نمایش مبدأ برای زبان الگویی از پردازش اطلاعات است

==='''چهارم: زبان الگویی از پردازش اطلاعات است'''=== 
تردیدی نیست که "ارتباط"، در معنای عام تکاملی و جانورشناسانه اش، و همچنین زبان در معنای دقیقتر و باریکترِ جامعه شناسانه اش، الگوهایی از مدیریت '''[[پردازش اطلاعات]]''' هستند. 
<br />

====کلیدواژه های اطلاعاتی==== 
* '''بیت'''، یکای پایه ایست که شمردن شکستهای تقارن را ممکن می سازد. چون هر دامنه ای از [[اطلاعات]] را میتوان در قالب گامهای پیاپیِ شکسته شدنِ تقارنهایی دوتایی صورتبندی کرد
* [[تقارن]] به عناصر، روابطی یا رخدادهایی اشاره می کند که احتمال بروزشان در جهان خارج به صورت بخت هایی همانند و موقعیتهایی یکسان نمود پیدا کند. 
* اطلاعات، زمانی پدید میآید که این همسانی نقض شود و در میان موقعیت های رقیبِ همانند، تمایزی پدید آید. این تمایز در قالب "[[شکست تقارن]]" فهمیده میشود و رمزگذاریِ آن، به پیدایش نظامهای زبانی و نشانگانی منتهی میگردد. 
* '''رمزگان'''، شیوه ی سازماندهی و اشاره کردن به شکستهای تقارنِ پیاپی است. 
<br />

====ارجاع====
* جهانی که ما در آن زندگی می کنیم و کلیت [[من ـ دیگری - جهان|زیستجهان]] ی که در نظام ادراکی ما [[بازنمایی]] میشود، مجموعه ای از شکست [[تقارن|شکستهای تقارنِ]] بسیار پردامنه، پرشمار و فراگیر است. 
* در هر مقطع زمانی، بینهایت حالت متفاوت برای هستی وجود دارد که در حالت پایه نسبت به یکدیگر وضعیتی متقارن دارند. 

* اینکه جهان از لحظه ی اکنون تا لحظه ی اکنون به علاوه ی یک ثانیه بعد، به کدام موقعیت منتهی شود، به مجموعه ای از شکستهای تقارنِ گوناگون مربوط میشود که ما آن را در قالب روابط علّی می فهمیم.

* به این ترتیب، زبان روشی است برای رمزگذاری و پیکربندی تمایزهایی که اتفاقاً در داخل خودِ نظامِ زبانی باید بازنمایی گردد و نمایش داده شود تا به ساختاری شفاف و روشن و انتقال پذیر منتهی گردد. 
* این رمزگذاریِ درونی در موجوداتی که نظام ارتباطی ساده و دستگاه عصبیِ به نسبت مقدماتی ای دارند، با [[ارجاع]] مستقیم به جهان خارج ممکن میشود. 

* به عنوان مثال، نگاه میمونی که به شکارچی خیره میشود، برای همنوعانش برهانی قاطع است تا وجود شکارچی را تشخیص دهند، یا حالت چهره ی جانوری که خشم یا ترس را در خود نمایان میسازد برای جانور دیگری که او را مشاهده میکند کافی است تا حالت درونی و وضعیت روانی وی را حدس بزند. 
* چنین چیزی در زبانِ انسانی، که به شکلی بسیار بغرنج تر، رمزگذاری افراطی و مجددی را در مورد خودِ رمزگان به انجام میرساند، دیده نمیشود.
<br />


====رمزگذاری لایه لایه====
* ما با یک نظام رمزگانِ [[سیستم خودسازمانده|خودسازمانده]] و [[سیستم خودارجاع|خودارجاع]] روبه رو هستیم؛ یعنی نظامی که به صورت یک مجموعه ی منسجم و [[جبر - اختیار|خودمختار]] و [[سیستم بسته|بسته]] عمل میکند. 
* مجموعه ای که خودِ ساز و کارِ رمزگذاری را بار دیگر رمزگذاری می کند و به خودِ [[فرآيند]] ارجاع، ارجاع می دهد و به این ترتیب در سطوحی بالنده و توسعه یابنده لایه هایی تازه از [[نماد]]های جدید و ارجاعهای ثانویه را پدید می آورد. 
* به این ترتیب [[بازنمایی]] شکستهای تقارن در جهانِ اطرافِ ذهن شناسنده، آنگاه که زبان حضور داشته باشد، به انبوهی از شکستهای تقارن درونزاد و [[مرکزدار ؛ مرکز زدوده|خودمدار]]انه می انجامد که تراکمی از [[اطلاعات]] را در رمزگانی [[سلسله مراتب|لایه لایه]] و [[سیستم پیچیده|پیچیده]] پدید میآورد. 

* زبان با توانایی شگفت انگیزِش برای [[ارجاع]] دادن به خود، این خودبسندگی نظام نمادین از امر نموده شده را تکمیل میکند، و [[ایستایی ـ پویایی|پویایی]] کمابیش مستقل و خودبسنده ای را در سپهری از نشانگان جاری میسازد.