزاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های زیر باشد:

	الف) هستی به دو بخشِ ذاتا متمایز و آشتی ناپذیرِ مادی/ پست/ حیوانی و معنوی/ آسمانی/ الهی تقسیم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.		الف) هستی به دو بخشِ ذاتا متمایز و آشتی ناپذیرِ مادی/ پست/ حیوانی و معنوی/ آسمانی/ الهی تقسیم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

Mehrdad.akhavan: /* تنش،علت وجودی */

2024-07-28T15:39:08Z

تنش،علت وجودی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۹
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	ساختار تله از این بخشها تشکیل یافته است:		ساختار تله از این بخشها تشکیل یافته است:
	====[[تنش]]~~،علت~~ وجودی====		====[[تنش]]، علت وجودی====
	نخست: [[تنش]]، عامل برانگیزاننده و علت وجودی تله است. تله در واکنش به یک تنش مرکزی پدید می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آید. از این رو می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان به ازای هر تله یک تنش بنیادین را تشخیص داد، و معمولا به ازای هر تنش بنیادین طیفی از تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را شناسایی کرد.		نخست: [[تنش]]، عامل برانگیزاننده و علت وجودی تله است. تله در واکنش به یک تنش مرکزی پدید می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آید. از این رو می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان به ازای هر تله یک تنش بنیادین را تشخیص داد، و معمولا به ازای هر تنش بنیادین طیفی از تله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را شناسایی کرد.
	<br />		<br />

Mehrdad.akhavan: صفحه‌ای جدید حاوی «مقاله ای در کتاب خردنامه ===من=== ۱. من، نظامی است پیچیده، خودسازمانده...» ایجاد کرد

2024-07-28T15:38:36Z

صفحه‌ای جدید حاوی «مقاله ای در کتاب خردنامه ===من=== ۱. من، نظامی است پیچیده، خودسازمانده...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات