نیمه عمر منش

اطلاعات دستورى، معمولا از خطاهاى رايج در دستگاه هاى رمزگذار، رمزگشا، يا ناقل پيام سرچشمه مى گيرند. هر يک از اين جنبه هاى تبادل اطلاعات و انتقال منش مى تواند به نوفه و خدشه هاى تصادفى آلوده شود و در نتيجه ساختار و معناى منش را تغيير دهد با توجه به مفهوم جهش، مى توان براى هر منش شاخصى به نام نيمه عمر را به اين شكل تعريف كرد:

نيمه عمرِ يک منش، مدت زمانى است كه منش اطلاعات ساختارى و دستورى خود را حفظ مى كند. اين پايدارى اطلاعات ساختارى و دستورى، چنان كه گذشت، مطلق نيست و نسبت به آستانه ى قابل تحملى از تغييرات سنجيده مىشود كه آستانه ى جهش پذيرى خوانده میشود. اين آستانه، حدى از تغييرات در اطلاعات ساختارى و دستورى است كه باوقوعشان رفتار ناشی از منش چنان تغيير كند كه بتوان آن را منشى جديد دانست.