نمایش مبدأ برای اهمیت عدد سی و سه در میان هندوایرانیان

در بندِ‌ دهم یسنه‌ی نخست،‌ آنگاه که دومین موج از صورتبندی امور قدسی پایان یافته و ضرورت جمع‌بندی‌ای احساس شده،‌ این عبارت را می‌بینیم که:‌ «ستایش به جا می‌آورم همه‌ی این رَدان (پیشوایان) را که سی و سه رَدان اشونی‌اند.»


[...] عدد سی و سه، در دینِ‌ کهن هندوایرانی اهمیت زیادی داشته است. چون هند و ایرانیان باستان به جهانی سه‌لایه‌ای باور داشتند که از زمین، هوا و آسمان تشکیل یافته و در هریک از آن‌ها منزلگاه یازده ایزدِ مهم بود.  به همین دلیل هم در متون ودایی از سی و سه ایزد مهم نام برده شده است.


<small>وکیلی، شروین. ''اسطوره‌شناسی ایزدان ایرانی''. نشر شورآفرین، تهران، ۱۳۹۵ (ص ۴۱)</small>