ویکی زروان - مشارکت‌های کاربر [fa]

لذت های راستین - دروغین - زیستی

2022-05-31T20:25:00Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل سه لذت'''===
راهبرد لذت مى تواند به سه نوع لذتِ راستین، دروغین و زیستى بینجامد.
معیار تفکیک این سه نوع لذت، ارتباطشان با [[بقا]]، [[قدرت]] و [[معنا]]ست. به این شکل که:
:'''الف)''' '''لذت های طبیعى''' از برآورده شدن نیازهاى زیستشناختى (خوردن، خوابیدن، تولید مثل، و...)حاصل مى شوند. این لذ تها معمولا در سطح خودآگاه معناى چندانى را حمل نمى کنند، هرچند قواعد سطح اجتماعى مدام معناهایى [[هنجار - ناهنجار|هنجارین]] را بدان تحمیل میکند. این لذتها اشباع پذیر، فیزیولوژیک و از نظر تکاملی بسیار دیرینه و کهنسال هستند و به طور مستقیم با بقا پیوند میخورند.

 
:'''ب)''' '''لذت های راستین''' از [[پردازش اطلاعات]] برمی آیند و بنابراین لزوماً ساختاری معنایی را حمل می کنند. تمام مسیرهای این شکل از لذت، به لحاظ تکاملی از لذتهاى طبیعى مشتق شده اند. سرچشمه ى این پاداشها را مىتوان به سه ردهی حسی (تجربه ى هنرى)، حرکتى (ورزش و بازى)، یا پردازشى (ارتباط انسانى، دانش اندوزى، حل معما) تقسیم کرد.
 

:'''ج)''' '''لذت هاى دروغین''' که خصلتى بیوشیمیایى دارند و از تأثیر سمها بر مراکز عصبی تولید لذت ناشی میشوند. اعتیاد به مواد مخدر مشهورترین نمونه ى این نوع لذات است. این مسیرها از بسط تصادفى و حشوآمیزِ سیستم پاداش دهنده ى عصبى ما پدید آمده اند، و نوعى انحراف بیوشیمیایى هستند.

==='''لذتگرايی خام'''===
:میزان و مقدار لذت در واحد زمان اهمیت دارد، نه مقدار آن در کل عمر و یا کیفیتش.

==='''[[تله]] ی معتاد'''===
لذات دروغین به دلیل تراکم زیادشان در واحد زمان بر بقیه ترجیح دارند.
در نتیجه بقا، معنا و حجم کلى لذت در عمر، به بهاى بیشینه کردن لذت در لحظه از دست مى روند.

==='''لذت گريزی استعلايی'''===
:لذت های زیستی به دلیل پیوندشان با کالبد و نیازهای [[بدن]]ی ماهیتی نکوهیده و پست و حیوانی دارند و باید طرد شوند، تا راه برای دستیابی به لذت های معنامدارِ راستین هموار گردد. این قاعده معمولا با اصل بقای لذت همراه است.

==='''[[تله]] ی [[مرتاض]]'''===
:باید لذات طبیعى را به نفع لذتهاى راستین، یا کل لذت را به نفع معنا کنار گذاشت.

==='''[[راهبرد]] [[بودا]]'''===
:بیشینه کردن کل لذت و کمینه نمودن کل رنج از راه ترکیب لذت زیستى و راستین و طرد لذت دروغین.

==='''پرسش'''===
* این سه نوع لذت بر اساس چه متغیرهایی از هم تفکیک میشوند؟
* آیا میتوان آنها را به سطوح گوناگون [[فراز]] مربوط دانست؟
* آیا اعتیادهایی رفتاری مانند قماربازی و عادت به [[بازی - جدی|بازی]] های رایانه ای را هم می توان نوعی لذت دروغین دانست؟
* آیا ساز و کارهای عصبی این سه نوع لذت همسان هستند؟

==='''تمرین'''===
* چه سهمی از لذتی که می برید راستین، زیستی و دروغین است؟
* آیا لذت دروغین باعث مهار و کاسته شدن از سایر لذتها میشود؟
[[File:66.JPG|center]]

پرونده:66.JPG

2022-05-31T20:24:43Z

Fatemeh.shahbazi: در حال ویرایش لذت های راستین - دروغین - زیستی (بخش)

در حال ویرایش لذت های راستین - دروغین - زیستی (بخش)

راهبرد لذت - گریزراه رنج

2022-05-31T20:22:53Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل لذت'''===
* من در [[سطح روانی]] گزینش های رفتاری اش را طوری سازماندهی میکند که مقدار [[لذت]] دریافتی را بیشینه و میزان رنج را کمینه نماید.
* سازماندهی رفتار برای دستیابی به این [[هدف]]، به ظهور مسیرها و روشهایی جاافتاده و [[تکرارشونده]] منتهی میشود.
* این [[راهبرد]]های لذت، شیوه اى از رفتارِ منتهى به پاداش است که در رفتار [[من]] نهادینه شده است.
* این راهبردها به مسیرها و [[خطراهه]] هایی آشنا و پیموده شده در [[فضای حالت]] لذتِ من می مانند.
* فضای حالتی که کلیتِ لذت های تجربه شده یا ناشده، شناخته شده یا ناشناخته، و مجاز یا غیر مجاز را در بر میگیرد.
* راهبرد لذت، [[خطراهه]] هاى مجاز و غیرمجازِ دستیابی به لذت را در این فضا از هم متمایز مى کند و میتوان آن را شکلی از عملیاتى شده از این فضا دانست که در قالب کردارها و برنامه هاى رفتارىِ هدفمند نمود مى یابد.

==='''اصل بقای لذت'''===
* این باور که میزان کلی لذتِ قابل دستیابی (در افراد، زمانها، و سراسر عمر) محدود است، به چروکیده شدنِ فضای حالت مجاز و محدود ماندن راهبردهای لذت منته ی میشود.
* یکی از مشتق های این اصل آن است که راهبرد لذت بدیهى، طبیعى و پرسش ناپذیر است.
* در نتیجه بخشهاى غیرمجاز، ناشناخته، مطرود، و ممنوعِ فضای حالت لذت، خطرناک و نامعقول و بد قلمداد میشوند.

==='''[[تله]] ی [[زاهد]]'''===
* پیروی از این پیشفرض که برای دستیابی به هر لذتی باید لذتهای دیگر را طرد و سرکوب کرد، به قناعت و فقرِ اندوخته ی لذت در سطح روانی منتهی میشود.
* ساختهاى قدرت حاکم بر تعیین شکل فضاى حالت رفتارى هرگز مشاهده و نقد نمى شود، و در نتیجه فضاى حالت پاداش انعطاف و قابلیت
* توسعه ى خود را از دست مى دهد.

==='''[[راهبرد]] [[حافظ]]'''===
: راهبردهای لذت به لحاظ نظری نامحدود هستند و آزادی من برای آزمودنشان هیچ مهار و محدودیتی جز انتخابهای درونی خودِ من ندارد.

==='''پرسش'''===
* چرا راهبردهای لذت چنین محدود و الگوهایش چنین ساده و تکراری است؟
* چه قواعدی در سطح اجتماعی و روانی آزمودن راهبردهای تازه ی لذت بردن یا مسیرهای جدیدِ پرهیز از رنج را مهار میکنند؟ چرا؟
* آیا معیارهایی عام وجود دارد که بتوان بر مبنای آن در مورد راهبردهای لذتِ دیگری داوری کرد؟

==='''تمرین'''===
* راهبردهای لذت خود را ترسیم کنید. مرزها و محدوده های همسایه ی آن را شناسایی کنید و دریابید که در چه نقاطی لذتهای مجاز و غیرمجاز با مرزی از هم تفکیک میشوند؟
* چگونگی تثبیت این راهبردها در خود را ریشه شناسی کنید.
* چه الگوهایى از لذت بردن در طبقات اجتماعى یا اقوام و تمدنهای دیگر به نظرتانچندشآور، زشت، حیوانى و غیراخلاقى مى رسد؟
* چرا چنین است؟
* چه بخشهایى از راهبرد لذت شما احتمالا برای ایشان اینگونه مى نماید؟
[[File:65.JPG|center]]

پرونده:65.JPG

2022-05-31T20:22:34Z

Fatemeh.shahbazi: راهبرد لذت - گریزراه رنج

راهبرد لذت - گریزراه رنج

گفتار - گفتگوی درون

2022-05-31T20:21:23Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل گفتوگو'''===
* زبان، نظامی از نشانگان ـ معانی است که برای ارتباط میان من و دیگری [[تکامل]] یافته است.
* بنابراین گفتوگو و سخن تنها در زمانی کارآیی دارند که توسط من تولید شده و انتقال معنایی به [[دیگری]] را آماج کرده باشند.
* با این وجود، بخش مهمی از روندهای پردازشیِ منتهی به انتخابهای رفتاری، زیر سایه ی شکلی از گفتوگو انجام می پذیرد که در آن من با من سخن میگوید و دیگری اصولا غایب است. این شکل از کاربردِ زبان را '''گفتوگوی درونی''' مینامیم.
* گفتوگوی درونی در دوران نوزادی و کودکی به عنوان ابزاری برای درونی ساختن زبان و تسلط بر آن کاربرد دارد. اما پس از چیرگی من بر زبان و مسلط شدن بر ارتباط های نمادین با دیگری، کاربرد آن تنها به ظهور زنجیره هایی غیرضروری، ناکارآمد و محدود کننده منتهی میشود که [[فرآیند]] [[پردازش اطلاعات]] [[خودآگاه]] را به طور دایم [[رمزگذاری]] میکند و به این ترتیب آن را کند ساخته و به نمادهای زبانی فرو میکاهد.
* در گفتوگوی درونی من دو پاره شده و یک بخش از آن با بخشی دیگر که نماینده ی «دیگریِ تعمیم یافته» است، سخن میگوید.

==='''زبانمداری'''===
* [[تفکر]] همان سخن گفتنِ خاموش است.
* تنها شکلی از اندیشه اصالت و ارزش دارد که به زبان تبدیل شود و در قالبی کاملا خودآگاه بیان گردد.

==='''[[تله]] ی [[کَرپَن]]'''===
* بدنه ی اصلی اندیشه به خاطر ترجمه ناپذیری یا [[فرو کاسته نشدن]] به زبان، بی استفاده باقی می مانند و در نتیجه [[ددستگاه انتخابگر]] من با فشرده و چروکیده شدن بر محورِ کوچکِ زبان و گفتوگوی درونی، در عمل از کار کردن باز می ایستد و ناگزیر از قواعد اجتماعی و [[هنجار - ناهنجار|هنجارینِ]] پیش تنیده در زبان پیروی می کند.
* زبانى شدن تفکر، و غلبه ى شیوه ى ارتباطىِ [[من - دیگری]] بر مجراى ساده تر و زیربنایى ترِ اندرکنش من ـ من، باعث میشود امکان اندیشیدن به چیزهایى ناگفتنى از میان برود.
 

==='''[[راهبرد]] [[بیدل]]'''===
:بازی با زبان و فروکشیدنش در زمینه ی تصاویر و قلمروی فرازبانی، تمرکز بر اشکال دیگر اندیشیدن در شرایط حدی و گریختن از گرانش زبانمداری.

==='''پرسش'''===
* گفتوگوی درونی از نظر ساختاری چه شباهتی با گفتوگوی عادی دارد؟
* دیگریِ تعمیم یافته ای که شنونده ی گفتوگوی درونی است، از کجا آمده است؟
* آیا میتوان بدون گفتوگوی درونی به چیزی خاص فکر کرد؟
* بچه قبل از یادگیرى زبان چگونه مى اندیشد؟
* چرا به هنگام تنهایى گفتوگوى درونى شدیدتر مى شود؟
* در چه شرایطى گفتوگوى درونى متوقف مىشود؟
* در این شرایط رفتارمن تا حدى هنجارین است؟
* چرا در شرایطی بحرانی که خطری نمایان میشود یا تصمیم گیری سریع و شتابزده و در عین حال دقیق ضرورت مییابد، گفتوگوی درونی از میان میرود؟

==='''تمرین'''===
* چطور فکر مى کنید؟
* آیا با خود حرف مىزنید یا تصاویرى را پیش چشم مجسم مىکنید؟
* به خود چه مى گویید که پیشاپیش آن را نمى دانستید؟
[[File:64.JPG|center]]

پرونده:64.JPG

2022-05-31T20:20:34Z

Fatemeh.shahbazi: گفتار - گفتگوی درون

گفتار - گفتگوی درون

ترس - دلیری

2022-05-31T20:19:23Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل ترس'''===
عدم [[تمامیت - ناتمامیت|تمامیتِ]] ناشى از [[تنش]]، در قالب ترس در درون [[آشکارگی-بازنمایی|سیستم عاطفی ـ هیجانی]] [[بازنمایی]] مى شود.
 
چهار شکل از ترس وجود دارد: '''دلهره'''، '''نگرانى'''، '''اضطراب''' و '''دغدغه'''. 

این چهار شکل از ترس، همگى به امر مبهمى به نام '''خطر''' اشاره دارند و بر مبناى اهمیت، معنا، خاستگاه، شکلِ ارجاع و احتمالِ بروز از هم تفکیک مى شوند.
 
:'''اهمیت'''، میزان [[قلبم]] کاهش یافته در اثر تنش را نشان مى دهد.

:'''معنا'''، به اختلالِ ناشى از تنش در نظام [[آشکارگی-بازنمایی|بازنمایى و آشکارگی]] [[دستگاه شناسنده]] اشاره دارد

:'''خاستگاه''' تنش را به [[من ـ دیگری - جهان|من، دیگرى یا جهان]] منسوب مى کند.

:'''احتمال'''، نشانگر چشماندازِ آمارىِ وقوع خطر ــ یعنى احتمالِ کاهش قلبم در آینده ــ است.

عدم تمامیتِ بازنمایى شده در قالبِ ترس، خود شکلى از [[حضور- غیاب|غیاب]] است. 

غیاب هاى اصلىِ پیشاروى من عبارتند از
* [[زندگی - مرگ|مرگ]]،
* [[کشمکش - همکاری|بی اعتمادی]]
* [[نظم- آشفتگی|آشوب]]
 

اینهابه ترتیب به ناتمامیتِ ناشی از [کمال - جاودانگی|ناپایداری] و شکنندگیِ من ، ناتمامیتِ برخاسته از [[عدم قطعیت]] در بازیهای [برنده - بازنده|برنده ـ برنده]] در [[دیگری]]، و ناتمامیتِ نهفته در [[سامان - آشوب|بی قانونی]] و [[نامفهوم بودن]] روندهای حاکم بر جهان ناشی میشود. 

ترس، به خاطرِ تمرکزش بر زمان [[آینده]]، باعث ریشه کنى ناتمامیت از [[اکنون]] مى شود و بنابراین بختِ [[چیرگی - غلبه|چیرگى]] بر آن را از بین مى برد. در نتیجه باعث [[کنش - عمل|انفعال کنشگر]] مى شود، و موضوع خود ــ عدم تمامیت ــ را به خاطراتِ گذشته یا آرزوهای آینده پیوند مىزند.
 
واکنش معمول در برابر ترس، پناه بردن به خاطرات خوشایند (واکنش گذشته محور) یا خیالبافى (واکنش آینده محور) است. در هر دو حال عدم تمامیت به دلیل تحقق نیافتنِ کنشی که باید در اکنون انجام گیرد، تداوم مى یابد
 
همگام با پیچیده تر شدن نظام هاى فرهنگى، تنوع و گستره ى معنایىِ «تنش/ ترس»ها افزایش مى یابد.
بسط فضاى حالت تنشها از چرخه ى زیر ناشی میشود:
«انباشت [[اطلاعات]] درباره ى غیابها ←←← پیچیده تر شدن فنون پیشگیرى و چیرگى بر تنشها ←←← رمزگذارى تنشهاى نو»
 
 
ترس یکی از عواطف و احساساتی است که بر [[دستگاه انتخابگر]] اثر میگذارد. سیستم عواطف [[جفت متضاد معنایی|جفتهای متضاد]] دیگری مانند [[عقلانیت - عواطف|شادمانی ـ غم]]، [[عقلانیت - عواطف|خشم ـ شکیبایی]]، [[عقلانیت - عواطف|شگفتی ـ خوگیری]]، [[مهر - کین]] را داراست که به همین ترتیب بر تصمیم گیریهای من تأثیر می گذارند.

==='''توهمِ غیاب امر ترسناک'''===
* ترس امرى شرم آور، غیرقابل کنترل و حاشیه اى است.
* تنشِ ترسآور امرى دوردست، جسته وگریخته و پرهیبت است که بر مبناى قواعدى عادلانه، جبرى و از پیش تعیین شده حادث مى شود.
* در نتیجه، میتوان با انکارِ غیابِ نهفته در هسته ی مرکزی ترس، آن را از میان برد.

==='''[[تله]] ی [[چَشماگ]]'''===
* انکار کردنِ غیابها، امکانِ شناسایىِ دقیق ماهیت تنشها و بنابراین سازگارى با آن را از میان مى برد.
* به دلیل از میان رفتنِ گرانیگاهِ معنایىِ صدور تنشها، مبارزه با آنها نیز معنازدایى شده است.
* در نتیجه همگام با پیچیده تر شدن نظام فرهنگى، دلیری ــ به معنای درآویختن مستقیم با غیابِ ترسناک ــ دشوارتر و نامحتمل تر میشود.

==='''[[راهبرد]] [[اسفنديار]]'''===
: رویارویی مستقیم با تنش و موضوع غیاب، حتی اگر در شرایطی مخاطره انگیز انجام پذیرد، امکانی است برای بازآفرینیِ دلیری، که محور [[میدان - هنگامه - آوردگاه|جنگ]] ــ یعنی لبه ی زایش [[معنا]] در من ــ محسوب میشود.

==='''پرسش'''===
* سازوکارهای عصبشناختیِ پشتیبان ترس چه هستند؟
* چرا و چگونه موضوع ترس در [[سطح اجتماعی]] تعمیم مییابد و [[دوشاخه‌زايى‌|شاخه شاخه]] میشود؟
* آیا میتوان ترسهای روزمره را پوششی [[رمزگذاری]] شده و دروغین دانست که ترسهایی راستین و بنیادین را در زیر برچسب های خود پنهان میکنند؟
* بختِ یک انسان عادی برای لمسِ روزانه ی ترسهای ناشی از [[تنش عادی - تنش بنیادین|تنشهای بنیادین]] ــ مرگ، بی اعتمادی، آشوب ــ چقدر است؟

==='''تمرین'''===
* از چه مى ترسید؟
* سه تا از ترسناکترین چیزهایى را که مىشناسید فهرست کنید.
* چگونه براى چیرگى بر آنها از پناه بردن به گذشته یا آینده سود مى بردهاید؟
* کل [[فضاى حالت]] ترسهایتان را ترسیم کنید و جایگیرى موضوع هاى ترسِ گوناگونِ خود را بر این فضا از هم تفکیک نمایید.
* محتواى چهار عنصرِ دلهره، اضطراب، نگرانى و دغدغه تان را در هفته ى گذشته مشخص کنید و فهرستى از موضوع آنها تهیه نمایید.
* بیشتر مقیم کدام بخش از فضاى حالت ترس هستید؟
[[File:63.JPG|center]]

پرونده:63.JPG

2022-05-31T20:19:07Z

Fatemeh.shahbazi: ترس دلیری

ترس دلیری

عقلانیت - عواطف

2022-05-31T20:17:46Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل پردازشگرهای موازی'''===
* ذهن در سطح پردازشهای خودآگاه به دو سیستمِ متمایزِ '''عقلانی ـ استدلالی''' و '''عاطفی ـ هیجانی''' مجهز است.
* این دو خاستگاه های تکاملی متفاوتی دارند، با شیوه هایی گوناگون [[پردازش اطلاعات|پردازش]] و ارزیابی می کنند، و در نقاطی متمایز از مغز تمرکز یافته اند.
* '''عقلانیت'''، که از نظر تکاملی نیز جدیدتر است، الگوى سازمان یافتگىِ زبانمحور، خودآگاه، نقدپذیر و خطىِ شناخت است.
* سیستم عقلانی داده ها را گام به گام، طی فرآیندی خودآگاه و به نسبت کند پردازش میکند، اما به خاطر همین پله پله بودنِ تحلیل، و امکان [[بازنمایی]] هر پله در زبان، روند کار [[خودآگاه- ناخودآگاه|خودآگاه]] است و گامهای استدلال روشن و نقدپذیر میباشد.
* '''عواطف و احساسات''' شکلى کیفى، مبهم، چندپهلو و نیمه خودآگاه از سازماندهى شناخت است.
* این سیستم قدیمیتر است، به شکلی غیرزبانی و بنابراین [[خودآگاه- ناخودآگاه|نیمه خودآگاه ـ ناخودآگاه]] کار میکند و تصمیم گیری و پردازش را در گامهایی موازی و همزمان و شتابزده به انجام می رساند.
* از این رو تنها دستاورد آن خودآگاه میشود و بدنه اش از دایره ی خودآگاهی و [[رمزگذاری]] در زبان خارج است.
* این سیستم حال و وضع و خلق وخو (مانند خشم و ترس و شادی و...) را تعیین میکند که همانا حالتِ پردازش داده ها و وضعیت عمومی سیستم من را نشان می دهد.
 

==='''عقلگرايی خام'''===
: تنها راه تصمیمگیری و تحلیل داده ها عقلانی است.
 

==='''[[تله]] ی [[ناگهیس]]'''===
* پردازشهای عاطفی ـ هیجانی، به خاطر بی ارزش شمرده شدن، کارآیی خود را در [[فرآيند]] تصمیم گیری و انتخاب گزینه های رفتاری پیشاروی من از دست میدهند.
* [[داوری - قضاوت|داوری]] به دلیل فلج شدنِ دستگاه عاطفی ـ هیجانی، کارآیی خود را از دست میدهد.

==='''[[راهبرد]] [[سپندارمذ]]'''===
:پردازش عاطفی و هیجانی در شرایطی که نیاز به پردازش سریع و فراگیر و کلگرا وجود دارد، اولویت می یابد و در سایر موارد همچون پشتیبان و پردازنده ای کمکی در کنار سیستم عقلانی ـ استدلالی به کارکرد خود ادامه می دهد.

==='''احساساتیگری خام'''===
* تنها راه تصمیم گیری و دستیابی به [[حقیقت]]، احساسات و عواطف است.
* هرچه با احساسات و هیجانها متصل نباشد غیراصیل، سرد، غیرانسانى و دروغین است.

==='''[[تله]] ی [[ساوول]]'''===
* تمرکز بر عواطف و هیجانها و نادیده انگاشتن عقلانیت به محروم شدنِ من از روندهای تصمیمگیریِ شفاف و خودآگاه و دقیق منتهی میشود.
* ناکارآمد شدنِ دستگاه عقلانی ـ استدلالی به فلج شدن روند [[داوری]] درست منجر میشود.

==='''[[راهبرد]] [[شهريور]]'''===
* ترکیب هر دو توانایی پردازشی به شکلی که هر یک کاستی های دیگری را تکمیل کند.
* بهره جویی از پاسخ های مبهم اما سریع و فراگیرِ هیجانی، در کنار روندهای دقیق و مستدل عقلانی برای انتخابِ گزینه های رفتاری بهینه.
* تأکید بر راهبردهای عقلانی در شرایطی که پردازشی شفاف و دقیق و نقدپذیر مورد نیاز است، و حفظ کارآیی دستگاه عقلانی در شرایطی بحرانی که اولویت پردازشی به سوی سیستم عاطفی ـ هیجانی متمایل میشود.

==='''پرسش'''===
* چرا این دو سیستمِ مجزا برای انتخابگری تکامل یافته اند؟
* جایگاه هریک از آنها در مغز آدمی کجاست؟
* چرا یکی از آنها با زبان پیوند خورده است؟
* آیا میتوان این دو شیوه را به دو [[سطح زیستی]] ـ [[روانی]] و [[اجتماعی]] ـ [[فرهنگی]] مربوط دانست؟
* نامهایى که به عواطف و حالات هیجانی نسبت مى دهند تا چه حدى شامل و فراگیر است؟

==='''تمرین'''===
* یک تصمیم مهم زندگی خود را به خاطر بیاورید، چه سهمی از این تصمیم گیری زیر تأثیر عواطف و هیجانها و چه بخشی از آن متأثر از استدلال عقلانی بوده است؟
* یک انتخاب رفتاریِ ساده را که هماکنون با آن روبه رو هستید به همین ترتیب تحلیل کنید. آیا میتوان تنها با یکی از این سیستمها تصمیمگیری کرد؟
* اگر چنین کنیم، تجربه ی شخصیمان از رفتاری که در پیش میگیریم، چه ایرادی دارد؟
[[File:62.JPG|center]]

پرونده:62.JPG

2022-05-31T20:17:29Z

Fatemeh.shahbazi: عقلانیت عواطف

عقلانیت عواطف

آرمان - هدف - برنامه - نقشه

2022-05-31T20:16:00Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل چهار مقیاسِ خواست'''===
:'''خواست'''، آن الگویی از [[شکست تقارن|شکسته شدن تقارن]] رفتارى است که من آن را برگزیده باشد.
:خواست بسته به ارتباطی که با زمان پیدا میکند، در چهار مقیاسِ گوناگون نمود می یابد. 

'''آرمان'''
* دوردست ترین سطحِ خواست، '''آرمان''' است که از سویی به [[زمان بیکرانه]] ([[اکنون]]) و از سوی دیگر به افقی دست نیافتنی در آینده مربوط میشود.
* آرمان ساختاری شعارگونه و مبهم دارد و معانی غایی و [[تنشهای بنیادینِ]] رویاروی من را صورتبندی میکند. به طوری که با پیش چشم داشتنِ آن بتوان خواستهای گوناگون را سازماندهی و متحد ساخت و در جبهه ای خاص و روشن [[میدان - هنگامه - آوردگاه|جنگید]].
* پس آرمان، [[جذب کننده]] ى [[معنا]]یى [[خطراهه]] ى عمر من، و محور معنایى [[خودانگاره]] است.
* آرمان آن خواست بزرگ، دوردست، مبهم و دست نیافتنى ای است که کل هدف ها و برنامه ها و نقشه ها را در قالبى منسجم سازماندهى مى کند و به زندگى من معنا مى بخشد.

'''هدف'''
* بلندمدت ترین خواستها، '''هدف''' نامیده میشوند.
* اهداف متکثر اما کم شمار هستند و جهت گیری های عمومی فرد در زمانه ای طولانی چند ساله را تعیین میکنند.
* هدفِ واقعی ساختاری دقیق و روشن دارد و با معیارها و سنجه هایی عینی قابل ارزیابی است.
* همگرایی اهداف و ظهور مرکز تنها در حضور آرمان ممکن میشود.

'''برنامه'''
* خواست در بازه هایی میانمدت در قالب '''برنامه''' نمود می یابد.
* برنامه ها روندهایی گام به گام، دقیق، روشن و پیاپی هستند که به شکلی موازی و در شمار بسیار و جهت هایی گوناگون اجرا میشوند.
* برنامه ها در پیوند با هم خوشه هایی همگرا را تشکیل میدهند که هرکدامشان به برآورده شدنِ هدفی می انجامد.

'''نقشه'''
* کوتاه مدتترین خواستها، '''نقشه''' نام دارند.
* نقشه ها در دوره هایی چند ساعته تا چند روزه اجرا می شوند و شماری بسیار و پراکنشی فراوان دارند.
* نقشه ها اجزای بنیادینِ تشکیل دهنده ی برنامه ها و تنها بخشهای ملموس و عملیاتیِ خواست هستند که در دسترس من قرار دارند.

==='''مرکززدودگی'''===
این پیشفرض چندین عنصرِ بانفوذ دارد. 

: '''الف)''' رده ای از توهم های نهفته در آن به آرمان مربوط میشوند.
* هسته ی مرکزی این توهم بر تحقیر و خوارداشت آرمان یا خودانگاره مبتنی است.
* از سویی ممکن است من تا آن پایه توانمند، پرعظمت، مهم یا خردمند دانسته نشود که شایستگی آرمانى بزرگ را داشته باشد.
* از سوی دیگر، ممکن است این خوارداشت متوجه خودِ آرمان شود.
* بر مبنای این فرض، از آنجا که آرمانها را افراد مى سازند، هیچ آرمانى عینیت خارجى ندارد و بنابراین اهمیت، عظمت و قدرت کافى براى جلب توجه من را ندارد.

: '''ب)'''شکلی دیگر از مرکززدایی به اهداف و برنامه ها مربوط میشود.
* در این حالت، باید به تمام [[وضعیت موجود - وضعیت مطلوب|وضعیتهاى مطلوبِ]] قابل مشاهده در مقطع زمانى دست یافت.
* این بدان معناست که اولویت بندى، تقسیم بندى اهداف بر مبناى درجه ى اهمیت نیازشان، و محک زدنِ سطح واقعگرایى اهداف در نظر گرفته نمى شود و من در هر لحظه مى کوشد تا تمام حالتهاى مطلوبِ پیش رویش را به شکلى سازمان نیافته تسخیر کند.
* هدف هایی که به این ترتیب مسخ شده باشند، [[موزاییک گونه]] و ناسازگار، معمولا ناخودآگاه، تزیین شده با نمادهای زبانی، محافظه کار و [[هنجار - ناهنجار|هنجارگونه]] هستند.

==='''[[تله]] ی نجس'''===
* برخورد نامتمرکز و غیرهدفمند با خواستهای پراکنده و واگرا به [[مرکزدار - مرکز زدوده|مرکززدایی]] از من می انجامد.
* از سویی ممکن است همزور بودنِ خواستهای ناهمخوان به انفعال و ناتوانی در جهتگیرى بینجامد.
* از سوی دیگر چه بسا تلاش برای ارضای تمام شاخه هاى زاییده شده در [[فضاى حالت]] نیاز، به هدر رفتن منابع بینجامد.
* در شرایط حاد، من میکوشد تا چندین راهکار [[لذت]] متعارض را همزمان انتخاب کند و در نتیجه دستخوش شکاف ا و گسست هایی در [[دستگاه کنشگر|سیستمِ کنشگر]] و [[دستگاه انتخابگر|انتخابگر]]ش میشود.

==='''[[راهبرد]] [[رستم]]'''===
:برخورد با هستى، به مثابه «[[جهان همچون اراده و خواست]]». قبولِ این که تنها تفاوت [[قهرمان]] با آدم عادى، آن است که آدم عادى شجاعتِ قهرمان بودن را ندارد، اما قهرمان شجاعت آدم عادى نبودن را دارد. در نتیجه خواستِ عظمت، بخش عمده ى عظمت خواست است.

==='''پرسش'''===
* مرکز چگونه از دل آرمان زاده میشود؟
* آیا ممکن است در یک من کلیت اهداف و برنامه ها و نقشه ها بدون استثنا در راستای آرمان سازمان یافته باشند؟
* ارتباط میان معنای کردارها و سازمان یافتگی شان در پیوند با آرمان چیست؟

==='''تمرین'''===
* چه مى خواهید؟
* خواستهایتان را بر مبناى متغیرهاى زمان، دقت، اولویت بندى، دامنه، محتوا و موضوع رده بندى کنید. بر مبناى این سیاهه تشخیص دهید مهمترین خواستى که در لحظه دارید چیست؟
* آرمانتانچیست؟ آن را در یک جمله بنویسید.
* شیوهى اتصال آرمانتان را با اهداف، برنامه و نقشه هایتان مشخص کنید.
* احمقانهترین و پرعظمت ترین آرمانى که در اطرافیانتان مى بینید چیست؟
* چرا احمقانه یا پرعظمت مىنماید؟
* آرمان شما از کدام زاویه احمقانه یا پرعظمت به نظر میرسد؟
* چقدر احمقانه است اگر کسى آرمانش را به این دلیل که به نظر شما احمقانه مى رسد، تغییر دهد
[[File:61.JPG|center]]

پرونده:61.JPG

2022-05-31T20:15:44Z

Fatemeh.shahbazi: آرمان هدف برنامه نقشه

آرمان هدف برنامه نقشه

اَشَوَن ـ اَشْموغ

2022-05-31T20:11:38Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل اَشَه'''===
آن الگوهایی از هماهنگی و قانونمندی که در قالبِ نظم حاکم بر [[هستی]] بازنمایی میشوند، '''اشه''' نام میگیرند.
من ها بر اساس ارتباطی که با اشه برقرار میکنند، به دو رده ی '''اشون''' و '''اشموغ''' تقسیم میشوند.

==='''خطای پذيرش دروغ'''===
این تصور که نسبیت شناخت یا ناتوانی ما از دستیابی به حقیقت مطلق، مجوزی کافی برای همارز دانستنِ حقیقت و دروغ است و غیرقطعی بودنِ دریافت ما از قوانین حاکم بر هستی، بهانه ای کافی برای نادیده انگاشتنِ آن مختصری است که میدانیم.

==='''[[تله]] ی اشموغ'''===
من، با نادیده انگاشتن اشه، بر خلاف سیر عمومی هستی رفتار میکند و در نتیجه از سویی [[قلبم]] را در خود و [[دیگری]] کاهش داده و از سوی دیگر [[پرنم]] را می افزاید.

==='''[[راهبرد]] اَشَوَن'''===
من با محترم شمردن آن بخشی از اشه که قابل درک است، و توسعه ی نقادانه ی شناختی که از آن دارد، قواعد عمومی یادشده را برای افزایش قلبم مورد استفاده قرار می دهد.

==='''پرسش'''===
* چرا مفهوم اشه در ایران به عنصری دینی تبدیل شده است؟
* آیا میتوان اشه را با قانون طبیعت که در علوم تجربی صورتبندی شده یکی گرفت؟

==='''تمرین'''===
* یک اشموغ و یک اشون را در میان نزدیکان خویش بیابید و دلیل این تشخیص و پیامدهای ارتباط خاص هریک از ایشان با اشه را تحلیل کنید.
[[File:60.JPG|center]]

پرونده:60.JPG

2022-05-31T20:11:01Z

Fatemeh.shahbazi: شناسنده انتخابگر کنشگر

شناسنده انتخابگر کنشگر

خرد- بی خردی

2022-05-31T20:09:44Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل سه چهرگیِ خرد'''===
شناختِ خودآگاه که در ابتدای کار از [[بازنمایی]] برخاسته است، در قالب خرد صورتبندی مى شود، که سه سطحِ متفاوت دارد:
 

:'''نخست''': '''دانش'''، که با گردآوری، رده بندی، سازماندهی و ترکیب داده های حسی و فهم همراه است و کاملا در قلمروی بازنمایی میگنجد.
* دانش را مى توان داراى دو محورِ فرهنگ نامه اى یا مهارتى دانست.
::'''الف)‌''' دانش مهارتى در قالب رفتار ظهور مى کند
::'''ب)‌''' دانش فرهنگنامه اى در قالب بیان ظهور مى کند.
 

* مهارت های وابسته به دانش لایه هاى گوناگونى دارد که عبارتند از:
# حفظ کردن
# فهمیدن
# بازگو کردن
# به کار بستن
# نقد کردن
# نوسازى
 

* دانش مى تواند توسط دو راهبرد کمى یا کیفى گردآورى و سازماندهى شود.
 

:'''دوم''': '''بینش'''، که عبارت است از ترکیب دانش های گوناگون با یکدیگر و دستیابی به چارچوبی فراگیر و عمومی درباره ی شکل عمومیِ هستی.
* بینش در مرز [[بازنمایی]] و [[آشکارگی-بازنمایی|آشکارگی]] قرار دارد، اما بدنه ی اصلی اش از بازنمایی تشکیل شده است.
* بینش، الگوى سازماندهى دانش در یک نظام معنایى همسازگار است و درجه ى انسجام و یکپارچگى نسبى بخشهاى گوناگون بازنمایى ما از جهان خارج را نشان میدهد.
* بینش به فهمیدن و تفسیر کردن روندهاى حاکم بر [[من ـ دیگری - جهان|من/ جهان/ دیگرى]]، و بنابراین پیشبینى کردن مى انجامد.
* بینش شیوه ى مفصلبندى عناصر دانایى است، و شیوه ى جذب و ذخیره ى دانش را تعیین مى کند.
 

:'''سومین''' و پیچیده ترین مرتبه، '''فرزانش''' است که عبارت است از یکپارچه شدنِ بازنمایی و آشکارگی و پیوند خوردنِ [[دانایی ـ هنر -اخلاق|دانایی]] با [[راهبرد]]های رفتاری و الگوهای [[کنش]]، و بنابراین همان شیوه ى اتصال دانش و بینش براى مدیریت رفتار است.
* فرزانش شکلی از دانایی است که هر سه [[دستگاه شناسنده]] و [[دستگاه انتخابگر|انتخابگر]] و [[دستگاه کنشگر|کنشگر]] را با هم ترکیب کرده و یگانه میسازد.
 

==='''قناعت در خرد'''===
* این توهم که دانایی تا سطحی خاص کافی و بسنده است و فرا رفتن از آن به سردرگمی، دیوانگی، ناکارآیی، یا هر شکل دیگری از کاهش [[قلبم]] منتهی میشود.
* چنین تصوری از خرد راه را بر ارتقای دانش به بینش به فرزانش میبندد و بدنه ی دانایی را به مجموعه ای گسسته و ناهمساز از حسها و فهمهای نامنسجم تبدیل می نماید.
 

==='''[[تله]] ی [[برج عاج]]'''===
این باور که دانایی به خودىِ خود هدف است و نباید آن را به عملکردهاى دنیوى و راهبردهای رفتاری آلوده کرد، به گسیختگى رابطه ى میان دانش، بینش و رفتار می انجامد و بنابراین مانع دستیابی به بینش و فرزانش میشود.

==='''گسستگی شناختی'''===
:انسجام عناصر دانایى اهمیتى ندارد، تنها حجم، یا تنها عمق آن مهم است.

==='''[[تله]] ی چاه ـ اقیانوس'''===
تله ای که از گیر افتادنِ [[دستگاه شناسنده|دستگاه شناسایی]] در یکی از دو قطبِ عناصر یا [[رخداد|روابطِ سیستم]] دانایی ناشی می شود.
:'''الف)‌''' در یکی از قطبها، گستره ی دانایی به اقیانوسی با عمق یک وجب تبدیل میشود. یعنی حجم زیادى از دانسته های نامنسجم و بى ربط به هم در زمینه ی دانایی انباشته میشود.
 
:'''ب)‌'''در قطبِ دیگر، این فضا به چاهی میماند با دهانه ی یک وجب، یعنی در مورد چیزهایی بسیار جزئی و اندک [[اطلاعات]]ی بسیار دقیق و سنجیده وجود دارد.

در حالت اول من در مورد همه چیز، در حد هیچ «مى داند»، در حالی که وضع دوم هنگامی پیش میآید که من در مورد هیچ چیز، تقریباً همه چیز مى داند.
 

==='''[[راهبرد]] ابن سینا'''===
# ایجاد فرادستگاهى براى سازماندهى، نقد و تصمیم گیرى درباره ى محتوای [[دانایی ـ هنر -اخلاق|دانایى]]
# ترکیب کردن [[راهبرد]] کمى و کیفى، براى دستیابىِ همزمان به [[تخصص]] و دیدگاهى جامع، و ردیابى مداومِ اثر [[دانایی ـ هنر -اخلاق|دانایى]] در کارآیى من براى مدیریت [[من ـ دیگری - جهان|من، دیگرى و جهان]].

==='''پرسش'''===
* آیا دانش و بینش و فرزانش از نظر کیفی با هم تفاوت دارند؟
* نمودهای هریک چگونه در رفتار فرد آشکار میشود؟
* هر یک از حوزههای یاد شده چگونه در شناختشناسیِ جدید صورتبندی میشوند؟

==='''تمرین'''===
* [[فضاى حالت]] دانایى خودتان را نقشه بردارى کنید.
* اولویت اول و دومِ خود را براى حفر چاه انتخاب
* کنید و براى رسیدن به آن یک برنامهى زمانى دقیق تنظیم نمایید.
* حوزهى تخصصىِ دانشتان چیست؟
* از خواندن و دانستن چه چیزهایى لذت مى برید؟
* مهمترین سوالى که در زندگىتان دارى چیست؟
* ده تا از مهمترین پرسشهایتان را بنویسید
[[File:59.JPG|center]]

پرونده:59.JPG

2022-05-31T20:09:35Z

Fatemeh.shahbazi: خرد-بی خردی

خرد-بی خردی

خودآگاه- ناخودآگاه

2022-05-31T20:07:34Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل آگاهی'''===
* بازنمایی جهان پیرامون در درون سیستمِ زنده را '''آگاهی''' مینامیم.
* آگاهی سطوحی بسیار متنوع از [[پردازش اطلاعات]] را در بر می گیرد که میتوانند با سخت افزارهای مولکولی، سلولی، یا شبکه ی عصبی پشتیبانی شوند.
* آگاهی لزوماً به ساده سازی، [[رده بندی]] و [[رمزگذاری]] محرکهای جاری در محیط سیستم منتهی میشود.
* تمام سیستم های زنده بخشی از [[فرآیند]]های درونی خود را نیز همچون متغیرهایی بیرونی در نظر میگیرند. بنابراین، آگاهی از همان ابتدا رگه هایی از [[بازنمایی]] زمینه ی درونی [[سیستم]] را نیز در خود حمل می کند.
* در صورتی که آگاهی بر روی خود بازتابانده شود و روندهای درونی خود را بازنمایی و رمزگذاری کند، '''خودآگاهی''' ایجاد میشود.
 

* خودآگاهی شکلی ویژه از آگاهی است که رمزگذاری و صورتبندی و فهمِ بخشی از خودِ آگاهی را به انجام می رساند.
* مشهورترین ابزار رمزگذاری خودآگاهی در [[سطح اجتماعی]]، [[گفتار نخست: چیستی زبان|زبان]] است.
* بنابراین ناخودآگاه، مجموعه ى [[فرآیند]]هاى ذهنى ایست که در سطح زبانى رمزگذارى نشود و تنها یک حلقه ى بازنمایى ذهنى داشته باشد. در مقابل شالوده ى خودآگاهى نتیجه ى بازنمایى مجددِ امور بازنمایى شده در سطح نشانه هاى زبانى است، هرچند به آن محدود نمیشود.
* تبدیل داده هاى خودآگاه به ناخودآگاه و برعکس، بر مبناى متغیرهایى مانند [[حالت آگاهى]]، [[پنجره ى توجه]]، [[سطح هوشیارى]]، اهمیت [[محتواى آگاهى]] و [[تنش]] زا بودنِ آن تنظیم مى شود.
 
 

* پردازش ناخودآگاه بخش عمده ى کنشهاى ذهنى را در بر مى گیرد و تنها جزئى بسیار ناچیز از روندهاى پردازشىِ مغز در قالب [[ادراک
خودآگاه]] رمزبندى مى شود.
* پردازش ناخودآگاه خزانه ى اصلىِ انباشت و زایش نوآوریهاى ذهنى و [[تکرار - خلاقیت|خلاقیت]] است
 

==='''توهم اصالت خودآگاهی'''===
* از آنجا که خودآگاهی تنها بخشِ در دسترس آگاهیِ زبانمدارِ اجتماعی شده است، تجربه ی زیسته ی من در [[سطح اجتماعی]] [[سطح روانی|روانی]] توسط محتوای خودآگاهی تسخیر میشود.
* از این رو، این پیشفرضِ نادرست بدیهی و ملموس مینماید که آگاهی و ادراک در کل چیزی جز خودآگاهی نیست.
* مشتق های دیگری از این ارجمند دانستن خودآگاهی نیز وجود دارد. مثلا این که خودآگاهی مهمترین، یا قابل اعتمادترین یا گسترده ترین شکل از آگاهی است.
 

==='''توهم اصالت ناخودآگاه'''===
:ناخودآگاه بخشى مرموز، غیرقابل شناسایى، جادویى و فراطبیعى از ذهن است، که همه ی روندهای [[سطح روانی]] با ارجاع به آن قابل توجیه است.

==='''[[تله]] ی فرويد'''===
:تمام پرسشهای بی پاسخ در [[سطح روانی]] با منسوب کردنشان به متغیری مبهم، فراگیر، همه کاره و ناملموس به نام ناخودآگاه تفسیر میگردند.

==='''[[راهبرد]] مولانا'''===
: دستیابی به تعادلی میان پردازش خودآگاه و ناخودآگاه، از راه ابراز نمادین و زبانى نتایج حاصل از [[تکرار - خلاقیت|خلاقیت]] هاى ناخودآگاه.

==='''پرسش'''===
* ناخودآگاه در چه شرایطی لمس و شناسایی میشود؟
* آیا میتوان ناخودآگاه را بازنمایی کرد؟
* یا این که این حوزه تنها از راه آشکارگی ادراک میشود؟
* در چه شرایطى یک مسأله ى عملیاتى یا معماى شناختى به طور ناگهانى حل مى شود؟ این الگوى جرقه زدنِ ذهنى چه ویژگیهایى دارد؟ در حالت عادى با این جرقه ها چه مى کنید؟
* عناصر فرهنگىِ آشنایى که از این جرقه ها برخاسته اند چه ساختارى دارند؟

==='''تمرین'''===
* یکى از این جرقه هاى شهودى و برخاسته از ناخودآگاه را شکار کنید و ببینید چگونه مى توان آن را به محتوایى خودآگاه تبدیل کرد؟ یک روند روانی را چندان پیگیری کنید تا دنباله اش در ابهامِ قلمروی ناخودآگاه گم شود
[[File:58.JPG|center]]

پرونده:58.JPG

2022-05-31T20:07:15Z

Fatemeh.shahbazi: خودآگاه-ناخودآگاه

خودآگاه-ناخودآگاه

حس - فهم

2022-05-31T20:04:52Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل ادراک'''===
* [[دستگاه شناسنده]] ورودی های خود را از مجرای گیرنده های حسی دریافت میکند و با سازماندهی، طبقه بندی، و [[پردازش اطلاعات|پردازش]] این داده ها تصویری از [[هستی]] را بازآفرینی میکند.
* داده های خامی که از مجرای گیرنده هایی مانند چشم و گوش دریافت میشوند، شناخت حسی را ممکن می سازند.
* داده های برخاسته از [[پردازش اطلاعات|پردازش]]این ادراکهای حسی، مفاهیم را بر میسازند و خوشه های همبسته از محرکهای حسی را به مفاهیم بدل میسازند.
* دروندادِ دستگاه شناسنده از این حسها و مفهوم ها تشکیل یافته است.

==='''واقعگرايی/ ذهنگرايی خام'''===
:باور به یکی از این دو قطبِ افراطی: دستگاه شناسنده ی ما تصویری واقعی و منطبق با هستیِ بیرونی را پدید می آورد، به اصیل و واقعی پنداشتنِ داده های حسی یا محتوای مفاهیم منتهی میشود، یا آن که این دستگاه تصویری ساختگی و توهم آمیز و کامالا برکنده شده از [[واقعیت]] بیرونی را تولید میکند.

==='''[[تله]] ی [[اَکومن]]'''===
* این فرض که ارزش و اهمیتِ شناسایی آن است که با واقعیت بیرونی تطابقی کامل دارد و انعکاسی درست و دقیق از ذات هستی محسوب میشود، به ستایش حسِ خام و خوار شمردنِ دستاوردهای فهم می انجامد.
* دستگاه شناسنده با این فرض که پردازش درونیِ منتهی به فهم نوعی تحریف و انحراف از حسِ خالص و اصیل است، کارکردِ آن را مورد بی توجهی قرار داده و سازوکارهایش را فلج می سازد.
 

==='''[[راهبرد]] [[بهمن]]'''===
* تأکید بر ارزش و اهمیت فهم در روند شناسایی، بدون نادیده انگاشتن اهمیت داده های حسی که ماده ی خام این [[پردازش اطلاعات|پردازش]] را فراهم می آورند.
* پذیرش این که داده های حسی و مفاهیم در یک پایه توسط دستگاه شناسنده پدید می آیند، و درک این که ما دامنه ای انتخاب شده، کوچک و محدود از کلیت محرکهای حسی را دریافت میکنیم و برای استخراج مفاهیم، پردازشی خاص، ساده سازنده و تقریبی را بر آن تحمیل میکنیم، به فروتنی در حوزه ی شناخت و قبولِ ناهمگونیِ شناسایی و امر شناخته شده منتهی میشود.

==='''[[تله]] ی دروغ'''===
* ارج نهادن بیش از حد بر فهم، باعث میشود حس امری موهوم و سبک و بی مایه پنداشته شود.
* بنابراین در مواردی که نتایج فهم مدارانه با شواهد آشکارِ حسی در تعارض قرار می گیرند، داده های ملموس نادیده انگاشته میشوند و تصورات ذهنی فرد جایگزین آنها میشود.

==='''[[راهبرد]] [[اَشَه]]'''===
* تأکید بر اهمیت داده های حسی، که تنها دروازه ی اتصال دستگاه شناسنده به هستیِ بیرونی است.
* توجه به ارزش داده های خام حسی برای تصحیح و بازبینی دستاوردهای ناشی از فهم، بدون نادیده انگاشتنِ احتمال خطا در حس، و محدودیتهای ذاتیِ حاکم بر آن.

==='''پرسش'''===
* دامنه ی ادراک حسی در مورد حواس اصلی کدام است؟
* چرا هریک از حواس بر این محدوده ی خاص تنظیم و متمرکز شده اند؟
* آیا سپهر حس در آدمی و سایر جانوران قابل مقایسه است؟
* محتوای فهم و الگوی پردازش است که داده های حسی را تعیین میکند یا برعکس؟
* آیا میتوان هر دو این برداشت های فروکاهنده ی حس به فهم یا برعکس را مردود دانست؟
* چه پیشنهادی قدرت رقابت با این دو حالت را دارد؟

==='''تمرین'''===
* ساده ترین و بدیهی ترین چیزی را که بیرون از خودتان می شناسید در نظر بگیرید، داده های حسی و محتوای فهمِ تنیده شده در آن را از هم تفکیک کنید.
* در مورد شناخت خودتان حس و فهم چگونه با هم پیوند میخورند
[[File:57.JPG|center]]

پرونده:57.JPG

2022-05-31T20:04:20Z

Fatemeh.shahbazi: حس فهم

حس فهم

شناسنده - انتخابگر - کنشگر

2022-05-31T20:03:08Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل سه چهرگی روان'''===
در سطح روانی نظام پایه، سیستم شخصیتی [[من]] است که از سه [[زیرسیستم]] اصلی تشکیل یافته است:
:'''نخست:''' زیر سیستم شناسنده که داده های حسی را از جهان خارج دریافت کرده و با پردازش آن تصویری از [[هستی]] را پدید می آورد،
:'''دوم:''' [[دستگاه انتخابگر]] که محتوای [[قلبم]] [[چیز]]ها و [[رخداد]]ها را ارزیابی میکند و به ارزشداوری در مورد افراد و کردارها دست می یازد. این زیرسیستم همین کار را در مورد گزینه های رفتاری پیشاروی [[سیستم]] نیز به انجام میرساند و به این ترتیب تصمیم گیری در مورد رفتارِ بعدی من را نیز بر عهده دارد.
:'''سوم:''' زیرسیستم کنشگر راهبردهای رفتاری برای اجرای این گزینه ی رفتاری را تشخیص داده، ناوبری کرده، و مدیریت می نماید.

==='''دوانگاری'''===
* باور به این که من از دو بعدِ متمایزِ جسم و روح تشکیل یافته، باعث میشود تا [[سطح روانی]] نکاویده و تحلیل ناشده باقی بماند و روندها و جریانهای درونی آن مبهم و تاریک فرض شوند.
* نسخه ای مدرن از این توهم آن است که متغیری بنیادین اما دسترسی ناپذیر و سخت مبهم ـ مانند ناخودآگاه ـ را به عنوان جانشینی برای روحِ سنتی فرض کنیم و بخش عمده ی کارکردهای روانی را به آن نسبت دهیم.

==='''[[تله]] ی [[کَسْويش]]'''===
:تفکیک نکردن سه زیرسیستم سطح روانی و دست نیافتن به مدلی در مورد سازوکارهای جاری در آن، سطح روانی را از دسترس تحلیل و مدیریت دور میسازد.

==='''[[راهبرد]] [[چیستا]]'''===
:درهم تنیده دانستنِ [[گیتی]] و [[مینو]] به یکپارچگی [[ساختار]] و [[کارکرد]] سطح روانی و سایر سطوح منتهی میشود و به این شکل راه بر فهم سطح روانی و زیرسیستمهای آن گشوده میگردد.

==='''پرسش'''===
* چرا این سه زیرسیستم برای سطح روانی در نظر گرفته شده اند؟
* آیا ما به ازای آن را در جانوران نیز میتوان تشخیص داد؟
* آیا میتوان زیرسیستمهای دیگری را نیز به این مجموعه افزود یا یکی از آنها را به دیگران فرو کاست؟
* آیا میتوان هریک از این بخشها را به منطقه ی خاصی از دستگاه عصبی مربوط دانست و جای آن را بر کالبدِ [[سطح زیستی]] نشان داد؟

==='''تمرین'''===
* یک کردار ساده ی خود و دیگران را در نظر بگیرید و مسیرهای روانی منتهی به بروز آن را تحلیل کنید.
* آیا مدل سه چهره ی روان برای فهم آن کارآیی دارد؟
[[File:56.JPG|center]]

پرونده:56.JPG

2022-05-31T20:02:47Z

Fatemeh.shahbazi: شناسنده انتخابگر کنشگر

شناسنده انتخابگر کنشگر

والد - کودک

2022-05-31T20:01:20Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل تمايز تنش مدارانه ی زيستجهان'''===
* [[تنش]]، نیروى تفکیک کننده ى [[من ـ دیگری - جهان|سه قلمرو زیستجهان]] است.
* نخستین [[تنش]] در من، هنگامى رخ مى دهد که شرایط [[تقارن|همگن]] درون رحمى آشفته مى شود و منِ نوزاد پس از به دنیا آمدن با جهانى روبه رو مى شود که مانند جهان رحِم همه ى خواسته هایش را برآورده نمى کند.
 

* به این شکل همزمان با نخستین گریه ها، جهان براى نوزاد شکاف مى خورد و به یک بخشِ خواهنده، آشنا، مرکزى و مهم ('''[[من]]''') و یک محیط پیرامونىِ بیگانه، فرعى، ترسناک و ناخوشایند (دیگری + جهان) تقسیم مى شود.
* '''والد''' ــ معمولا مادر ــ بخشى از جهان است که نیازهاى نوزاد را برطرف مى کند و حضورش شرط ارضاى [[نیاز - ناز|نیاز]] است.
* به این ترتیب، به تدریج [[جهان]] هم به دو قطبِ [[دوستی - دشمنی|دوست]]/ مهم/ آشنا/ پاداش دهنده (والد) و بقیه ى جهان شکسته مى شود.
 

* والد در این مرحله [[نماد]] [[حضور- غیاب|حضور]] اراده اى خودمختار در فراسوى من است و به تدریج به شکلى انتزاعى به همه ى عناصر خودمختار محیطى منسوب مى شود و [[دیگری]] نام مى گیرد.
* من، هنگامى که امکان درک [[تنش]]، نیازمندى و پاداش گیرندگىِ والد را به رسیمت شناخت، بر حضور [[دیگری]] آگاهى یافته است.
* [[حضور- غیاب|حضور]] و [[حضور- غیاب|غیاب]] والد/ مادر تعیین کننده ى برآورده شدن یا نشدنِ [[نیاز - ناز|نیاز]]هاى نوزاد است. به این ترتیب، نوسان بین این دو، نخستین [[تنش]] ها را براى نوزاد ایجاد مى کند.
* مشاهده ى [[تکرار - خلاقیت|تکرار]] در رفتار دیگرى، و جانشینى همیشگىِ [[حضور- غیاب|غیاب]] با [[حضور- غیاب|حضور]]، من را به اقتدار و نیکخواهى دیگرى مطمئن مى کند، و به این شکل شرایط غیاب به کمک یقینى ذهنى بر کوتاه بودن این دوره تحمل پذیر مى شود. این یقین را اعتماد مى نامیم.
 

* نوزاد براى اتصال به والد در زمان غیاب، و تحکیم اعتماد، تهیاى میان خودش و والد را به کمک «چیزها» پر مى کند.
* این روندِ تجزیه شدنِ [[مهروند]] به [[چیز]]ها، و انباشته شدنِ تهیا توسط [[مِهْرَوَند- پديده|پدیده]] هاى ساخته شده توسط ابزارهاى حسى را [[شكست پدیده]] مى نامیم.
* [[مِهْرَوَند- پديده|پدیده]] ها به تدریج به کمک ابزارهاى ارتباطى من و دیگرى (زبان) نشانه گذارى مى شوند. بر این اساس، در [[سطح روانی]] والد با [[وضعیت موجود - وضعیت مطلوب|وضعیت مطلوب]] همانند پنداشته میشود و در برابر من قرار میگیرد که نماد [[وضعیت موجود - وضعیت مطلوب|وضع موجود]] است. بعدتر در [[سطح اجتماعی]]، والد با [[من ـ فرامن|فرامن]] همسان دانسته میشود.
 

==='''توهم طرد تنش'''===
* من، دیگرى، و جهان در حالت عادى/ طبیعى/ خوب/ مساعد، فارغ از تنش است.
* تنش همچون اختلال، [[بیمارى]]، آسیب، یا لطمه تفسیر مى شود.

==='''ذوب شدگی در والد'''===
* والد با تمام قطب های دلخواه و مطلوب از جم ها همتا پنداشته میشود.
* بنابراین والد مترادف با حضور، پاداش، امنیت، اعتماد، قانونمندی و درستی اخلاقی فرض میشود.
* در نتیجه، من بدون نقد کردن، ارزشهای والد را درونی میسازد.

==='''[[تله]] ی [[سهراب]]'''===
:من بدون آن که اراده و [[خواست]] و عقلانیت خویش را به رسمیت بشناسد، قواعد برخاسته از والد/ دیگری را درونی می کند.

==='''[[راهبرد]] [[سیاوش]]'''===
:پذیرفتن قانون تنها در شرایطی که از خویشتن صادر شده باشد و برساختن مرکزی درونی برای [[داوری]] و سازماندهی نظام ارزشهای اخلاقی.

==='''پرسش'''===
* یک نظام فکرى را، که تعریفى روشن از رستگارى دارد، در نظر بگیرید. آیا مى توان رستگارى را با [[گریز]] یا [[سازگارى]] ترجمه کرد؟
* چه تنشى را بد مى دانید؟ شرایطى را مجسم کنید که آن تنش در آن زمینه خوب باشد.

==='''تمرین'''===
* چگونگی چفت و بست شدنِ [[جفتهای متضاد معنایی]] گوناگون را با مفهوم والد ـ کودک بررسی کنید
* شواهد و تجربه هایی که این شیوه از اتصال و همراهی را تقویت کرده است را بازشناسی نمایید
[[File:55.JPG|center]]

پرونده:55.JPG

2022-05-31T20:01:02Z

Fatemeh.shahbazi: والد ـ کودک

والد ـ کودک

مرکزدار - مرکز زدوده

2022-05-31T19:59:42Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل مرکز''':===
:[[من]]، در شرایطی کامل میشود که سیستمی یکپارچه، منسجم، هدفمند، چابک و نیرومند باشد. چنین وضعیتی تنها در شرایطی رخ می دهد که من بتواند راهبردهای افزایش [[قلبم]] را، که معمولا در سطوح [[فراز]] متعارض و واگرا هستند، همسو کرده، و به یک روش عمومی و فراگیر برای دستیابیِ همزمان و هماهنگ و همافزا به قلبم دست یابد. در چنین شرایطی، سیستمهای تشکیل دهنده ی من در سطوح فراز ([[تن ـ من ـ فرامن ـ من آرمانی]]) با هم متحد شده و فراز همچون غایتی یکتا و هدفی منسجم و یگانه در مرکز انتخاب ها و کنش های من قرار میگیرد. در این حالت من صاحب مرکز است و شبکه ی کردارهای صادر شده از وی (که به همین دلیل منسجم و هدفمند و موثر شده اند) '''[[خویشکاری]]''' نامیده میشوند.

==='''مرکزگريزی''':===
:باور به این که همگرایی راهبردهای دستیابی به [[بقا]]، [[قدرت]]، [[لذت]] و [[معنا]] ممکن یا [[مطلوب]] نیست. محدود کردن هدف و آرمان به یک یا چندتا از این متغیرها و پذیرش تعارض درونی میان راهبردهای جاری در سطوح گوناگون فراز. پذیرفتن این که وحدت و یگانگی ای میان [[خواست]] های من در سطوح گوناگون فراز وجود ندارد و بنابراین انکار انسجام و یکپارچگی در من و غایتهای من.

==='''تله ی نجس''':===
:انکار مرکز به واگرایی مسیرهای دستیابی به قلبم می انجامد. در نتیجه من در هر برش زمانی و در تماس با هر سطح از فراز [[راهبرد]]ها و خواستهایی متعارض و ناهمخوان نسبت به برشهای زمانی دیگر را در پیش می گیرد. در نتیجه، امکان دستیابی به یکپارچگی و هدفمندی کامل در من از دست میرود و من از برساختن '''[[خویشکاری]]''' ای برای خود باز می ماند

==='''راهبرد رستم''':===
:دستیابی به ترکیبی شخصی از روندهای منتهی به افزایش قلبم. برساختن روشی خودساخته و خودمدارانه برای تعریف غایتی که در نهایت با بیشینه کردن قلبم در خود و دیگران همسازگار است. تعریف خویشکاری برای خود و برآورده کردنش در کردار.

==='''پرسش'''===
* چرا در هند باستان برخی از مردم را نجس می نامیدند؟
* آیا میتوان تمام حالتهای نابسامانی روانی و اجتماعی را به صورت شکلی از مرکززدایی من تفسیر کرد؟
* چرا برخی از اندیشمندان همگرایی راهبردهای افزایش قلبم را ناممکن میدانند؟
* آیا میتوان مصلحان بزرگ اجتماعی و فیلسوفان بزرگ را کسانی دانست که روشی برای دستیابی به مرکز را پیشنهاد کرده اند؟
*

==='''تمرین'''===
*سازوکارهای رخنهی مرکززدایی در خویشتن را شناسایی کرده و بر آنها غلبه کنید.
*مسیرهای رفتاری جاری در دیگریها را وارسی کنید و الگوهای مرکززدایی را در ایشان شناسایی کنید.
*کدام الگو در خودتان هم یافت میشود؟
[[File:54.JPG|center]]

پرونده:54.JPG

2022-05-31T19:59:29Z

Fatemeh.shahbazi: مرکزدار ـ مرکز زدوده

مرکزدار ـ مرکز زدوده

میل - پرهیز

2022-05-31T19:58:14Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل میل'''===
* [[من]] در [[سطح روانی]] به سوی کردارها، محرکها و شرایطی پیش میرود و در راستایی رفتارهای خود را انتخاب میکند که میزان [[لذتِ]] دریافتی را بیشینه سازد، و میزان [[رنج]] را کمینه کند.
* تمرکز [[دستگاه انتخابگر]] روانی بر لذت و گریختنش از رنج، به ترتیب با میل و پرهیز نمایانده میشوند.

==='''پرهیزمداری'''===
:این باور که [[لذت -رنج|رنج]] اصالت، اهمیت یا واقعیتی بیش از لذت دارد، باعث میشود [[پرهیزکاری- ولنگاری|پرهیز]] بر میل ترجیح داده شود و میل به لذت بردن به نفعِ پرهیز از رنج نادیده انگاشته شود.

==='''[[تله]] ی زاهد'''===
:بسنده کردن به لذتی کمینه که از رهایی از رنج ناشی می شود. غفلت از کلیت [[فضای حالت]] [[لذت]]، و تمرکز بر عوامل [[لذت -رنج|رنج]]آور و کوشش برای مهار آنها.

===راهبرد حافظ===
:تأکید بر سویه ی مثبتِ دو قطبیِ [[لذت -رنج]]. به رسمیت شمردن میل و پذیرش ارزش و اهمیت سازماندهی نیروهای روانی برای دستیابی به لذت.

