نمایش مبدأ برای تفاوت نظریه زروان با لومان

تمایز دیدگاه لومان با چشمانداز پیشنهادی ما در اینجاست که از دید ما زیربنا و روبنا معنای چندانی ندارد. چهار لایه ای که در قالب فراز پیشنهاد کردیم و آن را جایگزینِ دو سطح آگاهی و ارتباطیِ لومان میدانیم، سطوحی توصیفی هستند و هیچیک دارای تقدم یا تأخرِ هستی شناسانه نسبت به دیگری نیست. 
<br />

'''سلطه پساساختارگرایان بر لومان'''
<br />

همگان در این مورد توافق دارند که تحلیل رخدادهای لایه ی اجتماعی تنها با پیشفرض گرفتنِ رابطه ی میان من و دیگری ممکن میشود. اما از دید لومان، این من و دیگری، یا این ارتباط میان سوژه های انسانی، امری ثانویه است که از دل خودِ ساختارهای زبانی مشتق میشود. به این ترتیب، نگرش لومان را میتوان به دیدگاه [[پساساختارگرایان]] و حتی هواداران واسازی مانند دِریدا نزدیک دانست.

 
از دید لومان، «سطح حقیقی» در معنا عبارت است از بُعدی که در آن نشانگان و نمادهای زبانی به امری بیرونی و عینی ارجاع می دهند. از نظر او این امرِ بیرونی و عینی حقیقت و عینیتی راستین ندارد، بلکه خود مشتق هایی از روابط چرخه ای و بازگشتیِ درون نظام معنایی هستند. به عبارت دیگر، آنچه عینیت پنداشته می شود از نظر لومان، امری سطحی و تراوش شده از دلِ نظام های زبانی است. 
<br />

به هر صورت بُعد حقیقی، سطحی از معنا را برمیسازد که از آن تعبیر به [[واقعیت]] میشود. این همان سطحی است که مردم، [[نماد]]ها و علایمی را که در آن به کار می گیرند، به حقیقتی بیرونی منسوب می کنند و این شبکه ی امور عینی پنداشته شده، زمینه ای است که تثبیت و مشروعیتِ معناهای نهفته در نشانگان را ممکن می سازد. اما بُعد زمانی ناشی از تعمیم و صورتبندی پویاییِ دایمی سیستمها در تقابل با محیط اطرافشان است. 
<br />