==='''پرسش'''===
# چرا نظریه ها، روشها و چارچوبهای فکریِ پرهیزمدار تا این پایه رواج دارند؟
# آیا میتوان خاستگاه تاریخی و ریشه ی اجتماعی خاصی را برای این [[منش]] ها تشخیص داد؟
# آیا این برداشت به فقر اقتصادی یا محرومیت گره خورده است؟

==='''تمرین'''===
# میلهای خود را فهرست کنید، و پرهیزهای خود را نیز هم. چه ارتباطی میانشان وجود دارد؟
# خاستگاه هریک چه متغیری در چه سطحی از [[فراز]] است؟
# آیا میتوان هر پرهیز را به صورت شکلی از یک میل ترجمه کرد؟
[[File:53.JPG|center]]

پرونده:53.JPG

2022-05-31T19:57:42Z

Fatemeh.shahbazi: میل-پرهیز

میل-پرهیز

غریزه - میل - نیاز - گرایش

2022-05-31T19:56:29Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

===اصل خواست===
* سیستمهای پایه ی [[شبنم]] ([[بدن]]، [[نظام شخصیتی]]، [[نهاد]]، [[منش]]) همیشه با [[تنش]] روبه رو هستند و همواره در امتداد محور [[قلبم]]([[قدرت]]، [[لذت]]، [[بقا]]، [[معنا]]) [[تقارن]] رفتاری خود را می شکنند.
* یعنی همواره تمام سیستم های پایه توانایی [[بازنمایی]] شکاف میان [[وضعیت موجود - وضعیت مطلوب]] را در خود دارند و از این رو گزینه های رفتاری خود را برای بیشینه کردنِ قلبم در سطوح گوناگون فراز سازماندهی می کنند.
* به این ترتیب الگوی رفتاری بدنها بر مبنای [[غریزه]] ی حفظ بقا، انتخاب نظام های شخصیتی در راستای میل به لذت، [[کارکرد]] نهادهای اجتماعی در امتداد نیاز به قدرت، و پویایی منشها در جهت گرایش به بیشینه کردن معنا قرار دارد.
* [[غریزه]]، [[میل]]، [[نیاز]] و [[گرایش]] که در قالب تنشهای زیستی، روانی، اجتماعی ـ اقتصادی و فرهنگی صورتبندی میشوند، نشانگر همگرایی و یکپارچگی الگوی عمومی رفتار سیستم های پایه هستند. جهت گیری عمومی سیستم من در این امتداد، [[خواست]] نامیده میشود.

==='''بی طرفی'''===
* ادعای این که جهتگیری پایه ی سیستمها به سمت قلبم امری نامطلوب و قابل چشمپوشی است.
* باور به این که غریزه ـ میل ـ نیاز ـ گرایش، رویکردهایی تکاملی و کارکردی نیستند، بلکه جبرهایی دست و پاگیر، پست، خطرناک و منحط هستند.
* طرد الگوی عادی و فراگیرِ شکست تقارن در سیستم های پایه، بی آن که جایگزینی نیرومند به جایش پیشنهاد شود.

==='''[[تله]] ی [[زاهد]]'''===
* حرکت در امتداد غریزه ـ میل ـ نیاز ـ گرایش امری شر و پست و حیوانی و نکوهیده پنداشته میشود.
* غایتی فراتر و ناهمخوان با قلبم مهم فرض میشود و در نتیجه سوگیری سیستمهای پایه ــ که در نهایت به سوی قلبم و مبتنی بر چهار جهتگیری یادشده است ــ کژدیسه و واگرا شده و با رمزگذاری افراطی پنهانکاری میشود.
* بهای انکار قلبم و جهتگیری طبیعی سیستم های پایه، با تعقیب همان متغیرها و ارضای همان جهتگیری ها، اما در سطحی ساده تر و ناکارآمدتر پرداخته میشود.

==='''[[راهبرد]] [[حافظ]]'''===
* پذیرفتن ارزش و اهمیت قلبم، و قبول جهتگیری عمومی سیستم های پایه به مثابه امری تکاملی و بنابراین کارآمد، بی آن که از نگاه نقادانه نسبت به ساختار و محتوای آن فروگذار شود.
* تلفیق و ترکیب تمام راهبردهای مربوط به قلبم، در یک نظام یگانه و منسجم.

==='''پرسش'''===
* آیا میتوان چهار متغیرِ غریزه، میل، نیاز و گرایش را روندهای شکست تقارن در چهار سطح فراز دانست؟
* آیا میتوان سازوکارهای مستقر در هر مورد را شناسایی و مدیریت کرد؟
* آیا علومی بر مبنای مدیریت این جهتگیریها پدید آمده اند؟
* هر یک از این مفاهیم به چه متغیرهایی در سطوح فراز متصل میشوند؟

==='''تمرین'''===
* محتوای جهتگیریهای چهارگانهی خود را در سطوح فراز شناسایی کنید و ببینید چه بخشی از آنها سنجیده و انتخاب شده است؟
* این محتوا را پالایش و بهینه سازید.
[[File:52.JPG|center]]

پرونده:52.JPG

2022-05-31T19:56:14Z

Fatemeh.shahbazi: غريزه ـ ميل ـ نياز ـ گرايش

غريزه ـ ميل ـ نياز ـ گرايش

رامش - آرامش

2022-05-31T19:54:20Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل آرامش'''===
* [[رخداد]]های پیرامونِ من ارزشی مثبت یا منفی ندارند. این ارزش بسته به نوع برخورد من با آنها به رخدادها منسوب میشود.
* به عبارت دیگر، [[کنش]] [[من]] است که [[تقارن]] ارزشیِ حاکم بر رخدادها را می شکند.

==='''تنش گريزی'''===
:رخدادهای [[تنش]] آفرین اموری تهدیدکننده و دشمن خو هستند که یا باید با آنها جنگید و یا باید به شکلی [[رواقی]] و جبرگرایانه زورمندی و اقتدارشان را پذیرفت. بنابراین رویارویی با تنشها به یکی از دو قطبِ مقاومت نسنجیده یا دست کشیدن از کنش میانجامد.

==='''[[تله]] ی رامش ـ ناآرامی'''===
:گریز از تنش، بسته به درجه ی [[خودآگاه]] بودنِ این روند، به پیروی از جریان رخدادهای بیرونی (رامش) یا کشمکشِ بیحاصل و مقاومت کور در برابر این رخدادها (ناآرامی) منتهی میشود.

==='''راهبرد آرامش'''===
:[[سازگاری]] با تنش به بهره جستن از رخدادها برای دستیابی به [[خواست]] میانجامد.

==='''پرسش'''===
* رابطه ی آرامش با جمِ رامش ـ ناآرامی چیست؟
* چرا آرامش با رامش یا ناآرامی جفت نشده است و دو شکل از گریز را با هم همچون جم ای در نظر گرفته ایم؟
* برابرنهادهای همارز با مفهوم آرامش را در عرفان ایرانی یا فلسفه ی ذن کدام است؟

==='''تمرین'''===
* یک تنش کوچک را در نظر بگیرید. نخست بکوشید تا آن را نادیده بگیرید و از میان برش دارید،
* بعد بکوشید تا تحملش کنید و وجودش را بدون دستکاری کردنش تاب بیاورید.
* سپس بکوشید تا از آن همچون رخدادی یاریگر و سودمند برای خواستهایتان استفاده کنید.
[[File:51.JPG|center]]

پرونده:51.JPG

2022-05-31T19:53:52Z

Fatemeh.shahbazi: رامش-آرامش

رامش-آرامش

افسوس - آرزو

2022-05-31T19:52:05Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل لغزش بر اکنون'''===
در شرایط [[اختگی]]، [[غیابِ]] [[امر مطلوب]] با برساختنِ روایتی و تصویری از [[حضورِ]] آن در گذشته یا آینده جبران می شود.
این دو روایت را به ترتیب افسوس و آرزو مینامیم.
این دو روایت شیوه هایی هنجارین هستند برای کاستن از فشار [[تنش]] و نادیده انگاشتنِ غیابی که در اکنون مستقر شده است.

==='''توطئه ی مرگ اکنون'''===
* اکنون ماهیتی مشکوک و غیرقابل اعتماد دارد و جز نقطه ای بر سر راه تبدیل آینده به گذشته نیست.
* از این رو، غیابِ نهفته در آن و تنشِ ناشی از آن اصالتی ندارد.
* نسخه ها و روایت هایی نمادین و زبانی شده که آن را در گذشته و آینده [[بازنمایی]] می کند و معمولا بر حضور امر مطلوب تأکید دارد، ارزشمندتر و اصیلتر هستند.

==='''[[تله]] ی [[مَرشون]]'''===
:من با محروم شدن از ارتباط مستقیم و سرراست با اکنون، راهی برای سازگاری با تنش و رویارویی با غیاب پیدا نمی کند و در نتیجه ناگزیر به [[گریز]] از تنش پناه می برد.

==='''[[راهبرد]] [[نرسه]]'''===
ایستادنِ سرسختانه بر اکنون و خیره شدن به تنش و غیابی که در بطن آن خفته است، تنها راه رویارویی با [[ناتمامیت]] و [[سازگاری]] با تنش است.

==='''پرسش'''===
* ساختارهای ادبی و زبانیِ برساخته شده در مورد گذشته و آینده چه تفاوتی با هم دارند؟
* آیا میتوان افسوس و آرزو را [[منش]] هایی در سطح فرهنگی دانست؟
* آیا ساختارها و مضمون هایی مشترک در این دو رده از فرآورده های نمادین وجود دارد؟

==='''تمرین'''===
* گریزهای عمده ی خویش از تنشها را به یاد آورید.
* آیا پس از گریختن از برابر تنش افسوس و آرزویی را تولید کردید؟ چگونه؟ چرا؟ با چه ساختاری؟
[[File:50.JPG|center]]

پرونده:50.JPG

2022-05-31T19:51:47Z

Fatemeh.shahbazi: افسوس - آرزو

افسوس - آرزو

اختگی - کامراوایی

2022-05-31T19:50:51Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل اختگی'''===
* [[تنش]]، با [[غیاب]] [[امر مطلوب]] همراه است.
* اگر من با تنش [[سازگار]] نشود، غیابِ مستمرِ امر مطلوب را به صورت '''اختگی''' تجربه می کند.
* اگر من با تنش سازگار شود و حضور امر مطلوب را تجربه کند، '''کامروا''' میشود.
* سازگاری با هر تنش به ظهور تنشی پیچیده تر منتهی میشود و تنشها تا زمانی که من سیستمی زنده و برقرار است، هرگز برطرف نمی شود.
* از این رو، «[[من]]» همواره با شکلی از [[غیاب]] و [[ناتمامیت]] دست به گریبان است.
* به عبارت دیگر، همواره شکلی از اختگی در «[[من]]» وجود دارد.
* زبان به عنوان نظام رمزگذاری غیابها، دستگاهی نمادین است که اختگی را پیکربندی و سازماندهی، و بازتولید می کند.

==='''توهم رفع اختگی'''===
* ابزارهایی مانند زبان که امر غایب را به کمک نمادی به شکل صوری [[حاضر]] میسازند،
* همچون ابزارهایی جادویی برای فرا خواندنِ حضور [[امر مطلوب]]، و برطرف کردنِ اختگی به کار گرفته می شوند.
* در نتیجه، من به جای کوشیدن برای رفع اختگی و دستیابی به حضوری راستین، غیاب امرِ دلخواه را با نمادها و نشانگانی که نماینده ی این حضور هستند برطرف میکند.

==='''[[تله]] ی [[اپوش]]'''===
من شبکه ای از نمادها را جایگزین امر مطلوبِ غایب می سازد و می کوشد ناتمامیت را با کمک [[نماد]]ها و برچسبهایی زبانی برطرف کند.
در نتیجه تلنباری از عناصر زبانی و نشانگانی که به امر مطلوب [[ارجاع]] میدهند، جایگزینِ خودِ امر مطلوب می شوند.
در این حالت من به جای دستیابی به [[لذت]]، [[بقا]]، [[قدرت]] و [[معنا]]، نشانه های نماینده ی آن را جستجو می کند و به دست می آورد.

==='''[[راهبرد]] [[تیشتَر]]'''===
* من نمادها را تنها به عنوان ابزارهای ارجاعی و فقط برای ایجاد ارتباط با دیگری به کار میگیرد و از زبان به عنوان دستگاهی برای جبران ناتمامیتِ هستی شناسانه چشمپوشی می کند.
* در مقابل خود امر مطلوب را جستجو میکند و حضور آن را به دست می آورد و با تغییر شکل هستی اش تمامیت را تجربه میکند.

==='''پرسش'''===
* رابطه ی اختگی با تعویق لذت چیست؟
* آیا ارتباطی میان اختگی و انضباط وجود دارد؟
* چرا معمولا کامروایی دور از دسترس یا نکوهیده پنداشته میشود؟
* تأثیر اصل بقای لذت در این میان چیست؟

==='''تمرین'''===
* الگوهای اختگی و کامروایی را در خود بازشناسی کنید.
* در چه مواردی اختگی به دلیل رمزگذاری زبانی تداوم یافته است؟
[[File:49.JPG|center]]

پرونده:49.JPG

2022-05-31T19:50:33Z

Fatemeh.shahbazi: اختگی ـ کامروايي

اختگی ـ کامروايي

تنش عادی - تنش بنیادین

2022-05-31T19:49:17Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل تنش بنیادين'''===
* تنش عادی، فاصله ی کوچکِ میان وضعیت موجود و مطلوب است که در زندگی روزمره و در اثر دگرگونی شرایط و موقعیت ها به طور مداوم تجربه شده و با [[گریز]] یا [[سازگاری]] رفع و رجوع می شود.
* اما تنش بنیادین، شکافی سهمگین و پرناشدنی در میان دو وضعیت یاد شده است، که سازمان یافتگی عمومی [[من]] و حضورِ عناصر پایه ی سه قلمرو زیستجهان را تهدید میکند. 

تنشهای بنیادین اصلی بر مبنای سه حضورِ مرکزی تعریف میشوند:
:# یکپارچگی و تداوم من
:# بازى برنده/ برنده با دیگرى
:# نظم و قانونمندی جهان

* غیاب یا عدم قطعیت در مورد این سه به ترتیب تنشهاى مرگ، اعتماد و عقلانیت را پدید مى آورند.

==='''کوری تنشهای بنیادين'''===
* این فرض که پیوستگی و انسجام و تداوم من در زمان، اعتمادپذیریِ دیگری و قاعده مندیِ جهان اصولی خدشه ناپذیر هستند، به نادیده انگاشتن تنشهای بنیادین منتهی میشود.
* باور به جاودانگی، اعتمادپذیری و قانونمندی به شکلی رسیدگی ناپذیر پذیرفته میشوند و بخش مهم از عناصر «جعبه ی سیاه» را تشکیل میدهند.
 

==='''[[تله]] ی [[مَرشون]]'''===
* به ویژه در تمدن مدرن، این ترفند برای محو ساختن تنشهای بنیادین مورد استفاده قرار میگیرد.
* بر تنشهای عادی و خُرد تأکید میشود و چرخه هایى بازخوردى در اطرافشان فرو نهاده میشود که در آن انباشتی از اطلاعات، پیش بینی ها و پیشگیریها پدیدار می آید.
* به این ترتیب مدیریت نسبی تنشهای عادی دستمایه ی تعمیم این قضیه و کنترل پذیریِ تنشهای کلان و بنیادین فرض می شوند و هر آنچه از این ساز و کارِ جذب و سلطه بر تنشها بیرون بماند، نادیده انگاشته میشود.
* به این ترتیب برخی از تنشها که قابل مدیریت هستند در مرکز توجه قرار می گیرند و بقیه با دورنمایى، عادى نمایى، بزرگنمایى، وابستگى به بخت، ارجاع به دیگرى و معنازدایى محو و نادیدنی می شوند.

==='''[[راهبرد]] [[نَرسه]]'''===
:استفاده از تنشهای بنیادین به عنوان مراکزی برای زایش [[معنا]] و بهره جستن از آنها به عنوان گرانیگاه های تولید و پشتیبانی از [[خواست]] و [[آرمان]]، تنها زمانی ممکن میشود که همیشگی بودن و پایداری این تنشها و ناممکن بودنِ سازگاری کامل و مطلق با آنها فهمیده شود.

==='''پرسش'''===
* چرا مرگ، تهدیدِ دیگری و [[آشوبِ]] حاکم بر طبیعت تا این پایه تنشزا هستند؟
* آیا اینها ارتباطی با پایداری و استحکام [[خودانگاره]] برقرار می کنند؟
* فرهنگها و تمدنهای گوناگون چگونه این سه متغیر بنیادین را محو میسازند؟
* چه تنشهای بنیادین دیگری شبیه به این سه سراغ دارید؟

==='''تمرین'''===
* رویکردهای مرسوم برای رفع تنش مرگ و اعتماد و آشوب را شناسایی کرده و تحلیل کنید.
* آیا این روشها به سازگاری با این تنشها میپردازند یا گریزی از آن محسوب میشوند؟
[[File:48.JPG|center]]

پرونده:48.JPG

2022-05-31T19:49:05Z

Fatemeh.shahbazi: تنش عادی - تنش بنیادین

تنش عادی - تنش بنیادین

تنش - رفع تنش

2022-05-31T19:47:43Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل [[تنش]]'''===
* امکانِ ارتقاى متغیرى مرکزى، در [[سیستم]] به صورت تنش تجربه مى شود.
* تنش، درک شکاف میان حالت موجود و حالت مطلوب است.
* یعنی تنش از مقایسه ی وضعیتی تحقق یافته و وضعیتی پیشاروی و محتمل برمیخیزد که در دومی مقدار [[قلبم]] بیشتر باشد.
* سیستم هاى پایه بسته به سطح پیچیدگى خود، مى توانند درجاتى متفاوت از تمایزِ میان وضع موجود (کمبودِ متغیرى مرکزى) را از وضعیت مطلوب (فراوانى همان متغیر) در خود بازنمایى کنند.
* فاصله ى این دو به صورت تنش در سیستم رمزگذارى مى شود.
* تنش، وجود نقص و ناتوانىِ سیستم در پیش بینى آینده و سازگار شدن با محیطى دگرگون شونده را گوشزد مى کند.
* تنش از سویى با اشاره به ناپایدارى قلبم، و از سوى دیگر با پیش کشیدن حالات همزور براى شکل هستى در آینده، سیستم را وادار به [[انتخاب]] مى کند.
 

==='''توهم طرد تنش'''===
:تنش چیزى ناخوشایند، خطرناک، ظالمانه و غیرعادلانه است.

==='''[[تله]] ی گريز'''===
:من با تغییر دادن تصویرى که از جهانِ پیرامون خویش دارد، و از راه بازتعریف کردنِ شرایط تنش زا، حضور تنش را انکار مى کند. این روند با کاهش قدرت بینایى و پویایى من، قدرت را کم مى کند.

==='''[[راهبرد]] سازگاری'''===
:من با انتخاب بهترین گزینهى رفتارى خود را تغییر مى دهم و از راه هماهنگ شدن با شرایط تنشزا، از تنش به عنوان ابزارى براى پیچیده تر شدن استفاده مى کند. این روند با افزایش دامنه ى پویایى من، قدرت را افزایش مى دهد.

==='''پرسش'''===
* تنش را در چهار سطح [[فراز]] بر اساس متغیرهایی زیستی، روانی، اجتماعی و فرهنگی تعریف کنید و در مورد هریک مثالی بزنید.
* آیا تنشها در سطوح گوناگون با هم ارتباط دارند؟
* آیا میتوان چهار متغیر مرکزی را بر اساس این همریختیِ تنش ها اشکالی گوناگون از یک ماهیت یگانه دانست؟
* آیا همه ی تنش ها در نهایت به تحولی در گرانیگاه مربوط می شوند؟
* چه ساختارهاى اجتماعى، رسوم، و الگوهاى روانى بر مبناى گریزها شکل گرفته اند؟
* آیا مى توان در سیستم هاى پایه اى مانند [[منش]] و [[نهاد]] اجتماعى نیز چیزى ما به ازاى تنش تعریف کرد؟
* آیا سیستمى مانند یک جامعه نیز مى تواند دچار تنش شود؟
* چرا تنش هاى زیستشناختى و روانى چنین در دسترس و آشکار مى نمایند اما اندیشیدن به تنشى فرهنگى یا اجتماعى دشوار است؟
* نظریه پردازى را پیدا کنید که بتوان حرف هایش را با توجه به پاسخ شما نقد کرد.

==='''تمرین'''===
* در حال حاضر چه تنشى دارید؟
* مهمترین سه تنشى را که در عمرتان تجربه کردهاید کدام ها هستند؟
* یکى از تنش هایى را که از آن مى گریزید را انتخاب کنید. یک هفته وقت دارید تا با آن سازگار شوید!
* یکى از داستانهاى مشهورى را که کمابیش همه با آن آشنا هستند را در نظر بگیرید (مىتوانید از داستان هاى قدیمى ایرانى، رمانهاى مشهور یا فیلمها استفاده کنید.) ساختار تنشهاى موجود در آن را تحلیل کنید. نشان دهید که کل ماجراى داستان بر مبناى تنشها سوار شده است. آیا مى توانید سازگارى و گریز را در قهرمان داستان تشخیص دهید؟
* یک منش (مقاله، داستان، فیلم، شعر و...) را به دلخواه در نظر بگیرید و تنش مرکزى آن را تشخیص دهید. آن تنش در این منش چگونه صورتبندی شده است؟ آن را به شکلى دیگر صورتبندی کنید، به شکلى که روایتى شخصى و متمایز از متنِ اولیه را به دست دهد.
[[File:47.JPG|center]]

پرونده:47.JPG

2022-05-31T19:47:20Z

Fatemeh.shahbazi:

تنش-رفع تنش

پرونده:47.JPG

2022-05-31T19:46:09Z

Fatemeh.shahbazi: وضعیت موجود- وضعیت مطلوب

وضعیت موجود- وضعیت مطلوب

وضعیت موجود - وضعیت مطلوب

2022-05-31T19:44:15Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل تنش'''===
* دستگاه شناختی ای که از حدی پیچیده تر شده باشد، توانایی ِبازنمایی حالتی ممکن و محتمل اما هنوز تحقق نیافته از هستی را دارد. یعنی همگام با تکامل دستگاه عصبی، در سطح روانی این امکان فراهم می آیند که منِ شناسنده وضعیت هایی موازی، رقیب، محتمل و قابل انتظار در مورد شکل هستی را تصور کند و بر اساس احتمالِ بروز هر یک رفتار خود را تنظیم نماید.
* هریک از این وضعیتهای ممکن برای هستی، بر اساس محتوای قلبمی که در خود نهفته اند، توسط من ارزیابی می شوند. این ماجرا به تفکیک
* وضعیتِ موجود (که تحقق یافته) از وضعیت مطلوب (که می توانست تحقق یابد و نیافته) منتهی می شود.
* '''وضعیت موجود''' آن شکلی از هستی است که در گذشته یا حال تحقق یافته و من لمسش می کند و مقداری مشخص از قلبم را از آن دریافت می کند.
* '''وضعیت مطلوب''' شکلی محتمل اما شکلی از هستی در حال یا آینده است که تحقق نیافته و محتوای قلبم آن بیش از وضعیت موجود است. فاصله ی میان این دو وضعیت، در دستگاه روانی من به صورت '''[[تنش]]''' تجربه میشود. تنش شکاف میان امر موجود و امر مطلوب است.
 

==='''توهم طرد تنش'''===
:چیزى قابل پیشگیرى، استثنایى، و حاشیه ای است. تنش امری ناخوشایند و نکوهیده است که باید به هر شکلِ ممکن از شر آن خالص شد.
 

==='''[[تله]] ی قورباغه ی پخته'''===
:نادیده انگاشتن تنش و تمرکز بر وضع موجود و فرضِ این که وضعیت موجود همان وضعیت مطلوب است، به نهادینه شدنِ ناتمامیت (شکاف با وضع مطلوب) در من منتهی می شود.

==='''[[تله]] ی کانديد'''===
:نادیده انگاشتن تنش و تمرکز بر وضع مطلوب و تحریف آن به شکلی که با وضع موجود همسان انگاشته شود، ناتمامیت را در من نهادینه میسازد.
 

==='''[[راهبرد]] [[اسفنديار]]'''===
:پافشاری برای دیدن تنش به هر قیمتی، فهمِ شکاف میان وضع موجود و مطلوب را به اولویتی مرکزی تبدیل می کند و راه را برای مدیریت آن هموار میسازد.

==='''پرسش'''===
* وضعیت موجود و مطلوب بر اساس چه متغیرهایی از هم تفکیک می شوند؟
* آیا صرفِ تشخیص وضعیت مطلوب، به ظهور راهبردی برای دستیابی بدان می انجامد؟
* آیا به ازای هر وضعیت موجود، وضعیت مطلوبی یگانه وجود دارد؟

==='''تمرین'''===
* مهمترین تنشهای زندگی خود را فهرست کنید و وضعیت موجود و مطلوب را به ازای هریک تشخیص دهید.
* چه عناصری در وضعیت مطلوب وجود داشته که در وضعیت موجود غایب بوده است؟ همین
* کار را دربارهی تنشهایی که در حال حاضر با آن دست به گریبان هستید انجام دهید.
[[File:46.JPG|center]]

پرونده:46.JPG

2022-05-31T18:41:51Z

Fatemeh.shahbazi: شاخ-داغ

شاخ-داغ

سیری - گرسنگی

2022-05-31T18:39:22Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل سیری'''===
* برخورداری از منابع غذایی مطلوب و لازم با توجه به کمیابی همیشگی این منابع و افزونیِ جمعیت بر حجم خوراک، در سطوح گوناگون فراز به اشکالی متفاوت رمزگذاری میشود.
* شکاف میان دو وضعیت زیستشناختی گرسنگی و سیری، که در واقع به جریان یافتن خوراک مناسب در لوله ی گوارش مربوط است، به این ترتیب همچون پایه و بنیادی قلمداد میشود که دستگاهی نمادین بر دوش آن می روید.
 

==='''توهم گرسنگی'''===
* بر این مبنا شکلی از پرهیز به لوله ی گوارش نیز منسوب میشود و توانایی چیرگی بر میلهای گوارشی همچون شکلی از انضباط شخصی و نماد قدرت و نیکی اخلاقی پنداشته میشود.
* پس گرسنگی همچون معیاری اخلاقی و سیری همچون صفتی ناپسند به فرآیند گوارش مربوط میشود.
 

==='''[[تله]] ی مار بهشت'''===
* تصمیم گیری در مورد خوراک و سیری یا گرسنگی به مراجعی اجتماعی و فرهنگی ارجاع میشود که اولویتهای زیستشناختی را تنها به عنوان امری حاشیه ای و فرعی در نظر میگیرند، یا به کل آن را انکار میکنند.
* در نتیجه، رمزگذاری فرهنگی خوراک و خوردن بر فرآیند طبیعی و زیستی اش غلبه میکند و سیری یا گرسنگی با توجه به معنایی که در سطوح [[فراز]] پدید میآورد، تنظیم میشود.
 

==='''[[راهبرد]] آدم'''===
* خوردن پیش از هر چیز در سطحی زیستشناختی رمزگذاری شده و ارزیابی میگردد.
* خواص و دستاوردهای سیری یا گرسنگی بر اساس داده های موجود ارزیابی شده و بر مبنای آن تصمیم گرفته می شود.
* ستایش زاهدانه ی گرسنگی به قدر حرص زیستشناختی برای سیری نقد میشود و کنترل میگردد.
 

==='''پرسش'''===
* سیری دقیقاً یعنی چه؟
* چرا مفهوم اجتماعی و مرسوم از سیری و گرسنگی ارتباطی اندک با تعریف های زیستشناختی از همین مفاهیم دارد؟
* این دو مفهوم چگونه در نظام اجتماعی شما رمزگذاری میشوند؟
* ستایش و نکوهش هریک از این دو در چه چارچوب و با ارجاع به کدام ارزشها انجام میپذیرد

 

===تمرین===
* الگوی برخورداری خودتان را از منابع غذایی وارسی کنید.
* میزان سیری یا گرسنگی در شما چگونه است و چگونه تنظیم می شود.
* الگوی بهینه برای تعادل آن چیست؟ این الگوی بهینه را اجرا کنید.
[[File:45.JPG|center]]

پرونده:45.JPG

2022-05-31T18:39:05Z

Fatemeh.shahbazi:

پرونده:44.JPG

2022-05-31T18:36:56Z

Fatemeh.shahbazi: سالم-ناسالم

سالم-ناسالم

سالم - ناسالم

2022-05-31T18:36:31Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل سلامت'''===
* خوراک بسته به نوع و جنس و ترکیب و شرایط اجتماعی و زیستشناختیِ حاکم بر فرآیندِ خوردن، [[رمزگذاری]] شده و به دو رده ی متضاد تقسیم میشود که با رمزگانی مانند مجاز-غیرمجاز، [[نیک ـ بد|خوب-بد]]، سودمند-زیانمند از هم تفکیک می شوند.
* رمزگذاری یادشده در [[سطح زیستی]] غذاها را به دو نوعِ سالم و ناسالم تقسیم می کنند.
* به این ترتیب، هنجارین بودن کارکردهای زیستی بدن تا حدود زیادی به رفتار [[لوله های رگی - لوله های دفعی - لوله گوارش|لوله ی گوارش]]، و این آخری تا حدود زیادی به ماهیت غذاهای خورده شده [[تحویل‌گرایی|تحویل می شوند]].

==='''توهم اصالت غذا'''===
* این فرض که جنس و ترکیب غذای ورودی به بدن تعیین کنندهی همه چیز در بدن است.
* محوری فرض کردن غذا به تدریج به متغیرهایی زمینه ای مانند شرایط خوردن غذا و مناسک خوردن غذا هم تعمیم می یابد و آنها را هم با ارتباطی مرموز و جادویی تعیین کنندهی سلامت و وضعیت عمومی تن تلقی می کند.

==='''[[تله]] ی [[شَهرَسپ]]'''===
* پرهیز از خوردن، یا رعایت قواعدی پیچیده و نمادین برای خوردن غذا تأثیری مستقیم و قطعی بر سلامت تن دارد.
* به تدریج پرسشِ مرکزی چه خوردن و چطور خوردن، از یاد رفته و با پرسش فرعیِ قواعد و مراسم مطلوب و مناسب برای خوردن جایگزین میگردد.
* در نتیجه، سلامت ــ بیش از پیش ــ به متغیرهایی حاشیه ای و نمادین فرو رانده می شود.

==='''[[راهبرد]] [[دَروتات]]'''===
* تمرکز توجه بر سطح زیستی و کارکرد و تأثیر زیستشناختی غذا، و بهینه ساختن رفتار تغذیه در سطحی زیستشناختی، به عنوان اولویتی برتر و مهمتر از آداب تغذیه که در سطوح روانی یااجتماعی و فرهنگی رمزگذاری و تعیین میشوند.
* مستقر کردن خوراک در سطح زیستشناختی و زدودن پیرایه های تلنبارشده بر آن که از سایر سطوح [[فراز]] برخاسته اند.

==='''پرسش'''===
* چه جور غذایی سالم و چه غذایی ناسالم تلقی می شوند؟
* چه معیارهایی برای سالمت غذا دارید؟
* معیارهای سالمت بدن چه هستند؟
* این دو چه ربطی به هم دارند؟
* گیاهخواری، گوشتخواری، خامگیاهخواری، روزه گرفتن، رژیم گرفتن، و خوردن غذاهای آمادهای مانند ساندویچ و پیتزا را با توجه به مفهوم سلامت بازبینی کنید.
* ارزیابی و داوری عمومی در مورد این الگوهای تغذیه تا چه حدودی به معیارهای عینی سطح زیستی مربوط میشود؟

==='''تمرین'''===
* قواعد و الگوهای حاکم بر تغذیه ی خود را بازبینی و وارسی کنید.
* در مورد غذاهای سالم یا ناسالمی که میخورید به جمع بندی روشنی برسید.
* الگوی تغذیه ی خویش را سالم کنید.
[[File:44.JPG|center]]

شور - شهوت

2022-05-31T18:34:35Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل گُشن'''===
:تمایل دو جنس برای ارتباط و لذت بردن از یکدیگر امری طبیعی، پیشتنیده و سودمند از نظر تکاملی است که در شرایط جریان یافتنِ آزادانه و درست، تمام متغیرهای مرکزی قلبم را افزایش میدهد.

==='''توهم بقای لذت'''===
* لذت (جنسی) امری ثابت و تغییرناپذیر است. از این رو باید در بهره جویی از آن خست به خرج داد و دیگران را نیز از زیاده روی در این زمینه باز داشت.
* این توهم در سطح روانی راهبردی برای بیشینه کردن لذت است که بر مبنای دریافتی نادرست استوار شده است. اما در سطح اجتماعی با مجموعه ای از قواعد و سنن و راهبردهای حقوقی و تقدیس شده آراسته میشود تا امکان سرکشی در برابر هنجارها را کمینه سازد.

==='''[[تله]] ی [[مريم]]'''===
* لذت جنسی امری خطرناک، ناشایست، پلید و زیانبار است و باید همچون امری اهریمنی از آن دوری گزید.
* باکرگی و پرهیز از لذت جنسی به شکلی از زایایی می انجامد و محرومیت از آمیزش جنسی شرطی ضروری برای دستیابی به موقعیت های روانیِ ویژه (مثلا در رهبانیت مسیحی)است.

==='''[[تله]] ی اختگی'''===
:تعمیم اصل بقای لذت به دایره ی قدرت. این فرض که مهار نیروی جنسی به افزایش قدرت منتهی میشود، شکلی از قانون بقای [[قدرت]] را پدید می آورد که منع کامجویی جنسی و نکوهش آن را به دنبال دارد.

==='''[[تله]] ی [[وَرَن]]'''===
واکنش ناسنجیده و خودکار به محدودیتهای برخورداری جنسی در سطح اجتماعی، به شورش و ولنگاری می انجامد

==='''[[راهبرد]] [[سپندارمذ]]'''===
:کامجویی جنسی در شرایطی که قلبم را افزایش میدهد مجاز، شایسته و ارزشمند است.

==='''پرسش'''===
* چه شرایطی در حالت معمول برای کامجویی جنسیِ مجاز و مشروع مفروض است؟
* چه متغیرهایی در ارتباط جنسی مهم پنداشته میشوند، در حالی که اصولا به سطوح اجتماعی و فرهنگی تعلق دارند و رگ و ریشه ای در سطح زیستی ندارند؟
* چه اصولی در این زمینه وجود دارد که در جوامع گوناگون و دورانهای تاریخی متفاوت به رواجِ واژگونه ی آن بر میخوریم؟

==='''تمرین'''===
* الگوهای رفتاریِ برخاسته از این تله ها را پیرامون خود تشخیص دهید و مسیرهای جریان یافتنش در درون خود را ردیابی کنید
[[File:43.JPG|center]]

پرونده:43.JPG

2022-05-31T18:34:05Z

Fatemeh.shahbazi: شور-شهوت

شور-شهوت

پرهیزکاری- ولنگاری

2022-05-31T18:32:10Z

Fatemeh.shahbazi: /* تمرین */

==='''اصل پرهیز'''===
* توانایی مهار تخلیه ی لوله ها ــ به ویژه لوله های تناسلی ــ به عنوان خالص ترین شکل از [[تعویق لذت]] اعتبار یافته و همچون نمادی برای کنترل فرد بر خویشتن تلقی میشود.
* از این رو خودداری از جریان یافتنِ آزادانه ی کارکردهای فیزیولوژیک در این لوله ها، به منزله ی نشانه ای از نیکی اخلاقی و قدرت فردی، و گاه همچون صورتِ چیزشده ی همان اخلاق و قدرت بزرگ داشته می شوند.

==='''توهم اخلاق پرهیز'''===
* تعویق لذت بر مبنای کنترل و مهار لوله های دفعی ـ تناسلی، با افزایش [[قلبم]] ناشی از مدیریت خویشتن اشتباه گرفته می شود. در نتیجه به جای آن که میزان نیکی اخلاقیِ ناشی از پرهیزگاری ارزیابی شود و تواناییِ فرد پرهیزگار برای افزودن بر قلبم معیار گرفته شود، خودِ این پرهیزگاری و مهارِ لوله ها با امر نیک یکسان فرض میشود.
* در نتیجه ارزیابی اخلاقی در مورد پرهیزگاری دچار خدشه میشود و با مدلی ساده انگارانه و کدهایی نمایشی که میزان پرهیز را نشان میدهند، جایگزین میگردند.

==='''[[تله]] ی [[زاهد]]'''===
* محرومیت از لذتی که از پرهیزگاری بر میخیزد، جانشین امر خیر میشود و در نتیجه من به جای تولید نیکی و افزودن قلبم و ایجاد ارزشهای اخلاقی راستین و عینی، به کژراه هی نمایش زهد و اغراق در پرهیز در [[انگاره]] اش سوق مییابد.
* زاهد با [[بازنمایی]] و آشکار ساختن پرهیزگاری، رمزگانِ مربوط به نیکی اخلاقی را ارائه میکند و جایگاه و اعتبار فرد نیکوکار را غصب می کند، بی آنکه در هسته ی مرکزی کردارهایش راهبردهایی جا افتاده برای افزودن بر قلبم و نیکوکاری را دارا باشد.

==='''[[راهبرد]] ملامتی'''===
:برخورد واسازانه و واژگونساز با پرهیزگاری و درهم شکستنِ ارتباط هنجارین میان پرهیز و نیکی. بازتولید ارزشهای اخلاقی در غیاب نمایش پرهیزگاری و اشاره کردن به فقر اخلاق در کردار زاهد، به شکلی که بداهت و طبیعی نمودنِ ارتباط میان پرهیز و نیکی از میان برخیزد.

==='''پرسش'''===
* چرا پرهیزگاری با نیکوکاری یکسان تلقی میشود؟
* چگونه پرهیزگاری رمزگذاری اصلی خود را در ارتباط با لوله های دفعی ـ تناسلی پیدا میکند؟
* آیا سایر لوله ها هم با پرهیزگاری، تعویق لذت و نیکوکاری ارتباطی دارند؟
* این ارتباط چگونه است؟
* سیر تحول راهبرد مالمتی در تاریخ ایرانزمین چگونه بوده است؟

==='''تمرین'''===
* چه راهبردهایی را برای کنترل لوله های دفعی ـ تناسلی می شناسید؟
* چندان آنها را تمرین کنید که پرهیز به امری عادی و اختیاری برایتان تبدیل شود.
* پس از نهادینه شدنِ این تواناییِ کنترلِ لوله ها، از آن رمززدایی کنید و توهم های وابسته به نیکی را از خودانگاره تان حذف کنید
[[File:42.JPG|center]]